ارزیابی مطلوبیت مکانی کاربری کشاورزی با توجه به توان اکولوژیکی، اقتصادی و نیاز اجتماعی در حوزه آبخیز سمنان

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 کارشناس آموزش و برنامه ریزی محیط زیست

2 ریاست دانشکده منابع طبیعی دانشگاه ملایر

3 مدیر گروه GIS دانشگاه خواجه نصیرالدین توسی

10.22034/jest.2018.25574.3448

چکیده

بهره برداری بهینه و اصولی از منابع طبیعی سرزمین و ساماندهی کاربری اراضی بر اساس توان اکولوژیک، نقش مهمی در مدیریت محیط و جلوگیری از تخریب محیط زیست در راستای توسعه پایدار دارد. در نظر نگرفتن نیاز اجتماعی علی رغم در نظر گرفتن توان اقتصادی و به خصوص توان اکولوژیک در برنامه ریزی سرزمین، منجر به عدم تطابق با واقعیت زمینی می‌باشد که این موضوع یکی از اصول اساسی هر برنامه ریزی سرزمین می‌باشد.
در این پژوهش با استفاده از روش ترکیب خطی وزندار و تحلیل سلسله مراتبی و استاندردسازی معیارها با استفاده از مجموعه‌های فازی، علاوه بر تهیه نقشه توان اکولوژیک و اقتصادی برای کاربری کشاورزی، نیاز اجتماعی نیز برای تغییر زمین از زمین‌های بایر به کشاورزی مکان دار گردید و با تلفیق این نقشه‌ها با یکدیگر نقشه مطلوبیت تغییر کاربری اراضی بایر به کشاورزی در حوزه آبخیز سمنان به دست آمد که می‌توان از این نقشه در مدل سازی تغییرات کاربری زمین نیز استفاده نمود. در این پژوهش نرخ بیکاری و نرخ رشد جمعیت در ده سال آینده به عنوان مهم ترین عوامل اجتماعی تغییر کاربری کشاورزی، دسترسی به جاده و برق به عنوان مهم‌ترین عوامل اقتصادی و آب و خاک به عنوان مهم‌ترین منابع اکولوژیکی کاربری کشاورزی تعیین گردید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات