مقایسه پایداری توده‌های دست کاشت زربین (Cupressus sempervirens var hotizontalis)و کاج بروسیا Pinus brutia)) در شهرستان رامیان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیات علمی دانشگاه سمنان

2 عضو هئیت علمی دانشگاه سمنان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلشناسی و اکولوژی جنگل دانشگاه سمنان

4 کارشناس ارشد اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان

10.22034/jest.2018.21819.3087

چکیده

زمینه و هدف : ضریب قدکشیدگی که از نسبت بین ارتفاع کل به قطر برابرسینه درخت به دست می‌آید، یکی از شاخص‌های مهم پایداری درخت در برابر باد ‌افتادگی و بیانگر محیط رشد پیرامون درخت است که می‌تواند راهنمای بسیار خوبی برای اجرای عملیات پرورشی در جنگل باشد. هدف از این مطالعه بررسی ضریب قدکشیدگی گونه‌های زربین (cupressus sempervirens var hotizontalis) و کاج بروسیا (pinus bruti ten) جنگل‌کاری شده در شهرستان رامیان می‌باشد.
روش بررسی: به این منظور با جنگل گردشی و بازدید از منطقه و پس از تعیین توده‌های زربین و کاج بروسیا در داخل هر یک از آن‌ها 4 قطعه نمونه 1 هکتاری انتخاب شد. سپس هر کدام از آنها 4 به قطعه نمونه 2500 مترمربعی تقسیم گردید. در نهایت مشخصه‌های کمی درختان شامل؛ قطر برابرسینه و ارتفاع کل برای تعیین ضریب قدکشیدگی اندازه‌گیری و ثبت شد. جهت مقایسه پایداری توده‌های زربین و کاج بروسیا در منطقه مورد مطالعه از شاخص‌های پایداری بروشل و هاوس استفاده شد. جهت بررسی مشخصه‌های کمی درختان آزمون t مستقل استفاده شد.
یافته‌ها : نتایج تحقیق نشان داد که بین قطر برابرسینه و ضریب قد کشیدگی درختان یک رابطه کاهشی وجود دارد و با افزایش قطر، ضریب قد کشیدگی کاهش می‌یابد و سبب افزایش پایداری درخت می‌شود. در این پژوهش کمترین ضریب قد کشیدگی برای کاج بروسیا 4/59 درصد و بیشترین ضریب قد کشیدگی برای گونه زربین 4/68 درصد تعیین گردید که با توجه به معیار بروشل و هاوس مشخص شد که کاج بروسیا به دلیل داشتن ضریب لاغری کمتر دارای پایداری است.
بحث و نتیجه‌گیری : به‌طورکلی می‌توان گفت که کاج بروسیا به دلیل پایداری بیشتر نسبت به گونه بومی زربین گونه موفق‌تری برای جنگل‌کاری در منطقه رامیان و مناطق مشابه بوده است. و به‌منظور افزایش پایداری توده‌های زربین می‌توان اجرای عملیات پرورشی به‌موقع و مناسب را در این توده‌ها پیشنهاد کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات