تاثیرات کالبد بافت های ساحلی بر آسایش حرارتی، رطوبتی و جریان هوا ، نمونه موردی : بندرعباس

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 رییس پردیس هنرهای زیبا، داتنشگاه تهران

2 دانشجو دانشگاه تهران

10.22034/jest.2018.25993.3492

چکیده

ساختار شهر و فضاهای بین ساختمان های تاثیر عمده ای بر روی آب و هوای ناحیه و آسایش حرارتی شهر دارد. بندرعباس واقع در جنوب ایران و در کناره ی تنگه هرمز، شهری در حال توسعه متشکل از بافتهای جدید و بومی است. آب و هوای گرم و مرطوب بندرعباس به خصوص در تابستان های بلند، فعالیت های ساکنین را با مشکل روبرو می کند. برای درک بهتر محدوده کالبدی آسایش در محلات کرانه ساحلی، دو گونه ی مختلف از بافت شهری بومی و جدید واقع در جنوب شرقی بندرعباس، مورد مطالعه قرار گرفت. هدف این پژوهش ارایه الگوی مناسب توسعه شهری برای طراحان با رویکرد آسایش در کرانه های ساحلی است. روش تحقیق تجربی با استفاده از ابزار های الکترونیک برای برداشت داده های اقلیمی و استفاده از نرم افزار اکسل برای تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفته است. بررسی رابطه بین متغیرهای کالبدی در بافت های بومی و جدید نشان داد که خصوصیات بافت بومی تاثیر بیشتری بر مطلوبیت آسایش ساکنین نسبت به بافت جدید دارد. محدوده آسایش در بافت بومی 130 متر از لبه ساحل و در بافت جدید 50 متر از لبه ساحل است. نسبت ارتفاع به عرض (H/W) معبرها نیز در بافت بومی بین 1.5 تا 3.5 برای آسایش مناسب است. نتیجه پژوهش خصوصیات کالبدی بافت های بومی را به عنوان الگوی مناسب آسایش ساکنین برای توسعه بافت های شهری در کرانه های ساحلی پیشنهاد می کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات