ارزیابی مدلهای هوشمند در تخمین هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی (مطالعه موردی: دشت مازندران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه مکانیک بیوسیستم، دانشگاه لرستان

2 دانشجو

چکیده

زمینه و هدف: منابع آب زیرزمینی در کنار آبهای سطحی تامین کننده نیاز بخش های شهری،‏ صنعت و کشاورزی است که علاوه بر کمیت،‏ کیفیت آنها نیز باید بررسی شود. شوری یکی از مهمترین پارامترهایی است که برای ارزیابی کیفیت آبهای زیرزمینی در نظر گرفته می شود. روش بررسی: در این پژوهش کاربرد مدلهای شبکه عصبی مصنوعی و شبکه بیزین جهت پیش‌بینی هدایت الکتریکی 8 چاه مشاهداتی دشت مازندران مورد بررسی قرار گرفت. که برای این منظور هیدروژن کربنات، کلرید، سولفات، کلسیم و منیزیم در مقیاس زمانی ماهانه در طی دوره آماری (1393-1383) بعنوان ورودی و هدایت الکتریکی بعنوان پارامتر خروجی انتخاب گردید. معیارهای ضریب همبستگی، میانگین قدر مطلق خطا و ضریب نش ساتکلیف برای ارزیابی و عملکرد مدل مورداستفاده قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد مدل شبکه عصبی مصنوعی با ضریب همبستگی (989/0)، میانگین قدرمطلق خطا ( ds/m019/0) و نیز معیار نش ساتکلیف (970/0) در مرحله صحت سنجی در اولویت قرار گرفت نتیجه گیری: در مجموع نتایج حاکی از توانمندی قابل ‌قبول مدل شبکه عصبی مصنوعی در تخمین هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات