آشکارسازی روند تغییرات کاربری و پوشش اراضی شهرستان اسلام‌شهر در سه دهه گذشته با استفاده از تکنیک سنجش از دور و GIS

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 دانشجوی ارشد پیام نور تهزان شرق

2 ستادیار، گروه منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه پیام نور، تهران

3 استادیار، گروه منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه پیام نور، تهران

4 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته محیط زیست، دانشگاه تهران

10.22034/jest.2018.18022.2698

چکیده

چکیده
زمینه و هدف:
در طول زمان، الگوهای پوشش زمین و به دنبال آن کاربری اراضی دچار تغییر اساسی می‌شوند و عامل انسانی می‌تواند بیشترین نقش را در این فرایند ایفا کند. شناسایی این تغییرات می‌تواند به مدیریت آینده منطقه کمک کند. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش، پایش تغییرات کاربری و پوشش اراضی در محدوده شهرستان اسلام‌شهر طی سه دهه اخیر بوده است.
روش بررسی:
در این پژوهش ارزیابی روند تغییرات با استفاده از فرایند سنجش از دور و GIS صورت گرفت. این فرایند با استفاده از تصاویر ماهواره لندست، سنجنده TM سال 1985،سنجنده ETM سال 2000 و سنجنده OLI سال 2015 انجام شد. بعد از اعمال پیش پردازش‌های لازم، عملیات بارزسازی تصاویر اجرا و با بهره‌گیری از روش طبقه‌بندی نظارت‌شده با الگوریتم حداکثر احتمال، نقشه‌های موضوعی کاربری/ پوشش اراضی تهیه شد. این نقشه‌ها با روش مقایسه پس از طبقه‌بندی و تابعcross tab به صورت زوجی طی 3 دوره مقایسه شد.
یافته ها:
نقشه‌های موضوعی پوشش و کاربری اراضی در پنج طبقه انسان ساخت، اراضی بایر، اراضی کشاورزی، باغات- فضای سبز شهری و جاده تهیه شد. یافته‌ها بیانگر این بود که روش طبقه‌بندی نظارت‌شده با صحت 85 درصد با واقعیت زمینی تفاوت چندانی ندارد. نتایج نشان داد که در طول دوره 2015-1985، مناطق انسان ساخت 81/50 درصد افزایش یافته و منجر به نابودی حدود 13 درصد از زمین‌های کشاورزی و 17 درصد از باغات- فضای سبز شهری منطقه شده است.
بحث و نتیجه گیری:
نتایج گویای این واقعیت است که در صورت ادامه روند کنونی تغییرات پوشش و کاربری اراضی، مساحت مناطق انسان ساخت، به شدت افزایش خواهد یافت که می‌تواند منجر به تخریب زمین‌های کشاورزی، باغات -فضای سبز شهری و اراضی بایر منطقه شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات