اندازه‏گیری کارائی زیست محیطی شبکه اتوبوسرانی تهران با رویکرد تحلیل پوششی داده‏ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی گروه اقتصاد کشاورزی و محیط زیست دانشگاه علامه طباطبایی

2 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد

10.22034/jest.2018.13202.2202

چکیده

در طول سه دهه‏ی اخیر میزان توجه عمومی به مسائل زیست محیطی به نحو چشم‏گیری افزایش یافته‏است. در این راستا یکی از مسائل مهم، اندازه‏گیری کارایی زیست محیطی، می‏باشد. بخش حمل و نقل یکی از زمینه‏های اصلی توسعه اقتصادی شهر تلقی می‏شود. بهبود سیستم‏های حمل و نقل عمومی، راهکاری اساسی در حفظ منابع انرژی و کیفیت هوای تنفسی در شهرهای بزرگ است. تحلیل پوششی داده‏ها (DEA) برای اندازه‏گیری کارایی زیست محیطی، خروجی‏های نامطلوب را که مهمترین فاکتور تغییرات زیست محیطی است را در نظر می‏گیرد. در این مطالعه سعی شده کارائی فنی و زیست محیطی شبکه اتوبوسرانی تهران در سال 1392 با استفاده از رویکرد تحلیل پوششی داده‏ها (DEA) اندازه‏گیری شود. برای این منظور 2CO به عنوان یک ستاده نامطلوب در نظر گرفته شده‏است. نتایج حاکی از آن است که میزان کارائی و زیست کارائی خطوط 8 گانه تندرو (BRT) به طور متوسط 82.8 و 92.8 درصد می‏باشد و کارائی و زیست کارائی سایر خطوط اتوبوسرانی مناطق 22 گانه تهران به طور متوسط97.2 و 97.7 درصد می‏باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات