مدیریت ریسک ایمنی ، بهداشت و محیط زیست (HSE ) دربخش ریسندگی صنعت نساجی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

2 کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست - (گرایش) دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

3 استادیار -دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

4 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

10.22034/jest.2018.20920.2998

چکیده

زمینه و هدف : از دیرباز صنایع نساجی نقش تعیین‌کننده‌ای در رشد و شکوفایی‌ صنعتی کشورهای توسعه یافته ایفا نموده‌است. لذا مقاله حاضر با هدف مدیریت ریسک‌های ایمنی ، بهداشتی و زیست محیطی مشاغل ریسندگی ، با استفاده از رویکردهای JHA و FMEA و ارایه طرح مدیریت بهبود آن ، به انجام رسیده‌است.
روش بررسی : این مطالعه براساس روش شناسایی و آنالیز تحلیل کیفی / کمی ریسک انجام پذیرفته است و هدف آن اولویت بندی و کاهش ریسک‌ها و ارایه راهکارهای مدیریتی HSE در صنعت ریسندگی بوده است.
یافته ها:یافته‌ها نشان داد که بیشترین مخاطره بخش های ایمنی و بهداشت مربوط به خطر مواجهه با سروصدا و بیشترین تکرار ریسک بالقوه مربوط به مصدومیت و جراحت است. در بخش یافته‌های زیست محیطی ، بیشترین تکرار جنبه معتبر در استفاده از انرژی و منابع طبیعی می باشد. پس از انجام اقدامات اصلاحی و پیشنهادات مربوط به بخش ایمنی و بهداشت، مجموع عدد اولویت ریسک مشاغل از 32091(RPN1) به 14292 (RPN2) نزول یافته که کاهشی معادل 46/55 درصد را نشان داد. با انجام اقدامات اصلاحی زیست محیطی، مجموع عدد اولویت ریسک‌ها از 1323(RPN1) به 868(RPN2) نزول یافت که کاهشی معادل3/34 درصد را نشان می دهد.
نتیجه گیری: مدیریت ریسک HSE بخش ریسندگی کارخانجات نساجی با استفاده از روش های JHA و FMEA یک روش کارآمد است و می تواند به مقدار قابل توجهی ریسک های ایمنی، بهداشتی و زیست محیطی ناشی از مشاغل در محیط های صنعتی را کاهش دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات