ارزیابی مسیر بحرانی در کنترل پر‌‌‌‌‌‌‌وژه‌های بحران زوال بلوط در جنگل تنگ سولک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه جنگلداری دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان

2 دانشیار گروه جنگلداری دانشگاه لرستان

3 دانشیار بخش جنگل موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور

10.22034/jest.2018.26381.3535

چکیده

زمینه و هدف: خشکیدگی و زوال جنگل‌های بلوط زاگرس به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین موضوعات زیست محیطی کشور مطرح است. این پژوهش با هدف بررسی شبکه فعالیت‌ها و مسیر بحرانی در بحران زوال جنگل‌های بلوط زاگرس انجام شده است.
مواد و روش: این مطالعه در حوزه آبخیز تنگ سولک در استان کهگیلویه و بویراحمد انجام شده است. برای ارزیابی زمان‌ها در شبکه مدیریت بحران زوال از فن بازنگری و ارزیابی برنامه (PERT) استفاده شده است.
یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان می‌دهد مسیر بحرانی پروژه پیشگیری و مهار زوال بلوط در مشارکت جامعه محلی قرار دارد. همچنین تدوین و ثبت دانش‌های بومی بیشترین زمان را در بین فعالیت های مربوط به مشارکت جامعه محلی به خود اختصاص داده است.
بحث و نتیجه‌گیری: نتیجه این تحقیق مشخص می‌کند که مدیریت زوال بیشتر از مسئله‌های زیستی به مسائل اجتماعی- اقتصادی بستگی دارد. براساس اصول علم شبکه‌ها فرجه یا شناوری فعالیت‌های مسیر بحرانی در یک شبکه برابر صفر است. بنابراین کوچکترین تأخیری در بررسی‌ها و انجام فعالیت‌های ساماندهی مشارکت اجتماعی به‌طور مستقیم سبب افزایش زمان پروژه پیشگیری و مهار زوال بلوط می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات