شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک به روش FMEA در مدارس ابتدایی دخترانه و پسرانه دولتی منطقه 8 تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست گرایش (HSE)، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، ایران.

2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکده محیط زیست و انرژی،گروه مهندسی محیط زیست، تهران، ایران*(مسوول مکاتبات).

3 استادیاردانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، دانشکده فنی مهندسی، گروه مدیریت محیط زیست(HSE)، زاهدان، ایران.

10.22034/jest.2018.12587

چکیده

زمینه و هدف: شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک در مدارس می­تواند اقدامی مؤثر و سنجیده در بهبود سلامت و پیشرفت دانش­آموزان به­خصوص در مقطع دبستان باشد.
روش تحقیق: در این پژوهش از ترکیب دو روش ارزیابی ریسک FMEA & William Fine  به صورت سه عاملی (شدت اثر، احتمال وقوع و میزان مواجهه) استفاده شد. پس از شناسایی فعالیت­ها، از طریق بازدید، مشاهده و مصاحبه با افراد مسوول و دانش­آموزان، خطرات بالقوه شناسایی و سپس با توجه به شدت اثر، احتمال وقوع پیامدها و میزان مواجهه، ارزیابی و طبقه­بندی خطرات انجام شد.
یافته­ها: در این پژوهش در مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در دختران در سطوح مختلف H، M و L به ترتیب 4، 15 و 39 و در پسران، H، M و L به ترتیب 5، 16 و 35 بوده است که با انجام اقدات کنترلی پیشنهاد شده و ارزیابی مجدد ریسک­ها، مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در سطوح مختلف در دختران، H، M و L به ترتیب2، 6 و 50 و در پسران، H، M و L به ترتیب 2، 7 و 47 تغییر کرد. که تعداد ریسک­های (H و M) بعد از انجام اقدامات کنترلی به مقدار قابل توجهی کاهش یافت.
بحث و نتیجه­گیری: خطرات شناسایی شده در هر دو جنس در بیش­تر موارد مشابه بود اما از نظر شدت خطر با توجه به جنسیت دانش­آموزان در پسران بیش­تر بوده­است که از دلایل بالا بودن آن می­توان به میزان فعالیت بدنی بیش­تر، اعتماد داشتن به مهارت­های فردی و انجام رفتارهای پر­خطر و ناچیز شمردن خطرات بدنی اشاره کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


 

 

 

 

 

علوم و تکنولوژی محیط زیست، دورهبیستم، شماره یک، بهار 97

 

 

شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک به روش FMEA در مدارس ابتدایی دخترانه و پسرانه دولتی منطقه 8 تهران

 

 

مبینا باکویی کترینی[1]

سید علیرضا سید حاجی میرزا حسینی* [2]

mirzahosseini@gmail.com

مهناز نصرآبادی[3]

 

تاریخ دریافت:15/6/95

تاریخ پذیرش:13/9/95

 

چکیده

زمینه و هدف: شناسایی خطرات و ارزیابی ریسک در مدارس می­تواند اقدامی مؤثر و سنجیده در بهبود سلامت و پیشرفت دانش­آموزان به­خصوص در مقطع دبستان باشد.

روش تحقیق: در این پژوهش از ترکیب دو روش ارزیابی ریسک FMEA & William Fine  به صورت سه عاملی (شدت اثر، احتمال وقوع و میزان مواجهه) استفاده شد. پس از شناسایی فعالیت­ها، از طریق بازدید، مشاهده و مصاحبه با افراد مسوول و دانش­آموزان، خطرات بالقوه شناسایی و سپس با توجه به شدت اثر، احتمال وقوع پیامدها و میزان مواجهه، ارزیابی و طبقه­بندی خطرات انجام شد.

یافته­ها: در این پژوهش در مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در دختران در سطوح مختلف H، M و L به ترتیب 4، 15 و 39 و در پسران، H، M و L به ترتیب 5، 16 و 35 بوده است که با انجام اقدات کنترلی پیشنهاد شده و ارزیابی مجدد ریسک­ها، مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در سطوح مختلف در دختران، H، M و L به ترتیب2، 6 و 50 و در پسران، H، M و L به ترتیب 2، 7 و 47 تغییر کرد. که تعداد ریسک­های (H و M) بعد از انجام اقدامات کنترلی به مقدار قابل توجهی کاهش یافت.

بحث و نتیجه­گیری: خطرات شناسایی شده در هر دو جنس در بیش­تر موارد مشابه بود اما از نظر شدت خطر با توجه به جنسیت دانش­آموزان در پسران بیش­تر بوده­است که از دلایل بالا بودن آن می­توان به میزان فعالیت بدنی بیش­تر، اعتماد داشتن به مهارت­های فردی و انجام رفتارهای پر­خطر و ناچیز شمردن خطرات بدنی اشاره کرد.

کلمات کلیدی: ارزیابی خطر،ریسک، مدارس ابتدایی، دخترانه، پسرانه.

 

J.Env. Sci. Tech., Vol 20, No.1, Spring, 2018

 

 

 


Hazards identification and risk evaluation through FMEA method in Tehran 8th district girls and boys’ public primary schools

 

                                                          Mobina Bakooie Katrini[4]

Seyed Alireza Seyed Haji Mirzahosseini[5]

mirzahosseini@gmail.com

Mahnaz Nasr Abadi[6]

 

 

Date Received: September 5, 2016

Admission Date:December 3, 2016

 

Abstract

Background and Objective:Dangers recognition and risk assessment in the schools can be considered as an efficient action to improve students’ health and development especially in elementary schools.

Method: Two risks evaluation approaches of FMEA and William Fine have been used in this survey. In addition, risk assessment was furnished based on three factors (effect severity, occurrence probability, and exposure level). After identifying the activities through frequent presence in the study places and interviewing the students and the people in charge, the dangers and potential harmful effects were identified. Finally, considering the effect severity, possible consequences occurrence probability, and the exposure level, the risks evaluation and classification were done.

Findings: Regarding summation of health and safety hazards for girls in different levels of H, M, and L had been 4, 15, and 38, respectively. Furthermore, sum of health and safety risks for boys in various levels of H, M, and L had been 5, 16, and 35, respectively. After taking the proposed controlling actions and re-evaluating the hazards, in different phases of H, M, and L for girls was changed to 2, 6, and 50, respectively and this amount was changed to 2, 7, and 47 for boys in various levels of H, M, and L, respectively. The number of risks in the average and unacceptable levels was considerably reduced after performing the controlling actions.

Discussion and Conclusion: The identified hazards have been similar for both genders in most of the cases. The hazard intensity has been higher in boys which can be related to higher physical activity, trusting their personal skills, engaging in risky behaviors, and underestimating physical dangers.

 

Keywords: Hazard evaluation, primary schools, boys, girls

 

 

مقدمه


درک طبیعت ریسک، چگونگی سنجش، ارزیابی و واکنش نسبت به نتایج آن، جهت ایمن ساختن هر چه بیشتر سیستم­ها بسیار مهم است. تقریباً 25% جمعیت کشورهای در حال توسعه را بچه­ها تشکیل می­دهند که 99% آن­ها در مدارس حضور دارند (1). ایجاد حوادث و سوانح در محدوده مدارس به مراتب بیش­تر از خانه بوده و کم­تر مدرسه­ای است که هر روز یا هر هفته حادثه­ای کوچک یا بزرگ را تجربه نکند (2).

مدرسه به دلیل شرایط خاص موجود همچون تجمع تعداد زیاد کودکان، مشخصات تکاملی آن­ها، مشکل بودن نظارت بر آنان، شرایط محیطی نظیر وجود پله، راهرو، حیاط مدرسه، زمین بازی، احتمالاً سالن ورزشی و غیره می­تواند زمینه­ساز حوادث ناتوان کننده و حتی مرگ­آور برای کودکان باشد (3).لازم به ذکر است که بیشترین مکان­هایی که در مدارس ابتدایی محل بروز حوادث هستند فضاهای کنترل نشده مثل زمین بازی، پله و راهرو و در کودکان بزرگ­تر فضاهای ورزشی و زمین بازی می­باشد (4). در بررسی مشابه مشخص شد که 20 تا 30 درصد صدمات در کودکان در مدرسه و اطراف آن اتفاق می­افتد و حوادث مرتبط با مدرسه عموماً در زنگ­های تفریح و یا کلاس­های ورزش رخ می­دهد (5). نتایج حاصل از مطالعه موردی در شهرستان پاکدشت در سال تحصیلی90-1389 نشان داد که مدارس از نظر مساحت نسبت به تعداد دانش­آموزان دچار کمبود هستند (6). مهم­تر این­که نوجوانان و کودکان با اختلالات جسمی در صورت فقدان شرایط ایمن در مدارس در ریسک بالاتری قرار می­گیرند (7). البته از دیدگاه برخی متخصصین نیز بیش­ترین حوادث، در مسیر آمد و رفت به مدرسه اتفاق می­افتند (8). نتایج بررسی­های صورت گرفته نشان داد که ایمنی عابرین کودک در میان کشورهای در حال رشد در سطح غیر قابل قبولی بوده و گروه سنی 5 تا 15 سال بیش­ترین میزان خطر پذیری را دارا می­­باشند و تصادفات به عنوان دومین علت آسیب و صدمات منجر به مرگ در میان کودکان معرفی می­شود (9). نتایج بررسی­های برادران رحیمیان و همکاران در سال 89 نشان داد، حدود 2/6 درصد از کل عابرین متوفی در ایران مربوط به سنین کودکان دانش­آموز بوده است (10). طی آمار به دست آمده از مرکز [7]NHTSA (اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه)، از سال 2003 تا 2012 در گروه­های سنی 5 تا 7 سال و 8 تا 13 سال، 35 درصد دانش­آموزان در حوادث (تصادفات) مربوط به سرویس مدارس کشته شدند (11).

مطالعه­ وضعیت تغذیه دانش­آموزان مقطع ابتدایی 7 تا 12 ساله در شهر بابل نشان داد که شیوع اضافه وزن و چاقی از شیوع لاغری بیش­تر می­باشد و اجرای برنامه­های مداخله­ای برای جلوگیری از رفتارهای پر خطر اضافه وزن و چاقی در دانش­آموزان ضروری است (12).

نتایج بررسی­های حیدری مقدم و همکاران نشان داد علی­رغم تفاوت­های موجود در ابعاد بدنی دانش­آموزان پایه­های مختلف مقطع ابتدایی، نظم مشخصی در استفاده از میز و نیمکت با ابعاد متفاوت موجود نبود. به طور کلی ابعاد میز و نیمکت­های موجود با ابعاد آنتروپی دانش­آموزان تناسب ندارد (13).

با توجه به این­که بسیاری از دانش­آموزان، خود را در معرض ریسک­های مختلف قرار می­دهند (14)، لذا با بررسی و ارزش­یابی مداوم مدارس می­توان بر­اساس یافته­ها، جهت بهبود وضعیت بهداشت و ایمنی محیط آموزشی برنامه­ریزی کرد و گام مؤثری در راستای سلامت جسمی، روانی و اقتصادی جامعه برداشت (15).

مواد و روش­ها

این پژوهش در شهر تهران و منطقه 8 (حوزه شرقی )انجام شد که در آن 20 مدرسه دخترانه و پسرانه مورد مطالعه قرار گرفت.

 

 

جدول1-  مدارس منتخب منطقه 8 جهت ارزیابی ریسک

Table1.The selectedschools for risk assessment

جمعیت

نام مدرسه

کد شناسایی

نوع مدرسه

497

شکوفه

1

دخترانه

219

بهار

2

161

فضیلت

3

604

تقوی

4

417

یارجانی

5

620

بهار آزادی

6

430

آزادگان

7

484

بنت الهدی

8

250

بهار1

9

563

جاوید

10

505

ولایت

11

پسرانه

250

فخامی

12

600

سعدی

13

401

هجرت

14

153

ثامن

15

278

سجاد

16

254

میثم

17

360

مسلم

18

295

توحید

19

270

قائم

20

 


ارزیابی ریسک در این پژوهش به صورت سه عاملی انجام شد که علاوه بر عوامل احتمال و شدت، میزان مواجهه بر گرفته از روش ویلیام فاین نیز در آن استفاده گردید. همچنین در تعیین سطح ریسک از جدول الویت بندی ریسک ویلیام فاین استفاده شد (16).

در مرحله اول با بررسی وب سایت (WWW.HSE.GOV.UK)و مطالعه چک لیست­های ارایه شده در این زمینه، تعدادی از آن­ها جهت استفاده انتخاب شد. پس از آن لیستی از خطرات از طریق مصاحبه با کارکنان، دانش­آموزان و مشاهدات صورت گرفته در زمان­هایی چون زنگ تفریح، زنگ ورزش و زمان ورود به کلاس، تهیه شد. همچنین در شناسایی خطرات به وضعیت دانش­آموزانی که دارای ناتوانی جسمی بوده­اند نیز توجه گردید.

در مرحله بعد جهت تعیین احتمال وقوع حوادث ناشی از خطرات شناسایی شده و همچنین برآورد شدت آسیب­ها، از جداول تهیه شده احتمال، شدت خطر و میزان مواجهه، که بر­حسب مقیاس یک تا 10، بر­اساس مصاحبه­های صورت گرفته با مسوولین و بررسی سوابق موجود بیان ‌گردیده، استفاده شد و عدد RPN[8] (عدد اولیه ریسک) محاسبه گردید. بدین ترتیب سطح ریسک بر­اساس نتایج به دست آمده به صورت L، M وH الویت­بندی شد و اقدامات کنترلی مورد نیاز برای آن­ها در نظر گرفته شد. ارزیابی ریسک در این پژوهش به صورت سه عاملی انجام شد که علاوه بر عوامل احتمال و شدت، میزان مواجهه بر گرفته از روش ویلیام فاین نیز در آن استفاده گردید. همچنین در تعیین سطح ریسک از جدول الویت بندی ریسک ویلیام فاین استفاده شد (16).

 

 


جدول 1-فرم ارزیابی ریسک

Table1.Risk assessment form

 

شناسایی خطر و ارزیابی ریسک

 

ردیف

فعالیت

وضعیت

خطر

پیامد

شدت

احتمال

میزان مواجهه

درجه ارزیابیRPN

سطح ریسک

اقدامات کنترلی

مورد نیاز جهت کاهش ریسک

 
 

a

b

c

d

e

f

g

h

i

j

k

 
                       

 

 

 

 

ستون c بیان­گر وضعیت از نظر عادی(صف­بندی دانش آموزان، رفتن به کلاس، حضور در کلاس و ...) یا غیر­عادی (مانور، بلایای طبیعی، نزاع و...) می­باشد.

ستون f بیان­گر میزان آسیب و یا جراحتی است که ناشی از وقوع خطر یا وجود عامل زیان­آور در محیط می­باشد(شدت خطر) که بنابر میزان آسیب ایجاد­شده عدد از جدول مربوطه انتخاب می­شود.

ستون g بیان­گر میزان بروز حادثه در محیط می­باشد که بر­اساس تعداد دفعات رخ دادن حادثه (با توجه به سوابق موجود)می­باشد(احتمال وقوع خطر) که بنابر تعداد دفعات حادثه ایجاد­شده عدد از جدول مربوطه انتخاب می­شود.

 ستون h بیان­گر تعداد دفعاتی است که فرد در مواجهه با خطر می­باشد(میزان مواجهه) که بنابر دفعات مواجهه عدد مورد نظر از جدول مربوطه انتخاب می­شود. 

ستون i بیان­گر عدد اولویت ریسک (RPN) است که از حاصل­ضرب سه عدد شدت خطر، احتمال خطر و میزان مواجهه با خطر به دست می­آید.

ستون j بیان­گر سطح ریسک می­باشد که بر­اساس جدول ( جدول 2) مشخص می­شود.

 در نهایت ستون k بیان­گر اقدامات کنترلی متناسب با نوع خطراست که در ستون مورد نظر نوشته می­شود.

نحوه محاسبه­ی عدد اولویت ریسک (درجه ارزیابی ریسک)

جهت تعیین عدد اولویت ریسک عددهایی که از جداول مربوطه (شدت خطر، احتمال وقوع خطر و میزان مواجهه) نسبت به خطر مورد نظر انتخاب شده­است را در هم ضرب کرده و عدد اولویت ریسک (RPN) به دست می­آید.

بر­اساس نمره‌های بدست آمده، ریسک‌ها اولویت‌بندی شده و بر­اساس بازه­ی نمره ریسک با توجه به جدول 2 سطح ریسک تعیین می­شود.طبق جدول مربوطه ریسک­های متوسط و بالا غیر قابل قبول بوده و نیازمند اقدام کنترلی است با توجه به این که مدارس مورد بررسی مدارس ابتدایی هستند و دانش آموزان ابتدایی از آسیب­پذیری بالایی برخوردارند و همچنین تکرار زیاد حوادث جزئی می­تواند خود غیرقابل قبول محسوب شود، در مورد ریسک­های در سطح L و ریسک­هایی که یکی از سه عامل 9 و یا 10 شود اما همچنان ریسک در سطح قابل قبول(L) باشد، اقدامات کنترلی در قالب توصیه نوشته شده تا نتایج اثر بخشی از ارزیابی ریسک حاصل شود.

 رابطه 1:  تعیین عدد اولویت ریسک

میزان مواجهه × شدت اثر × احتمال وقوع = عدد اولویت یا ارزیابی ریسک

 

جدول 2- الویت­بندی ریسک (16)

Table2.Risk priority

RPN

شاخص طبقه‌بندی ریسک‌ها

89

L(سطح ریسک پایین قابل قبول)

90-199

M(سطح ریسک متوسط غیر قابل قبول)

200<

H(سطح ریسک بالا غیر قابل قبول)

 

نتایج

پس از شناسایی و ارزیابی اولیه ریسک­ها، مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در دختران در سطوح مختلف H، M و L به ترتیب 4، 15 و 39 و مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در پسران در سطوح مختلف H، M و L به ترتیب 5، 16 و 35 بوده است که با فرض انجام اقدات کنترلی تعیین شده و ارزیابی مجدد ریسک­ها، مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در دختران در سطوح مختلف H، M و L به ترتیب2، 6 و 50 و مجموع ریسک­های ایمنی و بهداشتی در پسران در سطوح مختلف H، M و L به ترتیب 2، 7 و 47 تغییر کرد که تعداد ریسک­های سطوح متوسط و غیر قابل قبول بعد از انجام اقدامات کنترلی به مقدار قابل توجهی کاهش یافت.

 

بحث و نتیجه­گیری

در این پژوهش با توجه به یافته­های حاصل ریسک­های غیر­قابل قبول در زمینه ایمنی شامل: پله­های نا­ایمن، مسیر نا­ایمن، رانندگی نا­ایمن، پرتاب وسایل، برخورد با تجهیزات آموزشی (میز)، شوخی، چیدمان نامناسب و سطوح ناهموار، وسایل ورزشی غیر استاندارد، برخورد با موانع هنگام دویدن، سطوح لغزنده، سقوط از پله و در زمینه بهداشتی نیز شامل: عوامل زیان­آور ارگونومیکی (طراحی و استفاده از ابزار)، کوله­پشتی غیر استاندارد، نور نامناسب، بازتاب نور طبیعی و مصنوعی از سطوح براق، انتقال عوامل بیماری­زا (عفونی-انگلی) و مواد غذایی پرکالری می­باشند.

همچنین در دختران نیز ریسک­های غیر­قابل قبول در زمینه ایمنی، عبور از مسیر نا­ایمن، رانندگی نا­ایمن، شوخی، چیدمان نامناسب و سطوح ناهموار، پله­های نا­ایمن، وسایل ورزشی غیر استاندارد، سطوح لغزنده، سطوح غیر هم­سطح  و در زمینه  بهداشتی نیز، کوله­پشتی غیر­استاندارد، عوامل زیان­آور ارگونومیکی (طراحی و استفاده از ابزار)، تهویه نامناسب، انتقال عوامل بیماری­زا (قارچی-عفونی-انگلی)، نور نامناسب، بازتاب نور طبیعی و مصنوعی از سطوح براق و مواد غذایی پرکالری می­باشند.

ریسک­هایی که بیش­ترین امتیاز را در ارزیابی در زمینه ایمنی و بهداشتی دریافت نمودند در هر دو جنس مشابه بود که در زمینه ایمنی شامل پله­های نا ایمن، مسیر نا­ایمن، رانندگی نا­ایمن و در زمینه بهداشتی شامل عوامل زیان­آور ارگونومیکی (طراحی و استفاده از ابزار) و کوله­پشتی غیر­استاندارد بودند.

 طبق مشاهدات حاصل از بررسی انجام شده مشخص گردید که تعداد ریسک­های غیر­قابل قبول در پسران بیش­تر از دختران است که از دلایل آن می­توان به بالا بودن میزان فعالیت بدنی و جنب و جوش بیش­تر، اعتماد داشتن به­ مهارت­های فردی و انجام رفتارهای پر­خطر و ناچیز شمردن خطرات بدنی در آن­ها اشاره کرد.

با توجه به نتایج این تحقیق و توضیحات ارایه شده در قسمت بحث و نتیجه­گیری، پیشنهاد می­گردد با تقویت و گسترش برنامه "استقرار و نگهداری مدیریت سلامت (HSE) در مدارس ابتدایی" موارد ذیل اقدام گردد:

  1. بازنگری قوانین مربوط به مدارس و توجه به موارد ایمنی و بهداشتی؛
  2. نظارت و طراحی اصولی و مناسب ساختمان مدارس در زمان ساخت با توجه به استانداردها و قوانین مرتبط مانند مقررات ملی ساختمان؛
  3. تدوین و اجرای دستورالعمل ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE) در مدارس با بخش­نامه نمودن آن؛
  4. ایجاد ساختار مناسب سیستم مدیریت سلامت (HSE) در مدارس ابتدایی و تعیین افراد آموزش دیده برای مدیریت و پاسخ­گویی در امور ایمنی و بهداشتی مدارس؛
  5. اجرای صحیح قوانین و مقررات مربوطه؛
  6. برقرار منظم و سیستماتیک آموزش­های لازم برای مسوولین، کارکنان و دانش­آموزان؛
  7. انجام منظم و سالیانه ارزیابی ریسک­های ایمنی و بهداشت در مدارس؛
  8. الویت­بندی و برنامه­ریزی با توجه به منابع در اختیار جهت رفع معضلات مشخص شده در فرایند ارزیابی ریسک و انجام اقدامات اصلاحی و پیشگیرانه مربوطه؛
  9. اجرای منظم بازرسی­ها، خود ارزیابی­ها و ممیزی­های منظم از روند اقدامات اصلاحی و پیشگیرانه در مدارس؛
  10. برقراری یک سیستم مستندسازی امور مربوط به ایمنی و بهداشت نظیر ثبت حوادث و شبه حوادث و پرونده سلامت مدارس؛
  11. فرهنگ­سازی و آموزش شیوه نگهداری از ساختمان و تأسیسات ایمنی و بهداشت به دانش­آموزان؛
  12. ترغیب دانش­آموزان به حفظ و نگهداری و استفاده بهینه از امکانات؛
  13. بهره­مندی از مشارکت دانش­آموزان و والدین آن­ها برای بهسازی و تعمیرات و اجرای بهینه سیستم مدیریت سلامت مدرسه؛
  14. سازماندهی و استفاده از توانمندی دانش­آموزان در کنترل ایمنی و بهداشت مشارکت آنان در امور مرتبط با سلامت در مدرسه؛
  15. بازدید و ثبت وضعیت قسمت­های مختلف ساختمان (تأسیسات و تجهیزات)؛
  16. بالا بردن سطح آگاهی­های ایمنی و  بهداشتی دانش­آموزان، معلمان و مسوولین مدرسه جهت ارتقای  فرهنگ ایمنی، بهداشت و محیط­زیست (HSE) در مدارس؛
  17. مدیریت اعتبار جهت بهبود وضعیت بهداشت و ایمنی مدارس؛
  18. ایجاد و تجهیز اتاق بهداشت؛
  19. ایجاد بستری مناسب جهت هدایت دانش­آموزان به سوی فعالیت­های سالم و کم خطر؛
  20. کنترل رفتارهای دانش­آموزان از طرق مختلف مانند مانیتورینگ، حضور معاونین در محل فعالیت دانش­آموزان و انتخاب نمایندگان انتظامات از خود دانش­آموزان.

 

Reference

  1. Mokdad, M., Al-Ansari, M. 2004. Anthropometric perspective. Ergonomics, Vol. 47(4), pp. 416-426.
  2. Khosravi, Sh., Yaghmai, F. 2010. Designing a Student accident report form. Scientific Journal of Forensic Medicine, Vol. 16, No. 2. (In Persian).
  3. Sosnowska, S., Kostka, T., 2003. Epidemiology of school accident during a six school-year period in one region in Poland. European Journal of Epidemiology, Vol. 18(10), pp. 977-82.
  4. Schalamon, J., Eberl, R., Ainoedhofer, H., Singer, G., Spitzer, P., Mayr, J., Schober, P.H., Hoellwarth, M.E., 2007. School accidents in Austria. Pediatric Surgery International, Vol. 23(9), pp. 861-5.
  5. Kermani, M., Farzadkia, M.,Yousefi, Z.,Ghandali, R. 2012. Investigating the Environmental Health and Safety Status among Primary Schools in Pakdasht city in the academic year 2010-2011. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences, Vol. 22, No. 95. (In Persian).
  6. Raman, S.R., Boyce, W.F., Pickett, W. 2009. Associations between adolescent risk behaviors and injury: the modifying role of disability. Journal of School Health, Vol. 79(1), pp. 8-16.
  7. Wong, D.L. 1999. Whaley and Wong Nursing Care of Infant and Children. 6th edition, St. Louis, Mosby Company.
  8. Brown, D. 2004. Traffic Fatalities, A Growing Thereat Worldwide.
  9. National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA), 2014. School-Transportation-Related Crashes, U.S. Department of Transportation, see information in: http://www-nrd.nhtsa.dot.gov/Pubs/812170.pdf. 4p.
  10. Hajian, K.O., Sajadi, P., Rezani, A., 2008. Prevalence of Overweight and Underweight among Primary School children Aged 7-12 Years (Babol; 2006). Journal of Babol University of Medical Sciences, Volume 10, Number 3: 83-91. (In Persian).
    1. Heidarimoghadam, R., Golmohammadi, R., Roshanaei, G., Zare, R. 2015. Assessing the match between female Primary Studentsʼ anthropometric dimensions and furniture dimensions in Hamadan Schools in 2013. Journal of Health and Safety at Work. Vol. 5, No. 1. (In Persian)
    2. Jones, S.E., Shults, R.A. 2009. Trends and subgroup differences in transportation-related injury risk and safety behaviors among US high school students, 1991-2007. Journal of School Health, Vol. 79(4), pp. 169-76.
  1. Ramezankhani, A. 1999. General Public Health Book, Chapter 11, Speech 14.(In Persian).
  1. Baradaran Rahmanian, N., Zayerzadeh, A., Haji Hashemi, Sh., 2012. Methodology for determining the level of risk and assessing the safety of schoolchildrens traffic on roads, 11th Transporation and Traffic Engineering Conference of Iran, Tehran. Transportation and Traffic Organization of Tehran, Deputy Director of Transportation and Traffic, Tehran Municipality. (In Persian)

15. Salehpourdehkordi, Z., Yaghmaei, F., Akbarzadeh baghban, A., Hosseinzadeh, S. 2010. The Survey of Hygiene and Safety Physical Environment Status of Primary Schools in Shahrekord City in 2009. The Journal of Toloo-e-behdasht, Vol. 9, No. 1, pp.41-50. (In Persian)

16. Rezaei, K., Seyedi, M., Nouri, B. 2003, Analysis of the malfunction scenarios and its effects by FMEA. (In Persian).

 

 

 

 



1- کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست گرایش (HSE)، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، ایران.

2- استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکده محیط زیست و انرژی،گروه مهندسی محیط زیست، تهران، ایران*(مسوول مکاتبات).

3- استادیاردانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، دانشکده فنی مهندسی، گروه مدیریت محیط زیست(HSE)،  زاهدان، ایران.

1- MSc of Environment Management (HSE), Faculty of Engineering and Technology, Islamic Azad University, Zahedan., Iran.

2-Assistant professor of environmental engineering , Faculty of the Environment and Energy, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran*(Corresponding author)

3-Assistant Professor of Islamic Azad University, Zahedan Branch, Faculty of Engineering, Department of Environmental Management (HSE), Zahedan, Iran.

1-National Highway Traffic Safety Administration

1-Risk Priority Number

  1. Mokdad, M., Al-Ansari, M. 2004. Anthropometric perspective. Ergonomics, Vol. 47(4), pp. 416-426.
  2. Khosravi, Sh., Yaghmai, F. 2010. Designing a Student accident report form. Scientific Journal of Forensic Medicine, Vol. 16, No. 2. (In Persian).
  3. Sosnowska, S., Kostka, T., 2003. Epidemiology of school accident during a six school-year period in one region in Poland. European Journal of Epidemiology, Vol. 18(10), pp. 977-82.
  4. Schalamon, J., Eberl, R., Ainoedhofer, H., Singer, G., Spitzer, P., Mayr, J., Schober, P.H., Hoellwarth, M.E., 2007. School accidents in Austria. Pediatric Surgery International, Vol. 23(9), pp. 861-5.
  5. Kermani, M., Farzadkia, M.,Yousefi, Z.,Ghandali, R. 2012. Investigating the Environmental Health and Safety Status among Primary Schools in Pakdasht city in the academic year 2010-2011. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences, Vol. 22, No. 95. (In Persian).
  6. Raman, S.R., Boyce, W.F., Pickett, W. 2009. Associations between adolescent risk behaviors and injury: the modifying role of disability. Journal of School Health, Vol. 79(1), pp. 8-16.
  7. Wong, D.L. 1999. Whaley and Wong Nursing Care of Infant and Children. 6th edition, St. Louis, Mosby Company.
  8. Brown, D. 2004. Traffic Fatalities, A Growing Thereat Worldwide.
  9. National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA), 2014. School-Transportation-Related Crashes, U.S. Department of Transportation, see information in: http://www-nrd.nhtsa.dot.gov/Pubs/812170.pdf. 4p.
  10. Hajian, K.O., Sajadi, P., Rezani, A., 2008. Prevalence of Overweight and Underweight among Primary School children Aged 7-12 Years (Babol; 2006). Journal of Babol University of Medical Sciences, Volume 10, Number 3: 83-91. (In Persian).
    1. Heidarimoghadam, R., Golmohammadi, R., Roshanaei, G., Zare, R. 2015. Assessing the match between female Primary Studentsʼ anthropometric dimensions and furniture dimensions in Hamadan Schools in 2013. Journal of Health and Safety at Work. Vol. 5, No. 1. (In Persian)
  11. Jones, S.E., Shults, R.A. 2009. Trends and subgroup differences in transportation-related injury risk and safety behaviors among US high school students, 1991-2007. Journal of School Health, Vol. 79(4), pp. 169-76.
  1. Ramezankhani, A. 1999. General Public Health Book, Chapter 11, Speech 14.(In Persian).
  1. Baradaran Rahmanian, N., Zayerzadeh, A., Haji Hashemi, Sh., 2012. Methodology for determining the level of risk and assessing the safety of schoolchildrens traffic on roads, 11th Transporation and Traffic Engineering Conference of Iran, Tehran. Transportation and Traffic Organization of Tehran, Deputy Director of Transportation and Traffic, Tehran Municipality. (In Persian)
15. Salehpourdehkordi, Z., Yaghmaei, F., Akbarzadeh baghban, A., Hosseinzadeh, S. 2010. The Survey of Hygiene and Safety Physical Environment Status of Primary Schools in Shahrekord City in 2009. The Journal of Toloo-e-behdasht, Vol. 9, No. 1, pp.41-50. (In Persian)

16. Rezaei, K., Seyedi, M., Nouri, B. 2003, Analysis of the malfunction scenarios and its effects by FMEA. (In Persian).