مدلسازی زیستگاه گراز در پناهگاه حیات وحش لوندویل با استفاده از روش فاصله ماهالانوبیس پارتیشن بندی شده

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد

2 2- دانشجوی کارشناسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد

3 3- دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه اردکان یزد

10.22034/jest.2018.16339.2478

چکیده

در این مطالعه برای مدلسازی زیستگاه گراز در پناهگاه حیات وحش لوندویل از روش فاصله ماهالانوبیس پارتیشن‌بندی شده استفاده شد. این روش یک رویکرد موثر برای پیش‌‌بینی حضور گونه‌ها بر‌اساس داده‌های صرفا ‌‌حضور گونه است. فاصله ماهالانوبیس، میزان اختلاف استاندارد‌‌-شده بین ارزش‌های متغیرهای زیستگاهی در هر پیکسل با میانیگین ارزش‌های متغیرهای زیستگاهی در نقاط‌حضور گونه است. نتایج حاصله نشان داد نقشه مطلوبیت زیستگاه گراز در پناهگاه حیات وحش لوندویل دارای هم‌پوشانی بسیار بالایی با نقاط حضور گونه در منطقه است و مناطق مرکزی و غربی دارای مطلوبیت بالاتری نسبت به مناطق دیگر بخصوص مناطق شرقی هستند که مناطق شرقی در واقع مرز دریایی منطقه است که به ساحل دریای خزر ختم می‌شود. بر اساس یافته‌های این مطالعه 42٪ از سطح کل منطقه برای زیست گونه مناسب است و به ترتیب 18 ٪ زیستگاه عالی، 14٪ زیستگاه خوب و 10 ٪ زیستگاه متوسط می‌باشد. بخش عمده‌ای از فعالیت‌های انسانی در قسمت غربی منطقه واقع شده است که با مناطق مطلوب گونه همپوشانی دارد که نتایج بدست آمده حاکی از آن است که گونه به سکونتگاه‌های انسانی نظیر مزارع کشاورزی تمایل دارد و با توجه به همه‌چیز‌خوار بودن گونه، این مناطق می‌توانند منابع غذایی مطلوبی برای آنها باشند و با توجه به حضور انسان در این مناطق به نظر می‌رسد این مناطق دارای امنیت کافی برای حضور گونه نیستند اما مطلوبیت گونه و درصد حضور بالای گونه در این بخش ها نشان دهنده آن است که غذا برای گراز عامل مهم‌تری نسبت به امنیت است. فراهم‌بودن منابع غذایی و در دسترس‌بودن این منابع برای گرازها‌ می‌تواند زمینه‌ساز افزایش جمعیت گونه گراز در پناهگاه حیات‌وحش لوندویل و به دنبال آن دیگر مناطق شمالی کشورمان باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات