سیاستهای اقتصاد یادگیرنده جهت دستیابی به توسعه پایدار

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری

2 سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی

3 دانشگاه تهران

10.22034/jest.2018.12392.2096

چکیده

پیشرفت علم و تکنولوژی، بهره وری و رقابت صنعتی را ارتقاء داده، همچنین به طور گسترده ای استاندار و کیفیت زندگی را بهبود بخشیده است اما همین عوامل خود منشأ ناپایداری کنونی بوده اند و خود مشکلات جدیدی به بار آورده اند که برای حل آنها، نیاز به تخصص های پیچیده و فناوری گران تر است. به هر حال رشد سریع تولیدات صنعتی، مصرف انرژی و منابع طبیعی را به شدت افزایش داده است و اثرات ناپایداری، در جهان و ایران به سرعت در حال ظهور است. آینده بشریت به اینکه آیا می تواند یک نظام اقتصادی و اجتماعی با «توان عملیاتی» ماده و انرژی که به محدودیت های اکولوژیکی احترام می گذارد را توسعه بدهد، بستگی دارد و این چالش نهایی برای اقتصاد یادگیری است. بر همین اساس، این مقاله در ابتدا با بررسی سیر تکامل مفهوم اقتصاد اکولوژیک و پایداری، به توصیف مفهوم توسعه و ارتباط آن با کیفیت زندگی پرداخته و چالش های تحقق توسعة پایدار و مؤلفه های آن را تحلیل نموده و در مرحلة بعد، با رویکردی جدید برای دستیابی به توسعة پایدار، با توجه به نتایج تحلیلی به دست آمده و تطبیق آن با ابزارهای سیاستی اقتصاد، چارچوب انتخابی را برای دستیابی به توسعة پایدار ارائه می کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات