عنصر بالکن و بررسی کارایی اقلیمی آن در ساختمان های مسکونی شهر تبریز بر اساس ضوابط ارائه شده مقررات ملی ساختمان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین المللی جلفا، گروه هنر و معماری، شهرستان جلفا

10.22034/jest.2018.12741.2124

چکیده

ضوابط و آیین نامه های مباحث 22 گانه مقررات ملی ساختمان در شکل گیری عناصر و اجزای معماری به خصوص در ساختمانهای مسکونی، تجاری و خدماتی تأثیر بسزایی دارد. بالکن نیز بعنوان یکی از عناصر معماری جدید ایران و یکی از اجزای مهم ساختمان متأثر از این ضوابط و آیین نامه ها است. با توجه به یکسان بودن این قوانین و الزامات در تمامی شهرهای ایران و لازم الاجرا بودن آنها در سراسر کشور اصول طراحی بالکن از نظر ابعاد و اندازه در شهرهای مختلف ایران یکسان است و تنها در شکل ظاهری و فرم آن متفاوت می باشد و این درحالی است که شرایط طراحی بالکن برای ساختمانها در اقلیم های مختلف ایران متفاوت بوده و هر اقلیم ضوابط خاص خود را برای طراحی می طلبد. هدف از این مقاله بررسی کارایی اقلیمی عنصر بالکن در ساختمان های مسکونی شهر تبریز بر اساس ضوابط ارائه شده مقررات ملی ساختمان می باشد. این مقاله بر اساس روش تحقیق تحلیلی-توصیفی و جمع آوری اطلاعات به روش اسنادی و مقایسه ای می باشد. در ابتدا با استفاده از فرمول محاسبه عمق سایه بان، عمق سایه بان و میزان نفوذ تابش آفتاب به فضای داخل در ساختمانهای شهر تبریز محاسبه گردید و بار دیگر همین مراحل بر اساس الزامات مقررات ملی ساختمان تکرار شد و در آخر نتایج حاصله از دو فرایند تحت قیاس تطبیقی قرار گرفت. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که احداث بالکن در شهر تبریز با عمق 2/1 متر با رویکرد اقلیمی و تنها بعنوان سایه بان برای ساختمانهای مسکونی بیشتر از عمق لازم و محاسبه شده می باشد و مانع از نفوذ کامل تابش آفتاب در فصول سرد زمستان به فضای داخل ساختمان می گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات