یک تحلیل کمی از رفتار سازگار با محیط‌زیست در حمل و نقل دریایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده عمران- دانشگاه علم و صنعت ایران

2 دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ایران

10.22034/jest.2018.15248.2381

چکیده

چکیده
زمینه و هدف: سال‌هاست که در کشور ایران حفظ محیط‌زیست دریایی در حوزه حمل و نقل با توجه به هشدارهای بین‌المللی و کنوانسیون‌های مختلف جهانی پیگیری می‌شود و خلا مطالعه‌ای نظری درباره‌ی رفتارهای سازگار با محیط‌زیست از سوی افراد مرتبط با حمل و نقل دریایی محسوس است. عامل انسانی در حفظ محیط-زیست دریایی نقش به‌سزایی در رفتارهای سازگار با محیط‌زیست دارد، زیرا اکثر آلودگی‌های حمل و نقل دریایی از طریق رفتارهای سازگار با محیط‌زیست کارشناسان مرتبط با حمل و نقل دریایی قابل کنترل است. از این‌رو، پژوهش حاضر با بهره‌گیری از چارچوب نظری رفتار برنامه-ریزی‌شده، قصد در کمی‌سازی و تحلیل رفتارهای سازگار با محیط‌زیست افراد مرتبط با حمل و نقل دریایی را دارد.
روش بررسی: پرسشنامه‌ای به این منظور طراحی شده و تعداد 250 پرسشنامه میان کارشناسان، متخصصان و افراد مرتبط با حمل و نقل دریایی در آبان ماه سال 1394 توزیع شد. به‌منظور سنجش و شکل‌گیری رفتار زیست‌محیطی با توجه به مدل رفتار برنامه‌ریزی‌شده مدل معادله ساختاری (SEM) و تحلیل واریانس به کار گرفته شد.
یافته‌ها و نتایج: نتایج تحلیل نشان می‌دهند کارشناسان زن نسبت به مردان نگرش‌ها، کنترل رفتاری و قصد رفتاری مثبت‌تر و معنادارتری در مسئله حفظ محیط‌زیست دریایی دارند. نتایج مدل معادله ساختاری نشان می‌دهد، از لحاظ هنجاری و کنترل رفتاری، کارشناسان مرتبط با حمل و نقل دریایی نسبت به انجام رفتارهای زیست‌محیطی اقدامات مثبتی انجام می‌دهند، اما نگرش افراد نسبت به مسائل و مشکلات آلودگی‌های زیست‌محیطی اثرگذار ارزیابی نمی‌شود.
نتیجه‌گیری: اندک کاهش فشار در تبلیغات اجتماعی و هنجاری نسبت به حفظ محیط‌زیست، باتوجه به نگرش‌های شکل‌نگرفته زیست‌محیطی زنگ خطری برای محیط‌زیست دریایی است. بنابراین، برگزاری برنامه‌های توجیهی، همایش‌ها از سوی مسئولین مرتبط با محیط‌زیست و حمل و نقل دریایی ازجمله سیاست‌های کاربردی در تقویت عنصر نگرش افراد است.
کلمات کلیدی: محیط‌زیست دریایی، حمل و نقل دریایی، رفتار برنامه‌ریزی‌شده،

کلیدواژه‌ها

موضوعات