ارزیابی کیفیت احیای میراث صنعتی معاصر ایران با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی(AHP) (مطالعه موردی: انبار کتان تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران

2 استاد وعضو هیات علمی دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران

3 دانشیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

10.22034/jest.2018.29611.3819

چکیده

نظر به اینکه صنعتی شدن زندگی، نیاز مخاطبان شهر را به سپری کردن در فضاهای عمومی شهری در جهت کاهش تنش محیطی مبرم کرده، مناسب سازی و طراحی این فضاها از اهمیت خاصی برخوردار می شوند. از طرفی بافت های تاریخی معماری و شهری، هم از نوع فرهنگی و هم صنعتی با توجه به دارا بودن ارزش های تاریخی، میراثی گرانبها برای نسل های آتی به شمار می‌آید. انگیزه اصلی از نگاشتن مقاله حاضر، رسیدن به معیارهایست که بتوان به کمک آن ها کیفیت فرآیند احیاء میراث صنعتی متروکه را مورد ارزیابی قرار داد به طوریکه برای ارزیابی این معیارها، اصول و الگویی برای انطباق با روند مرمت و احیاء در اختیار مسئولین ذیربط قرار داده شود.
در جریان تکراری بودن فرآیند باز طراحی معماری و همچنین پیچیده بودن ابزارهای ارزیابی میزان کیفیت احیاء، پژوهش حاضر به کمک روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، رویکردی مبتنی بر ارزیابی کیفیت احیای معماری را با هدف اولویت بندی دیدگاه تصمیم گیرندگان که نقشی سودمند در این فرآیند دارند دنبال می‌کند.
به طور میانگین پس از تحلیل پاسخ هر یک از شرکت کنندگان می توان تاثیر پذیری هر یک از معیارهای پنجگانه برادبنت را اینگونه الویت بندی نمود، معیارهای محافظت از انسان و بهره وری اقتصادی از امتیازت بالاتری در جهت احیای مناسب این میراث برخوردار بوده این در حالیست که تناسبات فضا با الگوی رفتاری از کمترین ترجیحات می باشد.
با شناخت و ارزیابی نمونه مورد مطالعه، فرآیند احیا و بازآفرینی میراث صنعتی مورد سنجش قرار گرفت تا میزان مداخلات مشخص گردد. از این رو، در نهایت ال