سنجش نابرابریهای کالبدی-فضایی در توزیع خدمات با رویکرد عدالت فضاییموردمطالعه:شهر ساری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجو

2 کارشناس ارشد

10.22034/jest.2018.16406.2488

چکیده

رشد شتابان کالبدی-فضایی شهرها در دهه‌های اخیر توزیع نامناسب مراکز خدمات شهری را به دنبال داشته و منجر به عدم برخورداری یکسان شهروندان از این خدمات در سطح شهر شده است و هر نوع برنامه‌ریزی در فضای شهری باید تامین رفاه شهروندان و در نهایت دستیابی به پایداری شهری باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و هدف از این پژوهش سنجش نابرابریهای فضایی- کالبدی در توزیع خدمات با رویکرد عدالت فضایی در شهری ساری می باشد و این پژوهش ضمن بررسی و تحلیل توسعه فیزیکی شهر از سال 70-1390 و چگونگی پراکنش فضایی خدمات شهری را مطالعه می کند و برای تجزیه و تحلیل آنها از مدل انتروپی، هلدرن و موریس استفاده شده است. یافته ها براساس مدل انتروپی نشان می دهد که توسعه فیزیکی شهر به صورت اسپرال و پراکنده رشد پیدا کرده است و همچنین براساس مدل هلدرن حاکی از آن است که 82درصد از رشد شهری ناشی از رشد جمعیت و 12 درصد آن ناشی رشد افقی شهر بوده است. در نهایت نتایج حاصل از مدل موریس نشان می هد که گسترش فضایی کالبدی این شهر در گذر زمان متناسب با توزیع خدمات در سطح نواحی شهر نبوده و باعث شده است که بیشتر مردم از دسترسی عادلانه خدمات به صورت یکسان محروم باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات