تحلیل ردپای اکولوژیکی مصارف غذایی شهروندان و بررسی نقش آن در توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: شهر قزوین)

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 دانشجو

2 دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات تهران

3 دانشگاه خوارزمی تهران،دانشکده علوم جغرافیایی

10.22034/jest.2018.17738.2646

چکیده

چکیده
مقدمه: آگاهی از ظرفیت های اکولوژیکی شهر برای استفاده منطقی از منابع آن ضروری است، ردپای اکولوژیکی با کمی کردن میزان اثر شهروندان و مقایسه آن با ظرفیت زیستی گامی در جهت استفاده منطقی و پایدار از منابع می باشد. بخش مهمی از فشار بر منابع طبیعی به تولید مواد غذایی مربوط می شود و شهرها به دلیل شیوه های مصرف و عدم خودکفایی در تامین موادغذایی موردنیاز ساکنانشان، مسئول بخش بزرگی از این مشکل به شمار می روند.
روش بررسی: در این پژوهش به بررسی ردپای اکولوژیکی مواد غذایی شهروندان شهر قزوین پرداخته شده است. در محاسبه ردپای اکولوژیکی پنج مولفه برای ظرفیت زیستی و شش جز نیز برای کاربری اراضی محاسبه شده است. ردپای اکولوژیکی مصارف غذایی بخشی از ردپای اکولوژیکی محسوب می شود.
یافته ها: سرانه ردپای اکولوژیکی مواد غذایی در شهر قزوین 228846/0هکتار محاسبه گردید؛ زمین کشاورزی و زمین دریا به ترتیب بزرگترین و کوچکترین بخش از ردپای اکولوژیکی غذا را در شهر قزوین به خود اختصاص داده اند. مقایسه سرانه ردپای اکولوژیکی مصارف غذایی و سرانه ظرفیت زیستی شهر با 0168544/0هکتار نشان می دهد که شهر قزوین، با کسری اکولوژیکی2 روبروست.
بحث و نتیجه گیری: طبق نتایج پژوهش، بزرگی سرانه ردپای اکولوژیکی شهروندان، شهر را در وضعیت ناپایداری قرار داده است. با توجه به کسری اکولوژیکی که شهر قزوین در تامین مصارف غذایی شهروندان با آن روبرواست و نیز گسترش کشاورزی شهری، مزایای بی شمار آن و قابلیت شهر قزوین در این زمینه، در این پژوهش به طور خاص، به کشاورزی شهری به عنوان راهکاری در جهت دستیابی به توسعه پایدار شهری پرداخته شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات