شبیه سازی عددی انتقال آلاینده‌های نفتی در آب زیرزمینی ناشی از نشت احتمالی مخازن بنزین موجود در انبار نفت خوی، آذربایجان غربی، ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیارگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران *(مسوول مکاتبات).

2 کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

10.22034/jest.2019.13959

چکیده

زمینه و هدف: در این مطالعه، غلظت و میزان گسترش ابر آلودگی آلاینده­های نفتی در آب زیرزمینی ناشی از نشت احتمالی مخازن بنزین موجود در انبار نفت خوی تحت سناریوهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت.
روش بررسی: بدین منظور ابتدا مدل جریان آب زیرزمینی منطقه برای حالت پایدار و ناپایدار با استفاده از بسته مدل MODFLOW-2000 شبیه سازی و مدل جریان واسنجی و پارامترهای هیدرولیکی آبخوان برآورد گردید. به کمک مدل انتقال MT3DMS و با استفاده از داده­های خروجی مدل جریان، گسترش ابرآلودگی بنزن، تولوئن، اتیل بنزن، زایلن و MTBE برای ورود احتمالی آن با غلظت حداکثر از طریق نشت از مخازن انبار نفت خوی شبیه سازی گردید. به منظور پیش بینی انتقال آلاینده ها تحت شرایط مختلف، سه سناریو در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج مدل نشان می­دهد که ابر آلودگی MTBE در صورت تداوم نشت در طی بیست سال گسترشی برابر 774 متر و در صورت قطع شدن نشت پس از 3 سال در طی بیست سال حدود 108 متر از منبع نشت آلاینده فاصله خواهد گرفت. این در حالی است که ابر آلودگی ناشی از انتشار BTEXها در صورت تداوم نشت در طی بیست سال گسترشی کم­تر از MTBE خواهند داشت. مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط سناریو دوم (نشت به مدت سه سال) نشان داد که گسترش ابر آلودگی بنزن بعد از ده سال به 126 متر برسد و 5/8 سال پس از قطع نشت، آلاینده به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد ولی گسترش ابر آلودگی MTBE در همین مدت بیش از شش برابر بوده و در طی 5/1 سال پس از قطع نشت، به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد که این ناشی از قابلیت انتقال بیش­تر MTBE در آب نسبت به بنزن می­باشد.
بحث و نتیجه گیری: سرعت متوسط حرکت آلودگی 5 تا 6 سانتی متر در روز  برآورد گردید و پیش بینی می­شود که ابر آلودگی MTBE پس از شروع نشت با فاصله زمانی کم­تر از BTEXها، به اولین چاه بهره برداری برسند. در صورتی که مقدار جذب سطحی صفر در نظر گرفته شود ابر آلودگی تمام آلاینده­ها اعم از MTBE، بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن با گذشت ده سال، مناطق شهری پایین دست منطقه مطالعاتی را آلوده خواهند کرد. بنابراین لزوم پایش مستمر نشت و حفاظت از مخازن که مهم­ترین فرآورده نفتی از نظر داشتن آلاینده­های نفتی است،  ضروری می­باشد.

کلیدواژه‌ها


 

 

 

 

 

علوم و تکنولوژی محیط زیست، دورهبیست و یکم، شماره دو، اردیبهشت 98

                                        

شبیه سازی عددی انتقال آلاینده­های نفتی در آب زیرزمینی ناشی از نشت احتمالی مخازن بنزین موجود در انبار نفت خوی، آذربایجان غربی، ایران

عبدالرضا واعظی هیر[1]*

r.vaezi@tabrizu.ac.ir

وحیده عزیزان[2]

 

تاریخ دریافت:24/08/94

تاریخ پذیرش:19/03/95

چکیده

زمینه و هدف: در این مطالعه، غلظت و میزان گسترش ابر آلودگی آلاینده­های نفتی در آب زیرزمینی ناشی از نشت احتمالی مخازن بنزین موجود در انبار نفت خوی تحت سناریوهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت.

روش بررسی: بدین منظور ابتدا مدل جریان آب زیرزمینی منطقه برای حالت پایدار و ناپایدار با استفاده از بسته مدل MODFLOW-2000 شبیه سازی و مدل جریان واسنجی و پارامترهای هیدرولیکی آبخوان برآورد گردید. به کمک مدل انتقال MT3DMS و با استفاده از داده­های خروجی مدل جریان، گسترش ابرآلودگی بنزن، تولوئن، اتیل بنزن، زایلن و MTBE برای ورود احتمالی آن با غلظت حداکثر از طریق نشت از مخازن انبار نفت خوی شبیه سازی گردید. به منظور پیش بینی انتقال آلاینده ها تحت شرایط مختلف، سه سناریو در نظر گرفته شد.

یافته ها: نتایج مدل نشان می­دهد که ابر آلودگی MTBE در صورت تداوم نشت در طی بیست سال گسترشی برابر 774 متر و در صورت قطع شدن نشت پس از 3 سال در طی بیست سال حدود 108 متر از منبع نشت آلاینده فاصله خواهد گرفت. این در حالی است که ابر آلودگی ناشی از انتشار BTEXها در صورت تداوم نشت در طی بیست سال گسترشی کم­تر از MTBE خواهند داشت. مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط سناریو دوم (نشت به مدت سه سال) نشان داد که گسترش ابر آلودگی بنزن بعد از ده سال به 126 متر برسد و 5/8 سال پس از قطع نشت، آلاینده به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد ولی گسترش ابر آلودگی MTBE در همین مدت بیش از شش برابر بوده و در طی 5/1 سال پس از قطع نشت، به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد که این ناشی از قابلیت انتقال بیش­تر MTBE در آب نسبت به بنزن می­باشد.

بحث و نتیجه گیری: سرعت متوسط حرکت آلودگی 5 تا 6 سانتی متر در روز  برآورد گردید و پیش بینی می­شود که ابر آلودگی MTBE پس از شروع نشت با فاصله زمانی کم­تر از BTEXها، به اولین چاه بهره برداری برسند. در صورتی که مقدار جذب سطحی صفر در نظر گرفته شود ابر آلودگی تمام آلاینده­ها اعم از MTBE، بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن با گذشت ده سال، مناطق شهری پایین دست منطقه مطالعاتی را آلوده خواهند کرد. بنابراین لزوم پایش مستمر نشت و حفاظت از مخازن که مهم­ترین فرآورده نفتی از نظر داشتن آلاینده­های نفتی است،  ضروری می­باشد.

واژه­های کلیدی: BTEX، MTBE، خوی،MT3DMS ،MODFLOW-2000

 

J. Env. Sci. Tech., Vol 21, No.2,April, 2019

 

 

 

 

 


Numerical Modeling ofPetroleum Contaminants Transported in Groundwater Probable Leakage from Khoy Oil Storage Tanks, West Azarbaijan, Iran

 

Abdorreza Vaezihir[3]

r.vaezi@tabrizu.ac.ir

Vahideh Azizan[4] *

Admission Date:June 8, 2016

Date Received: November 15, 2015

 

Abstract

Background and Objective: In this research concentration and extent of soluble contaminants plumes caused by probable leakage of petroleum materials from Khoy Oil Products Storages and also transporting mechanism of pollutants by groundwater was investigated.

Method: Groundwater flow model for a steady and transient state was simulated using MODFLOW-2000 code. Then, flow model calibrated and the aquifer hydraulic parameters were estimated. Flow model output and calibrated parameters were used for simulation of BTEX and MTBE transported by MT3DMS code. Three scenarios were considered to predict transporting of pollutants under various conditions.

Findings: The model results suggest that the plume MTBE in the condition of continuous source will be distributed up to 774 meters whereas it will distribute about 108m far from the source if the leakage stops after three years. According to the model prediction, the extension of BTEX will be less than MTBE in the case of continuous leakage. Under condition of the second scenario (non-continuous release of the pollutants) the plume extension of benzene reach will be 126 meter after 10 years and it can reach to the nearest abstraction well in 8.5 years. MTBE plume size in this period reaches to 6 times of BTEX and will reach the well in 1.5 year.

Discussion and Conclusion: Average velocity of contaminant distribution is about 5 to 6 cm per day. It is predicted that the MTBE plume reaches earlier to the first pumping wells related to BTEX. So maintenance of the Oil tanks and monitoring of the downstream groundwater is a necessity. Average velocity of contaminant distribution is about 5 to 6 cm per day. It is predicted that the MTBE plume reaches earlier to the first pumping wells related to BTEX. So maintenance of the Oil tanks and monitoring of the downstream groundwater is a necessity.

 

Keywords: BTEX, MTBE, Khoy, MT3DMS, MODFLOW-2000.

 

 

 

 

 

مقدمه


آلاینده­های نفتی در صورت نشت از منشا با عبور از منطقه غیر­اشباع و رسیدن به سطح ایستابی به­ صورت فازهای مختلف از هم تفکیک می­شوند. آلاینده­هایی که چگالی آن­ها کم­تر از چگالی آب زیرزمینی است، بر روی آب شناور باقی می­مانند که این نوع آلاینده­ها، LNAPL[5] نامیده می­شوند و آلاینده­هایی که چگالی بیش­تری نسبت به آب زیرزمینی دارند به کف آبخوان سقوط می­کنند که این نوع آلاینده­ها، [6]DNAPL نامیده می­شوند. فاز سوم آلاینده­های نفتی فاز محلول می­باشد که شامل بخش محلول LNAPL و DNAPL بوده و پس از انحلال در آب زیرزمینی در جهت جریان منتقل می­شود. از این رو، این آلاینده­ها سرعت بیش­تری نسبت به سایر آلاینده­های نفتی در آب دارند و مسافت بیش­تری را در آب طی می­کنند و با رسیدن به چاه­های بهره برداری پایین­دست باعث آلودگی این چاه­ها و مناطق شهری و

اراضی کشاورزی پایین دست می­شوند (1).

گروهی از مواد نفتی محلول در آب که متعلق به مواد نفتی آروماتیک تک حلقوی هستند، به نام گروه BTEXها مشهور هستند، که مخفف چهار ترکیب بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن هستند که این مواد به دلیل حلالیت بسیار بالا در آب و اثرات زیست محیطی که دارند، بیش­تر از سایر مواد نفتی مورد توجه قرار گرفته­اند (2). بنزن جزء سرطان­زاهای گروه A که دارای خاصیت سرطان زایی قطعی هستند، طبقه­بندی شده­اند (3). از نظر استاندارد آب شرب جهانی غلظت این آلاینده نباید بیش­تر از 005/0 میلی­گرم در لیتر (4) تا 001/0 میلی­گرم در لیتر باشد (5). زایلن (دی متیل بنزن) مخلوطی از سه ایزومر ارتو، متا و پارا دی متیل بنزن است که واژه زایلن هر سه ایزومر زایلن را شامل می شود. زایلن عموماً‌ از طریق تنفس و در حد محدودتری از طریق تماس مستقیم پوستی و استفاده از آب آشامیدنی و غذای آلوده به زایلن وارد بدن انسان می‌شود. میزان زایلن موجود در بدن انسان از طریق اندازه‌گیری آن در خون، ادرار، و هوای بازدم قابل بررسی می‌باشد (6).

متیل ترشیری بوتیل اتر (MTBE) ترکیبی است که از سال 1970 جهت بهسوزی بنزین و کاهش ضربه در موتور خودرو جایگزین تترا اتیل سرب و مواد سمی دیگر شده است. این ماده دارای حلالیت بالا (3/54 – 430 ­گرم در لیتر) و ضریب Henry پایین (023/0 – 12/0 بدون بعد) است. MTBE قابلیت بالای انتقال پذیری و باقی ماندن در محیط­زیست را دارا می­باشد. اکنون پس از گذشت چند سال از مصرف آن در دنیا مشخص شده است که MTBE نیز دارای امکان تاثیرات سوء روی بدن انسان و مضرات زیست محیطی بوده و می­تواند منجر به آلودگی آب­های سطحی و زیرزمینی گردد (6). سازمان EPA حد مجاز توصیه ای 20 تا 40 میکروگرم در لیتر را بر مبنای حدود آستانه بویایی و چشایی MTBE ارایه کرده است (7).

مدل­های مختلفی برای شبیه سازی انتقال آلودگی ارایه شده است که یکی از کاربردی­ترین آن­ها مدل MT3DMS می­باشد. مدل MT3DMS یک مدل انتقال سه بعدی جهت شبیه سازی فرایندهای پراکنش – همرفت (Dispersive – Advective) و واکنش­های شیمیایی مواد محلول در آب زیرزمینی است (8). از جمله مطالعات مربوط به مدل­سازی انتقال مواد نفتی در آب زیرزمینی می توان به پژوهش انجام شده توسط واعظی و همکاران (1390) اشاره نمود که طی آن آلودگی آب زیرزمینی ناشی از نشت مواد نفتی از پالایشگاه شیراز به کمک مدل  BioLNAPLشبیه سازی گردید. مدل پیش بینی نشان داد که در شرایط منبع پیوسته آلودگی و پالایش طبیعی آبخوان، 115 سال طول خواهد کشید تا آلاینده­های نفتی آزاد شده از توده­های جنوب منطقه به شرایط تعادلی پایدار برسند که طی آن بین گسترش ابر آلودگی و پالایش طبیعی تعادل ایجاد شود. یزدان دوست و همکاران (1392) با شبیه سازی آسیب پذیری دشت زرقان در رابطه با آلاینده­های بنزن و فرمالین ناشی از نشت مواد نفتی از پالایشگاه شیراز به کمک مدل MT3DMS نتیجه گرفتند که گسترش ابر آلودگی بنزن در منطقه با سرعت 100 متر در سال بوده و به مرور کاهش می­یابد و ابر آلودگی فرمالین نیز با سرعت قابل توجهی گسترش می­یابد که پس از ده سال وسعت آن تثبیت می­شود. Molson و همکاران (2000) برای بررسی آلودگی آب زیرزمینی در اثر نشت مواد نفتی یک شبیه سازی

میرایی طبیعی و دوام بنزن در آب زیرزمینی آلوده به بنزین را در صورت وجود اتانول به کمک مدل BioLNAPL انجام دادند. مدل پیش بینی نشان داد که در شرایط وجود اکسیژن در منطقه، اتانول تمام اکسیژن را مورد مصرف قرار داده و تجزیه بنزن در آب زیرزمینی 40 سال طول خواهد کشید. امیدخواه و همکاران (1386) مطالعه­ای تحت عنوان بررسی غلظت MTBE و تعیین مدل نفوذ آن در آب­های زیرزمینی تهران انجام دادند. نتایج نشان می­دهد که پمپ بنزین و انبار نفت از جمله عوامل افزایش دهنده غلظت این ماده بوده و با افزایش فاصله از این مکان­ها، غلظت MTBE به میزان قابل توجهی کاهش می­یابد.  Myrttinenو همکاران (2008) در بررسی آلودگی آب زیرزمینی در اثر نشت MTBE در چاه­های آب آشامیدنی منطقه پاسکو (ایسلند) یک شبیه سازی عددی از جریان و انتقال آلاینده­ها به کمک مدل GeoSys/Rockflow انجام دادند. نتایج شبیه سازی نشان داد که تاثیر فرایندهای اصلی بر ارزیابی ابر آلودگی می­تواند براساس روند جریان و انتقال در سفره توصیف گردد و هم چنین در اثر پمپاژ مداوم از سفره، MTBE در چاه­های کشاورزی پایین دست منطقه منتقل می­شود.

منطقه مورد مطالعه

محدوده مورد مطالعه در  جنوب شهر خوی واقع در استان آذربایجان غربی قرار داشته و  بخشی از دشت خوی می­باشد . رودخانه قطور چای با روند جنوبی – شمالی از منتهی علیه شرقی منطقه به سمت رودخانه ارس در جریان است (شکل 1). اقلیم این منطقه در طبقه بندی­های مختلف اقلیمی (با تلفیق نتایج حاصل از شاخص دومارتن و منحنی­های آمبروترمیک) نیمه خشک و سرد محسوب می­شود و متوسط بارندگی در کل محدوده مطالعاتی به طور میانگین 2/267 میلی­متر است. میانگین تبخیر ماهانه از تشت در ایستگاه خوی 1434 میلی­متر اندازه گیری شده است (14).

 

   

شکل 1- موقعیت منطقه مورد مطالعه

Figure 1- Study area location map

 

به طور کلی رسوبات آبرفتی دشت خوی حاصل فعالیت­ رودخانه­های الند و قطور است که به دلیل منفصل بودن دانه­ها و گسترش زیاد در سطح دشت و نواحی بستر رودخانه­ها و مسیل­ها از نظر هیدروژئولوژی دارای اهمیت فراوان هستند. جنس غالب از ذرات شن و ماسه و رس تشکیل شده است. بخشی از این تراس­ها قدیمی هستند و ذرات با خمیری از رس بهم متصل شده­اند و از نفوذپذیری آن­ها کاسته شده است. تراس­های جدید که از دانه­های شن و ماسه تشکیل شده و در مسیر رودخانه واقع شده­اند از دانه­های منفصل ایجاد شده که دارای نفوذپذیری بسیار خوب هستند. با توجه به اطلاعات حاصل از مطالعات ژئوفیزیک، لاگ حفاری چاه­ها و اطلاعات زمین شناسی، آبخوان اصلی در محدوده مطالعاتی در رسوبات آبرفتی جدید (دوران چهارم) تشکیل شده است (شکل 2). حداقل ضخامت آبرفت در نواحی حاشیه­ای دشت کم­تر از ۵۰ متر و حداکثر ضخامت رسوبات منفصل در این محدوده بیش از 200 متر است. سنگ کف در تمام دشت از نوع مارن و کنگلومرا است که در ناحیه شمالی میزان مارن و در ناحیه جنوبی میزان کنگلومرا بیش­تر است. در بخش غربی دشت آبرفت در جهت جریان و عمق یکنواخت نبوده و لایه­های رسی و سیلتی دانه ریز بوجود آمده باعث جدا شدن سفره آب زیرزمینی شده که منجر به تشکیل سفره­های نیمه محصور در دشت گردیده است.

محدوده مورد مطالعه بخشی از جنوب دشت خوی می­باشد که در پایین­دست مخازن سوختی شرکت پخش فرآورده­های نفتی قرار داردکه حاوی نفت سفید و بنزین می­باشند. بیم آن می­رود در صورت نشت مواد نفتی عناصر آلاینده به آبخوان و اراضی پایین دست منتقل شود.

 

 

 

 

شکل 2- نقشه زمین شناسی منطقه مورد مطالعه

 Figure 2- Geological map of the study area

 

 

روش بررسی

 

در این تحقیق حرکت و گسترش ابر آلودگی BTEX (بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن) و MTBE ناشی از یک نشت احتمالی در مخازن انبار نفت خوی شبیه سازی گردید تا علاوه بر تعیین سرعت تقریبی حرکت آلاینده­ها زمان رسیدن آن­ها به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری مورد ارزیابی قرار گیرد. وسعت دشت خوی، 668 کیلومتر مربع می­باشد که در این مطالعه فقط 5/72 کیلومتر مربع از آن مدل­سازی گردید. آبخوان منطقه، تک لایه و آزاد بوده (15) که بر اساس لاگ­های حفاری، ضخامت متوسط آبرفت 100 متر برآورد گردید. سه حلقه پیزومتر در محدوده مورد مطالعه قرار دارد که عمق متوسط سطح ایستابی را در منطقه 22 متر نشان می­دهد. براساس داده­های چاه­های مشاهده­ای مربوط به سال 89 نقشه تراز سطح آب زیرزمینی برای منطقه تهیه گردید (شکل3).

 

 

شکل 3- تراز سطح ایستابی و جهت جریان آب زیرزمینی در محدوده مورد مطالعه

Figure3- Water table levels map and groundwater flow direction in the area

 

 

براساس نقشه مذکور جهت جریان آب زیرزمینی از جنوب­غربی محدوده به سمت شمال­شرقی است. تعداد چاه­های بهره برداری موجود در منطقه 53 حلقه، با دبی متوسط 18 میلیون متر مکعب در سال گزارش شده که عمدتا جهت مصارف کشاورزی و نیز در برخی نقاط جهت مصارف صنعتی پمپاژ می­گردند. در محدوده مورد مطالعه رودخانه دائمی وجود ندارد. در این پژوهش از مدل عددی MODFLOW-2000 برای شبیه­سازی جریان و مدل MT3DMS برای شبیه سازی انتقال جرم استفاده شده است.

شبیه سازی مدل جریان

 شبکه ایجاد شده برای مدل جریان مشتمل بر 1500 سلول به ابعاد 50 متر در 50 متر شامل 30 ردیف و 50 ستون می­باشد. محدوده مورد مطالعه از طریق 41 سلول از مرز غربی (مرز تغذیه) و 31 سلول از مرز شرقی (مرز تخلیه)، در تبادل با مناطق خارج از محدوده مورد بررسی می­باشد (شکل 4).

 

 

 

شکل 4- شبکه بندی مدل جریان و موقعیت محدوده مدلسازی انتقال جرم

Figure 4- Discretization of the flow modeling area and location of mass transport modeling area

 

در هر سلول، مقدار کل برداشت سالانه آب زیرزمینی در بخش کشاورزی، اعم از برداشت توسط چاه­های نیمه عمیق و عمیق، به صورت یکسان و در مدت دوازده ماه بین تمامی سلول­های در برگیرنده این اراضی، توزیع گردید (شکل 5). جهت تهیه مدل جریان، ماه­های مهر 83 تا مهر 89 به عنوان 6 دوره زمانی برای مدل انتخاب و با توجه به آمار سطح ایستابی چاه­های مشاهده­ای در منطقه، هر دوره زمانی به 12 بخش تقسیم و در نهایت 72 گام زمانی برای مدل مورد استفاده قرار گرفت. به منظور اجرای مدل در حالت پایدار، نیاز به دوره زمانی می­باشد که در آن دوره شرایط آبخوان پایدار باشد. شرایط پایدار در یک آبخوان زمانی محقق می شود که نوسان سطح ایستابی تقریباً صفر باشد. یعنی اگر ورودی­های آبخوان با خروجی­های آبخوان برابر باشد، در آن بازه زمانی تراز سطح ایستابی تغییر محسوسی نخواهد کرد. بر این اساس برای تعیین دوره پایدار،  ابتدا کل منطقه تیسن بندی گردید و هیدروگراف آبخوان (متوسط وزنی تراز سطح ایستابی) ترسیم شد (شکل 5).

 

 

 

 

شکل 5- تغییرات تراز سطح ایستابی در آبخوان دشت خوی برای بازه زمانی سال­ آبی 82-89

Figure 5- Groundwater fluctuation in the aquifer of Khoy from 2003 to 2010

 


براساس هیدروگراف آبخوان، شرایط آبخوان در مهر و آبان ماه سال 1383پایدار بوده و به همین دلیل مهرماه این سال به عنوان دوره پایدار مدل­سازی در نظر گرفته شد. بر اساس مطالعات  مشابه انجام شده در محدوده مورد مطالعه (15)، با در نظر گرفتن ضریب نفوذ 10 درصدی از میزان کل بارش (2/267 میلی­متر)، میزان تغذیه آبخوان از بارش در هر ماه از سال­های 83 – 89 وارد مدل شده است. تبخیر از آبخوان هم برای مناطقی در نظر گرفته شد که عمق آب زیرزمینی کم­تر از 5 متر بوده است. برای تعیین خصوصیات هیدرولیکی محدوده مورد مطالعه از اطلاعات حاصل از لاگ چاه­های مشاهده­ای استفاده گردید سپس با استفاده از جداولی که مقدار هدایت هیدرولیکی و ضریب ذخیره آبخوان را با توجه به دانه­بندی و بافت آبرفت تعیین می­کنند (16)، مقادیر این دو پارامتر برای محدوده مورد مطالعه برآورد گردید که مقدار هدایت هیدرولیکی 2/1 تا 3/1 متر بر روز و ضریب ذخیره  025/0 و 03/0 برآورد گردید. با توجه به اقسام شرایط مرزی، مرز جنوبی منطقه به دلیل وجود رشته کوه­ها، مرز با بار عمومی (GHB)[7] با نفوذپذیری جزئی در نظر گرفته شد، هم­چنین مرز شمالی منطقه به دلیل عمود بودن خطوط پتانسیل بر مرز به عنوان مرزی بار عمومی با نفوذپذیری جزئی انتخاب شد. مرز شرقی منطقه، جبهه جریان­های ورودی

 

بوده و مرز غربی منطقه، محل خروج جریان از آبخوان می­باشد. پس از انجام مراحل فوق، مدل برای حالت پایدار و ناپایدار شبیه سازی و پارامترهای مدل باتوجه به داده­های مشاهده­ای واسنجی گردید. نتایج این مرحله از مدل سازی به عنوان مدل جریان منطقه برای شبیه سازی مدل انتقال آلودگی به مدل MT3DMS منتقل گردید (شکل 6).

 

 

شکل 6- نقشه هم تراز شبیه سازی شده پس از اجرای مدل جریان

Figure 6- Simulated iso-potential map resulted from running of the flow model

 

 

شبیه سازی مدل انتقال

 

در مرحله شبیه سازی انتقال جرم، حرکت آلاینده­های BTEX و MTBE شبیه سازی گردید و نتایج آن­ها در یک دوره یک ساله مورد بررسی قرار گرفت. محدوده مدل انتقال کوچک­تر از محدوده مدل جریان و با ابعاد کم­تر انتخاب شد. ابعاد سلول­های مدل انتقال نیز کوچک­تر از مدل جریان، 18 متر در 18 متر انتخاب شد که در نهایت 50 سطر و 80 ستون و در مجموع 4000 گره در نظر گرفته شد (شکل 4).

پارامترهای ورودی مدل انتقال

چگالی ظاهری آلاینده به دو صورت، محاسبات شبیه سازی را تحت تاثیر قرار می­دهد، الف) تاثیر بر سرعت نشت که می­تواند جابجایی حمل مواد را کنترل کند، ب) حجم فضای خالی یک گره سلول، برای ذخیره مواد محلول را نشان می­دهد. چگالی ظاهری، یک پارامتر آزمایشگاهی است که با توجه به روابط موجود برای هر نمونه یا سنگ تعیین می­شود و در این مطالعه چگالی ظاهری متوسط بنزن 8765/0 گرم بر سانتی­متر مکعب، تولوئن  87/0 گرم بر سانتی متر مکعب، اتیل بنزن 87/0 گرم بر سانتی متر مکعب، زایلن 87/0 گرم بر سانتی متر مکعب و MTBE، 7404/0 گرم بر سانتی متر مکعب در نظر گرفته شد (17).

پراکنش طولیقابلیت پراکنش مواد محلول را در سفره نشان می­دهد. با توجه به این­که پراکنش در جهات مختلف روی می­دهد، به صورت پراکندگی طولی و عرضی وارد مدل می­شود. مقدار عددی این پارامتر تحت تاثیر مقیاس (حد فاصل منبع تا نقطه کنترل)، بافت و مواد تشکیل دهنده محیط مورد آزمایش و نوع آلاینده و یا نوع مواد محلول می­باشد. با توجه به مطالب ذکر شده، مقدار پارامترهای پراکنش طولی و ضریب پخش مولکولی موثر آلاینده­ها براساس مقالات و کارهای علمی انجام شده، برای آلاینده بنزن به ترتیب 10 متر و 7.7E -10، تولوئن به ترتیب 10 متر و 6.6E – 10، اتیل بنزن 10 متر و 6E – 10، زایلن 10 متر و 5.6E – 10  و برای آلاینده MTBE، 10 متر و 9.41E-5، در نظر گرفته شد (17).

در این مدل با فرض این­که هیچ واکنش شیمیایی در ضمن عبور آلاینده با محیط اطراف رخ نمی­دهد، نوع جذب از نوع جذب سطحی () انتخاب شد و مقدار آن برای آلاینده بنزن، تولوئن، اتیل بنزن، زایلن (براساس گزارشات EPA) و MTBE

 

(براساس گزارشات WHO)

 به ترتیب برابر 7.7E-10، 6.6E – 10، 6E – 10، 5.6E – 10 و 9.41E-5 در نظر گرفته شد. غلظت ورودی آلاینده­ها معادل حداکثر حلالیت آن­ها در آب در نظر گرفته شد که برای بنزن 7/1 گرم بر لیتر، تولوئن 52/0 گرم بر لیتر، اتیل بنزن 152/0 گرم بر لیتر، زایلن 152/0 گرم بر لیتر و MTBE، 48 گرم بر لیتر (16) و منشا آلاینده یکی از مخازن بنزین انبار نفت خوی می­باشد.

در مدل­های انتقال تعیین شرایط اولیه (Initial condition) بستگی به اهداف مدل دارد. در شرایط ایده آل لازم است داده­های آلودگی آب زیرزمینی در سطح سفره در نقاط مختلف به اندازه کافی در دسترس باشد تا بتوان مقادیر غلظت یک زمان مشخص را به عنوان مقادیر اولیه وارد مدل کرد. با توجه به نبود اطلاعات کافی از غلظت آلاینده­های مورد نظر در چاه­های کیفی منطقه این مقدار برای تمامی آلاینده­ها در زمان شروع نشت، صفر در نظر گرفته شد. جدول (1) نشان دهنده پارامترهای شیمیایی داده شده به مدل انتقال و مدل جریان می­باشد. باتوجه به این­که حمل مواد محلول با جریان آب صورت می­گیرد، بنابراین مرزهای ورودی و خروجی آلاینده­های BTEX و MTBE منطبق بر مرزهای ورودی و خروجی جریان آب زیرزمینی (مرز با بار ثابت) بوده و از نوع مرز با غلظت معلوم[8] در نظر گرفته شد.

 


 

جدول 1- پارامترهای شیمیایی داده شده به مدل جریان و انتقال

Table 1- Chemical parameters assigned to the flow and transport models

 

پارامتر

مقدار

 

پارامتر

مقدار

خصوصیات آلاینده

چگالی کل

 (میلیگرم بر لیتر)

بنزن

880000

خصوصیات آبخوان

Distribution Coefficient

(یک بر میلیگرم بر لیتر)

بنزن

7- E 7/1

تولوئن

870000

تولوئن

7- E52/0

اتیل بنزن

870000

اتیل بنزن

7- E152/0

زایلن

870000

زایلن

10- E0152

MTBE

740000

MTBE

6- E8/4

حلالیت در آب

 (میلیگرم بر لیتر)

بنزن

1700

Longitudinal Dispersivity(متر)

10

تولوئن

520

تخلخل کل

06/0

اتیل بنزن

152

هدایت هیدرولیکی آبخوان(متر بر روز)

2/1

زایلن

152

ضریب ذخیره ویژه آبخوان

03/0

MTBE

48000

 

وزن مولکولی (گرم بر مول)

بنزن

11/78

 

تولوئن

14/92

 

اتیل بنزن

17/106

 

زایلن

16/106

 

MTBE

15/88

 

Kd (متر مربع بر ثانیه)

بنزن

10- E 7/7

 

تولوئن

10- E6/6

 

اتیل بنزن

10- E 6

 

زایلن

10- E6/5

 

MTBE

5- E41/9

 

 

یافته­ها

 

بعد از تکمیل مدل شبیه سازی که منجر به اخذ خروجی از مدل جریان و انتقال گردید، به منظور بررسی میزان حساسیت مدل به پارامترهای مختلف آنالیز حساسیت صورت گرفت و طی آن چهار پارامتر اصلی مورد بررسی قرار گرفت (جدول 2). از بین پارامترهای مورد بررسی مدل انتقال به هدایت هیدرولیکی بیش­ترین حساسیت را داشته و به پارامترهایی نظیر غلظت آلاینده، پراکنش طولی و ضریب ذخیره حساسیت کمتری دارد.

 

 

جدول 2- آنالیز حساسیت مدل انتقال به تغییر پارامترهای اصلی

Table 2- Sensitivity analysis of transport model related to the main parameters

پارامتر

مقدار

میزان گسترش ابر آلودگی (m)

درصد تغییرات

غلظت

 (mg/L)

850

228

97/2

1700**

235

0

2250

240

12/2

پراکنش طولی

(m)

5

230

12/2

10**

235

0

15

245

25/4

هدایت هیدرولیکی آبخوان (m/day)

66/0

150

17/26

2/1**

235

0

8/1

295

53/25

ضریب ذخیره ویژه آبخوان

015/0

235

0

03/0**

235

0

045/0

235

0

                                         ** مقادیر انتخاب شده اصلی

 


پس از وارد کردن کلیه اطلاعات مورد نیاز، مدل برای حالت غیرماندگار با چهار گام زمانی بر اساس  دوره زمانی شبیه سازی بیست ساله 1383-1403 تحت شرایط سناریوهای مختلف اجرا شد.

برای پیش بینی روند گسترش آتی ابر آلودگی آلاینده­ها سه سناریو در نظر گرفته شد:

1) منبع انتشار آلودگی یک منبع پیوسته (Continuous) باشد.

2) منبع آلودگی به شکل غیر پیوسته بوده و سه سال پس از شروع نشت قطع گردد.

3) گسترش ابر آلودگی بدون در نظر گرفتن فرآیند جذب باشد.

الف) سناریو اول (سناریو با نشت پیوسته)

بر اساس این سناریو نشت آلاینده­ها از منبع در طول زمان ادامه داشته یا به عبارتی دیگر منبع انتشار آلودگی در طی زمان یک منبع پیوسته و دایمی باشد و غلظت آن­ها در این مدت ثابت می­باشد. با توجه به شکل­های (7) تا (11) مشخص گردید که در سناریو اول ابر آلودگی ناشی از انتشار آلاینده­های نفتی گسترش شرقی – غربی داشته و به مرور زمان به سمت شرق محدوده گسترش می­یابند که هم روند با جهت جریان عمومی آب زیرزمینی است. به دلیل وجود چندین چاه در سمت شرقی

 

سایت انبار نفت ابر آلودگی MTBE در طی ده سال اول تنها بیش­تر از سایر آلاینده­ها در حدود 774 متر به سمت شرق حرکت نموده است. در ادامه با گذشت 20 سال این روند ادامه می­یابد که این در نتیجه حلالیت بیشتر MTBE نسبت به سایر آلاینده­های نفتی در آب می­باشد. مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط سناریو اول نشان داد که گسترش ابر آلودگی MTBE در طی ده سال تقریبا 53/3 برابر گسترش ابر آلودگی بنزن می­باشد، که این مسأله مربوط به حلالیت بیش­تر MTBE در آب زیرزمینی (3/54 – 430 گرم در لیتر) نسبت به بنزن می­باشد.


 

شکل 7- گسترش ابر آلودگی بنزن تحت شرایط سناریو اول

Figure 7- Extension of Benzene plume under the first scenario condition 

 

 

شکل 8-گسترش ابر آلودگی تولوئن تحت شرایط سناریو اول

Figure 8- Extension of Toluene plume under the first scenario condition

 

شکل 9- گسترش ابر آلودگی اتیل بنزن تحت شرایط سناریو اول

Figure 9-Extension of Ethylbenzene plume under the first scenario condition

 

 

شکل 10- گسترش ابر آلودگی زایلن تحت شرایط سناریو اول

 Figure 10- Extension of Xylene plume under the first scenario condition

 

 

شکل 11- گسترش ابر آلودگی MTBE تحت شرایط سناریو اول

Figure 11- Extension of MTBE plume under the first scenario condition

 


ب) سناریو دوم (نشت آلودگی برای مدت سه سال)

 بر اساس این سناریو منبع آلودگی به شکل غیر پیوسته بوده و سه سال پس از شروع نشت آلودگی از منبع قطع می گردد. در این سناریو با قطع شدن نشت احتمالی پس از سه سال، ابر آلودگی MTBE با گذشت ده سال حدود 36 متر و ابر آلودگی بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن به ترتیب حدود 18، 10، 5 و 5 متر به سمت شرق گسترش یافته و از منبع آلاینده فاصله خواهند گرفت که این میزان در طی بیست سال برای MTBE به 72 متر و برای بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن به ترتیب حدود 32، 18، 11 و 11 متر خواهد رسید. شکل­های (12) تا (16) نشان دهنده تغییرات ابر آلودگی آلاینده­ها تحت شرایط سناریو دوم می­باشد. مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط سناریو دوم نشان داد که گسترش ابر آلودگی MTBE در طی ده سال تقریبا 8/3 برابر گسترش ابر آلودگی بنزن می­باشد، ابر آلودگی بنزن بعد از ده سال حدود 18 متر از منبع آلاینده دور شده و در طی 5/8 سال آلاینده با غلظت 5/927 میلی­گرم بر لیتر به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری می­رسد ولی گسترش ابر آلودگی MTBE بعد از ده سال به بیش از 774 متر رسیده و در طی 5/1 سال، آلاینده با غلظت 7/15 گرم بر لیتر با فاصله زمانی کم­تر از بنزن به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد که این ناشی از قابلیت انتقال بیشتر MTBE در آب نسبت به بنزن می­باشد.

 


 

شکل 12- گسترش ابر آلودگی بنزن تحت شرایط سناریو دوم

Figure 12- Extension of Benzene plume under the second scenario condition

 

 

شکل 13- گسترش ابر آلودگی تولوئن تحت شرایط سناریو دوم

Figure 13- Extension of Toluene plume under the second scenario condition

 

 

شکل 14- گسترش ابر آلودگی اتیل بنزن تحت شرایط سناریو دوم

Figure 14- Extension of Ethylbenzene plume under the second scenario condition

 

 

 

شکل 15- گسترش ابر آلودگی زایلن تحت شرایط سناریو دوم

Figure 15- Extension of Xylene plume under the second scenario condition

 

 

شکل 16- گسترش ابر آلودگی MTBE تحت شرایط سناریو دوم

Figure 16- Extension of MTBE plume under the second scenario condition

 


ج) سناریو سوم (گسترش ابر آلودگی بدون جذب، سناریو بدترین حالت)

بر اساس سناریو سوم مقادیر پارامترهای انتقال به ویژه میزان جذب سطحی (𝐾d) صفر در نظر گرفته شده است. در تمامی شبیه سازی­ها سناریویی در نظر گرفته می­شود که به نام سناریو بدترین حالت (Worst case scenario) نام دارد، هدف از طرح این سناریو، تصمیم گیری با درصد ریسک حداقل می­باشد. به این صورت که فرض می­شود در بدترین حالت که جذب آلاینده­ها در آب و خاک اتفاق نیفتد، رفتار ابر آلودگی به چه صورت خواهد بود؟ نتایج حاصل از اجرای این سناریو بر روی مدل انتقال آلاینده­های MTBE، بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن در شکل­های­ (17) تا (21) آورده شده است. نتایج سناریو سوم نشان داد که در این حالت ابر آلودگی تمام آلاینده­های نفتی با گذشت ده سال 12830 متر مربع از مساحت آبخوان پایین دست منطقه مطالعاتی را آلوده خواهند کرد. مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط سناریو سوم نشان داد که گسترش ابر آلودگی MTBE در طی ده سال تقریبا 02/1 برابر گسترش ابر آلودگی بنزن می­باشد، که این به دلیل قابلیت بالای انتقال MTBE در آب زیرزمینی نسبت به بنزن می­باشد.

اجرای سناریوهای سه­گانه برای پیش بینی رفتار BTEX و MTBE در آبخوان منطقه مورد مطالعه نشان داد که میزان گسترش ابر آلودگی MTBE بسیار بیش­تر از BTEXها می­باشد که این به دلیل قابلیت جذب کم­تر آن و حلالیت بالا نسبت به BTEXها می­باشد.

به طوری که در صورت عدم قطع منبع نشت ابر آلودگی MTBE می­تواند 774 متر از منشاء فاصله گرفته و آبخوان پایین­دست و منابع بهره­برداری را آلوده کند.

 


 

شکل 17- گسترش ابر آلودگی بنزن تحت شرایط سناریو سوم

Figure 17- Extension of the Benzene plume under the third scenario condition

 

 

شکل 18- گسترش ابر آلودگی تولوئن تحت شرایط سناریو سوم

Figure 18- Extension of the Toluene plume under the third scenario condition

 

شکل 19- گسترش ابر آلودگی اتیل بنزن تحت شرایط سناریو سوم

Figure 19- Extension of the Etil benzene plume under the third scenario condition

 

 

شکل 20- گسترش ابر آلودگی زایلن تحت شرایط سناریو سوم

Figure 20- Extension of Xylene plume under the third scenario condition

 

 

شکل 21- گسترش ابر آلودگی MTBE تحت شرایط سناریو سوم

Figure 21- Extension of MTBE plume under the third scenario condition

 


بنابراین با توجه به این­که در برخی پالایشگاه­های کشور، هنوز MTBE به عنوان یک افزاینده عدد اکتان به بنزین اضافه می­شود بایستی نسبت به جایگزینی آن با یک افزودنی (Additive) کم خطرتر اقدام گردد. گسترش ابر آلودگی BTEXها نیز به نوبه خود قابل توجه بوده و به دلیل این­که غلظت BTEXها در سال­های اخیر در بنزین­های تولیدی کشور افزایش یافته است، این می­تواند یک خطر زیست محیطی بالقوه برای آب­های سطحی و زیرزمینی مناطق مجاور
پالایشگاه­ها، مخازن و پمپ بنزین­ها باشد. با پایش مستمر سطح ماده نفتی در داخل مخزن و حفر چاه­های پایش در پایین­دست این منابع آلاینده، می­توان مدت زمان آگاهی از نشت آلاینده و در نتیجه گسترش آن را کاهش داده و علاوه بر اتلاف سرمایه­های ملی هزینه­های پاکسازی را به شدت کاهش دهد. جدول (3) نتایج حاصل از اجرای مدل تحت شرایط سناریوهای مختلف را نشان می­دهد.

 


جدول 3- نتایج پیش بینی مدل انتقال تحت شرایط سناریوهای مختلف

Table 3- Transport model prediction results under condition of different scenarios

سناریوها

آلاینده­ها

میزان گسترش ابر آلودگی آلاینده­ها در طی سال­های مختلف (متر)

میانگین

یک سال

سه سال

ده سال

سناریو اول

بنزن

61

108

235

134

تولوئن

54

72

99

75

اتیل بنزن

36

54

72

54

زایلن

36

54

72

54

MTBE

162

468

774

468

سناریو دوم

بنزن

61

108

126

98

تولوئن

54

72

82

69

اتیل بنزن

36

54

59

49

زایلن

36

54

59

49

MTBE

162

468

504

378

سناریو سوم

بنزن

252

504

774<

510

تولوئن

198

432

774<

468

اتیل بنزن

180

396

774<

450

زایلن

180

396

774<

450

MTBE

270

522

774<

522

 

 


 

بحث و نتیجه گیری


نتایج مدل سازی عددی به کمک دو مدل MODFLOW + MT3DMS برای پیش بینی و مقایسه رفتار حرکت آلاینده­های نفتی در آب­خوان منطقه جنوب شرقی شهر خوی نشان داد که پارامتر هدایت هیدرولیکی آبخوان بیشترین تاثیر را بر روی مدل انتقال دارد و تغییر مقدار آن­ باعث تغییرات چشم­گیر در میزان گسترش ابر آلودگی بنزن می­شود. با اعمال سه سناریو مختلف به مدل، نتایج سناریو اول نشان می­دهد که اگر منبع انتشار آلاینده­ها یک منبع پیوسته باشد، گسترش ابر آلودگی MTBE بعد از بیست سال بیش­تر از BTEXها، حدود 774 متر خواهد بود. و بر اساس نتایج حاصل از اجرای سناریو دوم اگر منبع آلاینده غیر پیوسته باشد و سه سال پس از شروع نشت قطع گردد،

ابر آلودگی MTBE بعد از بیست سال فقط 72 متر از منبع آلاینده دور خواهد شد ولی ظرف مدت 5/1 سال می تواند به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد. مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط سناریو دوم نشان داد که گسترش ابر آلودگی بنزن بعد از ده سال به 126 متر برسد و 5/8 سال پس از قطع نشت، آلاینده به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد ولی گسترش ابر آلودگی MTBE در همین مدت بیش از شش برابر بوده و در طی 5/1 سال پس از قطع نشت، به نزدیک­ترین چاه بهره­برداری برسد که این ناشی از قابلیت انتقال بیش­تر MTBE در آب نسبت به بنزن می­باشد. همچنین نتایج حاصل از سناریو سوم نشان داد که در صورتی که مقدار جذب سطحی صفر در نظر گرفته شود ابر آلودگی تمام آلاینده­ها اعم از MTBE، بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن با گذشت ده سال، مناطق شهری پایین دست منطقه مطالعاتی را آلوده خواهند کرد بطوری­که گسترش ابر آلودگی MTBE بیش­تر از ابر آلودگی سایر آلاینده­ها خواهد بود.

 

براساس مطالعات مشابه انجام شده توسط واعظی و همکاران (1390) و یزدان دوست و همکاران (1393)، سرعت گسترش ابر آلودگی بنزن بیش­تر از سایر BTEXها می­باشد که این به دلیل حلالیت بالای بنزن در آب زیرزمینی می­باشد که با نتایج بدست آمده از این تحقیق مطابقت می­کند. همچنین مقایسه رفتار ابر آلودگی آلاینده­های بنزن و MTBE تحت شرایط هر سه سناریو نشان داد که به دلیل حلالیت و در نتیجه قابلیت انتقال بیش­تر، گسترش ابر آلودگی MTBE از بنزن هم بیش­تر می­باشد. بنابراین بایستی علاوه بر محافظت از مخازن (به ویژه مخازن بنزین) و پایش هرگونه نشت احتمالی از آن­ها، MTBE موجود در بخشی از بنزین تولید داخل با یک ماده کم­تر آلاینده جایگزین گردد.

تشکر و قدردانی

از جناب آقای دکتر مهدی صدقی، عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور، که در انجام این تحقیق از هیچ کمکی دریغ نکردند، کمال تشکر و قدردانی را داریم. هم­چنین از داوران محترم که با نظرات خود به ارتقای سطح علمی این مقاله کمک نموده­اند، سپاسگزاریم.

Reference

  1. 1.Vaezihir A., Zare M., Raeisi E., 2010, Numerical simulation of BTEX released from six LNAPL mounds into alluvial aquifer, 15th congress institute of Iran Geology, Kharazmi University, Tehran – Iran (In Persian).
  2. Vaezihir A., Zare M., Raeisi E., Molson J., Barker J., 2010, Optimization in selection of suitable method for remediation of BTEX from a pollutant alluvial aquifer by oil material, 15th congress of Iranian Geology Association, Tarbiyat Moallem University, Tehran – Iran (In Persian).  
  3. Azizan V., Vaezihir A., 2014, Evaluation of behavior of Benzene pollutant plume released into Groundwater from Khoy oil storage tanks yard, West Azerbaijan, Iran, Iranian Geology Association, Tarbiyat Modares University, Tehran – Iran (In Persian).   
  4. National Center for Environmental Assessment, Office of Research and Development, Washington, DC.
  5. WHO, 2008 World Health organization. “Guidelines for drinking water quality”, third edition. 515pp.
  6. EPA, 2009 U.S. Environmental Protection Agency. Integrated Risk Information System (IRIS) on BTEX.
  7. Nikpey A., Mortazavi S. B., Asiliyan H., Khavanin A., Rezaei A., Soleimanian A., 2005, Catalytic hydrolysis of methyl tertiary butyl ether (MTBE) in groundwaters, Journal of Iranian chemistry and chemistry engineering research (In Persian).  
  8. Zhang, Ch. and Wang, P.Patrick. 1999. “MT3DMS”, U.S. Army Corps of Engineers Washington, DC 20314-1000.
  9. Yazdandoust P., Samani N., 2013, Vulnerability of Zargan plain related to Benzene and Formalin contaminants, 32th congress and the first international seminar of Earth Science, 2013, Geology Survey and Mineral Exploration of Iran, Tehran (In Persian). 
  10. Molson, J.W., Barker, J.F., Frind, E.A. 2000. Simulation of natural attenuation and ethanol-induced benzene persistence in gasoline-contaminated aquifer. Proceeding of the Groundwater Quality 2001 Conference held at Sheffield. UK. June 2001. No.275.
  11. Omidkhah M., Pourabdollah K., Chegini M., Mantegiyan M., 2007, Determination of MTBE concentration and designing permeability model into Grandwaters of Tehran plain, Journal of Iranian chemistry and chemistry engineering research (In Persian).  
  12. Myrttinen, A., Boving, T., Kolditz, O. 2008. Modeling of an MTBE plume at Pascoag. Rhode Island. Journal of Springer. 57:1197-1206.
  13. West Azerbaijan regional water management company, 2014, Abstract Reports of Khoy plain climatic condition (In Persian). 
  14. Jalali, L., 2011, Investigation of quantity and quality of groundwater resources of Khoy plain aquifer, A MSc thesis in University of Tabriz (In Persian).
  15. Todd, D.K. and Mays. 2005. Groundwater Hydrogeology. Third Edition. John Wiley and Sons.
  16. Molson J., 2010. A 3D Model for Groundwater Flow, and Multi-Component NAPL Dissolution with Dissolved-Phase Advective-Dispersive Transport and Biodegradation User Guide, University of Waterloo, Canada.

 

 

 

 

 



 1- دانشیارگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران *(مسوول مکاتبات).

2- کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

1- Associated Prof, Faculty of Natural Science, University of Tabriz, Tabriz, Iran. * (Corresponding Author)

2- MSc. in Hydrogeology, Faculty of Natural Science, University of Tabriz, Tabriz, Iran.

1- Light Non-Aqueous Phase Liquid

2- Dense Non-Aqueous Phase Liquid

1- General Head Boundary

.رزی  گیری :

ورد پایش قرار گیرد.ریو دوم 1111- Constant Concentration

  1. 1.Vaezihir A., Zare M., Raeisi E., 2010, Numerical simulation of BTEX released from six LNAPL mounds into alluvial aquifer, 15th congress institute of Iran Geology, Kharazmi University, Tehran – Iran (In Persian).
  2. Vaezihir A., Zare M., Raeisi E., Molson J., Barker J., 2010, Optimization in selection of suitable method for remediation of BTEX from a pollutant alluvial aquifer by oil material, 15th congress of Iranian Geology Association, Tarbiyat Moallem University, Tehran – Iran (In Persian).  
  3. Azizan V., Vaezihir A., 2014, Evaluation of behavior of Benzene pollutant plume released into Groundwater from Khoy oil storage tanks yard, West Azerbaijan, Iran, Iranian Geology Association, Tarbiyat Modares University, Tehran – Iran (In Persian).   
  4. National Center for Environmental Assessment, Office of Research and Development, Washington, DC.
  5. WHO, 2008 World Health organization. “Guidelines for drinking water quality”, third edition. 515pp.
  6. EPA, 2009 U.S. Environmental Protection Agency. Integrated Risk Information System (IRIS) on BTEX.
  7. Nikpey A., Mortazavi S. B., Asiliyan H., Khavanin A., Rezaei A., Soleimanian A., 2005, Catalytic hydrolysis of methyl tertiary butyl ether (MTBE) in groundwaters, Journal of Iranian chemistry and chemistry engineering research (In Persian).  
  8. Zhang, Ch. and Wang, P.Patrick. 1999. “MT3DMS”, U.S. Army Corps of Engineers Washington, DC 20314-1000.
  9. Yazdandoust P., Samani N., 2013, Vulnerability of Zargan plain related to Benzene and Formalin contaminants, 32th congress and the first international seminar of Earth Science, 2013, Geology Survey and Mineral Exploration of Iran, Tehran (In Persian). 
  10. Molson, J.W., Barker, J.F., Frind, E.A. 2000. Simulation of natural attenuation and ethanol-induced benzene persistence in gasoline-contaminated aquifer. Proceeding of the Groundwater Quality 2001 Conference held at Sheffield. UK. June 2001. No.275.
  11. Omidkhah M., Pourabdollah K., Chegini M., Mantegiyan M., 2007, Determination of MTBE concentration and designing permeability model into Grandwaters of Tehran plain, Journal of Iranian chemistry and chemistry engineering research (In Persian).  
  12. Myrttinen, A., Boving, T., Kolditz, O. 2008. Modeling of an MTBE plume at Pascoag. Rhode Island. Journal of Springer. 57:1197-1206.
  13. West Azerbaijan regional water management company, 2014, Abstract Reports of Khoy plain climatic condition (In Persian). 
  14. Jalali, L., 2011, Investigation of quantity and quality of groundwater resources of Khoy plain aquifer, A MSc thesis in University of Tabriz (In Persian).
  15. Todd, D.K. and Mays. 2005. Groundwater Hydrogeology. Third Edition. John Wiley and Sons.
  16. Molson J., 2010. A 3D Model for Groundwater Flow, and Multi-Component NAPL Dissolution with Dissolved-Phase Advective-Dispersive Transport and Biodegradation User Guide, University of Waterloo, Canada.