ردیابی روند تغییرات کاربری اراضی با تاکید بر توسعه فیزیکی شهر تهران با استفاده از سنجش از دور و GIS

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد

2 دانشیار دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران

3 استادیار گروه منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه پیام نور تهران

چکیده

چکیده
زمینه و هدف
توسعه فیزیکی شهرها و گسترش ابعاد آن، یکی از عوامل مهم در تغییرات اراضی شهری به شمار می‌رود که پیامدهای متعدد زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی را به دنبال دارد. در چند دهه گذشته، شهر تهران، با رشد و توسعه شهری و شهرک‌های پیرامونی متعددی مواجه بوده که این مسئله، موجب تغییرات وسیعی در اراضی شهری تهران و نواحی پیرامون شده است. در پژوهش حاضر با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای 7 باندی سنجنده TM ماهواره لندست، به ردیابی تغییر و تبدیل اراضی شهر تهران از سال 1988 تا 2010 و در سه مقطع زمانی 1988، 2000 و 2010 پرداخته شد. این تصاویر پس از مراحل پیش پردازش، بر اساس شش طبقه اراضی شهری، کشاورزی، آبی، جنگلی، مرتعی و بایر در نرم افزار ENVI طبقه‌بندی شده و با روش تفاضل تصویر و مقایسه پس از طبقه‌بندی، تحلیل شدند. نتایج پردازش و طبقه‌بندی تصاویر نشان می‌دهد که اراضی شهری به طور پیوسته با رشد همراه بوده و اراضی بایر نیز در مقیاس بسیار کم و آرام، در حال افزایش است. همچنین اراضی مرتعی در یک دهه گذشته با کاهش همراه بوده است. در حالی که اراضی کشاورزی علیرغم کاهش نسبت به سال 1988، از سال 2000 روند افزایشی نشان می‌دهد. در مجموع به دلیل توسعه فعالیتهای صنعتی، نظامی و گردشگری در پیرامون شهر، از میزان اراضی دامنه ای و کشاورزی کاسته شده و پهنه شهر توسعه پیدا کرده است که البته تاثیرات متعدد زیست محیطی و فرهنگی (اغلب از نوع تاثیرات منفی) بر پیرامون شهر برجای نهاده است.

کلیدواژه‌ها