بررسی کارایی کیتوسان استخراج شده از پوسته میگو در حذف سدیم دودسیل بنزن سولفونات (SDBS) از محلول های آبی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

10.22034/jest.2018.10740.1933

چکیده

زمینه و هدف: تخلیه فاضلاب های حاوی سورفکتانت ها از جمله سدیم دودسیل بنزن سولفونات به منابع آبی و خاکی، مشکلاتی از قبیل سمیت برای انسان ها و حیوانات را به دنبال دارد. استفاده از جاذب هایی مانند کیتوسان به دلیل مزایایی همچون، سمیت کم و فعالیت شیمیایی خوب برای حذف سورفکتانت‌ها از آب و فاضلاب مورد توجه قرار گرفته است.
روش بررسی: در مطالعه حاضر، میزان حذف یون های SDBS از محلول های آبی توسط کیتوسان مورد بررسی قرار گرفت. کیتوسان در چهار مرحله ی جداسازی کیتین، حذف مواد معدنی، پروتئین زدایی و داستیله شدن تولیدگردید. آزمایش های جذب در یک سیستم ناپیوسته برای بررسی پارامترهای pH، غلظت اولیه محلول SDBS، مقدار جاذب و مدت زمان تماس روی فرایند جذب انجام شد. به‌منظور دستیابی به پارامترهای بهینه جذب، pH اولیه محلول از 2 تا 6، غلظت اولیه محلول SDBS از 5 تا 50 میلی-گرم بر لیتر، مقدار جاذب از 1/0 تا 5/1 گرم و مدت زمان تماس از 10 تا 120 دقیقه بررسی گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد، تحت شرایط بهینه، حداکثر حذف موثر در pH برابر 4، غلظت اولیه 25 میلی گرم در لیتر محلول SDBS، میزان 3/0 گرم کیتوسان، زمان 60 دقیقه و دمای 25 درجه سانتی گراد برابر 3/97 درصد بوده است. داده های جذب با مدل های هم دمایی لانگمویر و فرندلیچ مورد بررسی قرار گرفت. بیشینه میزان جذب SDBS توسط مدل لانگمویر برابر 291/63 میلی گرم بر گرم به دست آمد.
بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد، استفاده از کیتوسان یک استراتژی موثر و سازگار با محیط زیست جهت تصفیه آب از SDBS است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات