جایگاه گردشگری در توسعه روستایی مطالعه موردی : بخش بایگ

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 آموزش و پرورش

2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی محیطی، دانشگاه آزاد تربت حیدریه .

3 دانشجوی دکتری اقلیم کشاورزی، دانشگاه حکیم سبزواری.

چکیده

چکیده
زمینه و هدف: اصولاً ترکیب متنوعی از منابع طبیعی را می توان به منظور ایجاد محیطی جذاب برای توسعه گردشگری بکار گرفت و روستاها به دلیل ویژگی ها و ماهیت وجودشان به طور مستقیم به طبیعت پیرامون خود وابسته و متکی هستند به طوری که تغییرات در این بستر مکانی در گذر زمان شکل می گیرد و در فضایی جغرافیایی مبتنی بر کنش متقابل میان عوامل و روندهای طبیعی ـ اکولوژیک و اجتماعی ـ اقتصادی ـ سیاسی را خلق می نماید، همین ویژگی روستا برنامه ریزی اکوتوریسم را در چنین محیطی امکان پذیر می سازد. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثرات گردشگری بر توسعه روستایی از دیدگاه ساکنین انجام گردید.
روش بررسی: روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و جمع آوری اطلاعات کتابخانهای و میدانی بوده است. پرسشنامه جامعه میزبان به کمک سرپرست خانوار در روستای گردشگر پذیر بخش بایگ تکمیل گردید. آلفای کرونباخ 71/0 حاکی از پایایی مطلوب پرسشنامه است. همچنین نرمال بودن متغیرهای مورد بررسی با استفاده از کولموگروف اسمیرونوف مورد تائید قرار گرفت. از آزمون های تی تک نمونه جهت تحلیل داده های حاصل از پرسشنامه در نرم افزار SPSS استفاده شده است.
یافته ها: یافته ها پژوهش نشان داد که از نظر جامعه میزبان اثرات گردشگری بر توسعه روستایی (سه بعد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی) بخش بایگ تربت حیدریه با 4/133 بالاتر از میانگین مفروض 7/121 است، بنابراین چون مقدار 5 P

کلیدواژه‌ها