ارزیابی سیستم مدیریت پسماندهای تولیدی بیمارستانهای شهرستان ساری با تاکید بر شیوه بی خطرسازی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی تنکابن

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات تهران

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته محیط زیست, گروه محیط زیست, دانشگاه آزاد اسلامی تنکابن

4 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس

10.22034/jest.2018.13850.2250

چکیده

زمینه و هدف: پسماندهای بیمارستانی دومین پسماندهای خطرناک بعد از پسماندهای رادیو اکتیو مطرح هستند. مدیریت صحیح این پسماند ها، منجر به دفع مقرون به صرفه پسماندهای بیمارستانی و نیزسازگار با محیط زیست می‌گردد. مطالعه حاضر بمنظور بررسی کمیت پسماندهای تولیدی و همچنین عملکرد روش بی‌خطر‌ سازی در بیمارستان‌های شهرستان ساری صورت گرفته است.
روش بررسی: اطلاعات از طریق مراجعه به مراکز تولید و نگهداری مواد زائد جمع‌آوری گشت و ارزیابی عملکرد دستگاه‌های بی-خطرساز براساس پایش بیولوژیک برخی باکتریهای شاخص در پسماندهای عفونی صورت پذیرفت.
یافته ها: میانگین کمیت کل پسماندهای تولیدی در بیمارستانهای ساری 3198 کیلوگرم در روز و سرانه تولید زباله به ازای هر تخت فعال در روز 49/2 کیلوگرم برآورد گشت. میانگین پسماند‌های عادی، عفونی، برنده و پرتوزا به ازای هر تخت به ترتیب 56/1، 7/0، 22/0، 01/0 کیلوگرم در روز تعیین گشت. میزان پسماند کل و عفونی در بیمارستان‌های خصوصی بسیار بیشتر از بیمارستان-های دولتی و تامین اجتماعی است، بطوریکه بالاترین نرخ میزان پسماند عفونی (44%) به ازای هر تخت فعال در بیمارستان خصوصی امیر مازندرانی به ثبت رسید. نتایج نشان داد که 46% و 36% پسماندهای عفونی بیمارستان‌ها به ترتیب به روش زباله-سوزی و بی‌خطر سازی امحاء می‌شوند. پایش بیولوژیکی نشان داد که عملکرد دستگاه‌های بی‌خطرساز بیمارستان‌ها اکثرا در حد قابل قبول با میانگین نابودی 80% میکروارگانیسم‌ها می‌گردد.
نتیجه‌گیری: تولید پسماند در اکثر بیمارستان‌های کشور ما بخصوص بیمارستان‌های با مالکیت خصوصی در مقایسه با حد معمولی که سازمان بهداشت جهانی ارائه داده بسیار بالاتر است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات