زون بندی تفرجی پارک جنگلی حسن آباد سنندج با روش ارزیابی چند معیاره و مدل مخدوم

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جنگلداری دانشگاه لرستان

2 دانشیار گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان

3 استادیار گروه محیط زیست دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان

4 دانشجوی دکتری علوم جنگل، دانشگاه تربیت مدرس

10.22034/jest.2018.22606.3166

چکیده

برنامه ریزی و استفاده تفرجی و طبیعت گردی از مناطق جنگلی مستلزم شناخت دقیق عوامل محیطی، ارزیابی قابلیت و توان طبیعی منطقه با توجه به ارزش های اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی و نیز ملاحظات زیست محیطی می باشد. بهترین روش های ارزیابی، روش‌هایی هستند که عمل ارزیابی را با استفاده از مدل ارزیابی چند معیاره(MCE ) منطقه‌ای انجام دهند. مدل های کلی ارائه شده برای همه جا قابل استفاده نبوده و باید برای هر منطقه مدل ویژه ای طراحی و استفاده گردد. در این مطالعه از روش ارزیابی توان تفرجی تجزیه و تحلیل سیستمی مخدوم و نیز فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای تعیین توان تفرج استفاده شد. نخست ترکیب سیستم‌های چندمعیاری تصمیم گیری (MCDM) و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در قالب سیستم پشتیبان تصمیم گیری، بکار برده شد. پس از شناسایی عوامل تأثیر گذار بر تفرج منطقه بر اساس روش دلفی، این عوامل در قالب پرسشنامه توسط کارشناسان تفرج مورد مقایسه زوجی قرار گرفتند و توسط نرم افزار Expert Choice وزندهی شدند، سپس در محیط GIS این عوامل لایه سازی و تلفیق شدند. در دورش مخدوم پس از شناسایی منابع اکولوژیکی و تجزیه و تحلیل و جمع بندی داده ها، منطقه به واحدهای همگن اکولوژیکی تجزیه شد و با مقایسه ویژگی های اکولوژیکی هر یگان با مدل اکولوژیکی توریسم مخدوم نقشه توان تفرجی نهایی منطقه بدست آمد. در نهایت در محیط GIS نقشه‌های بدست آمده همپوشانی گردید و سطوح مشترک طبقات تعیین شد. بر اساس نتایج طبقات توان تفرجی تنها در50 درصد سطح منطقه مشترک بودند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات