ارزیابی وضعیت پایداری در کلان شهر اهواز با استفاده از روش جای پای اکولوژیک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مشاور مرکز مطالعات و پژوهش های فرهنگی شورای فرهنگ عمومی استان خراسان رضوی و دانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

یکی از مهم‌ترین شروط ارتقا کیفیت زندگی در حال و آینده، دست یابی به توسعه‌ای پایدار در سطح جامعه است، توسعه پایدار مفهومی پیچیده و مبهم بوده که ‏همواره با روش‌های مختلفی مورد سنجش قرار گرفته است. امروزه بهترین روش تعیین میزان پایداری جوامع، بررسی اثرات فعالیت‌های انسان بر طبیعت است. بر این ‏اساس، در این پژوهش با بررسی وضعیت جای پای اکولوژیک و ظرفیت زیستی شهر اهواز، وضعیت پایداری در این شهر مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر به ‏لحاظ هدف از نوع کاربردی است که با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است. در این پژوهش ابتدا جای پای اکولوژیک و ظرفیت زیستی کلان‌شهر اهواز ‏تعیین گردید، سپس وضعیت این کلان‌شهر با شرایط جهان، آسیا و ایران از نظر جای پای اکولوژیک و ظرفیت زیستی مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج حاصل از تحقیق ‏نشان داد که سرانه جای پای مصرف در شهر اهواز برابر با 4/1 هکتار و برای کل شهر 356/1542298 هکتار و سرانه ظرفیت زیستی در این شهر برابر با 406/0 ‏هکتار و برای کل شهر 1/444751 هکتار است، که در این بین سهم جای پای مصرف در بخش حمل و نقل با 69/0 هکتار و سهم جای پای آب با 006/0 هکتار به ‏ترتیب بیشترین و کمترین سهم را در جای پای اکولوژیک کلی شهر اهواز دارند. همچنین نتایج نشان داد که جای پای اکولوژیک شهر اهواز نسبت به سطح جهانی ‏‏85/47 درصد، نسبت به آسیا 9/20 درصد و نسبت به کشور 46/47 درصد و ظرفیت زیستی این شهر نسبت به جهان 18/77 درصد، نسبت به آسیا 48/50 درصد و ‏نسبت به کشور 87/49 درصد کمتر است.‏

کلیدواژه‌ها

موضوعات