ارزیابی پتانسیل بازیافت مواد زائد جامد شهری (مطالعه موردی: شهر رامسر)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی- پژوهشکده علوم محیطی- تهران

2 دانشگاه شهید بهشتی- پژوهشکده علوم محیطی تهران

10.22034/jest.2018.18613.2739

چکیده

زمینه و هدف: یکی از مهم‌ترین چالش‌ها در طراحی سیستم مدیریت پسماند شهرهای توریستی، نوسانات کمیت و کیفیت پسماند تولیدی می‌باشد. بر این اساس شناسایی و تحلیل تغییرات میزان زباله تولیدی با استفاده از ابزارهای آماری و به تبع آن ارزیابی پتانسیل بازیافت پسماند تولیدی در این شهرها از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. در این مقاله نوسانات تولید پسماند شهری و پتانسیل بازیافت آن در شهر رامسر (واقع در استان مازندران) ارزیابی و تحلیل شده است.
روش بررسی: اطلاعات مقادیر پسماند تولیدی در طول یک سال جمع‌آوری و نوسانات آن با استفاده از آزمون های مختلف آماری نظیر آنالیز واریانس و تابع توزیع t تحلیل گردید. همچنین به منظور ارزیابی پتانسیل بازیافت، نمونه‌برداری میدانی و آنالیزهای مختلف آزمایشگاهی مطابق با دستورالعمل‌های ASTM انجام شده است.
یافته ها: اگرچه متوسط کلی سرانه تولید زباله در شهر رامسر در حدود یک کیلوگرم در روز می‌باشد، اما آنالیزهای آماری نشان می‌دهد که میزان پسماند تولیدی در این شهر از دو الگوی کلی تبعیت کرده و ارتباط معناداری بین میزان پسماند تولیدی در ماه‌های توریستی (فروردین، مرداد و شهریور) وجود داشته و از این‌رو مقدار زباله‌های تولیدی در ماه‌های مختلف سال دارای تفاوت معنی‌داری می‌باشد. همچنین بر اساس نتایج حاصل از نمونه‌برداری‌های انجام‌شده، ترکیب پسماند در شهر رامسر عبارت است از: مواد فسادپذیر 80/62%، پلاستیک 90/20%، کاغذ و مقوا 85/7%، منسوجات 95/2%، شیشه 50/2%، فلز 25/1%، چوب 1%، چرم 75/0%. ضمن آنکه آنالیزهای آزمایشگاهی انجام‌شده نشان می‌دهد چگالی پسماند تولیدی در شهر رامسر برابر با kg/m3 212 و رطوبت حدود 54% است.
نتیجه گیری: از آنجا که زباله‌های قابل بازیافت و زیست‌تخریب‌پذیر بخش عمده‌ای از پسماند تولیدی در شهر رامسر را تشکیل می‌دهد، لذا پتانسیل مناسب جهت اجرای برنامه‌های بازیافت و کمپوست در این شهر فراهم است. اگرچه در طراحی این برنامه‌ها می‌بایست نوسانات قابل توجه کمیت زباله مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات