اثر محافظتی پیش تیمار پروبیوتیک لاکتوباسیلوس بر بافت آبشش ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در مواجهه با نانوذرات آهن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دوره دکتری تخصصی، گروه تولید و بهره ‌برداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 2) دانشیار گروه تولید و بهره ‌برداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 3) استادیار مرکز تحقیقات آبهای دور، موسسه تحقیقات شیلات ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار ایران

4 استادیار گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

5 دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد، گروه محیط زیست، موسسه غیر انتفاعی بهاران، گرگان، ایران

6 دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد، گروه محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

10.22034/jest.2019.25517.3439

چکیده

زمینه و هدف: ضرورت این تحقیق بررسی اثر محافظتی پیش تیمار پروبیوتیک لاکتوباسیلوس بر بافت آبشش ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در مواجهه با نانوذرات آهن بود.
روش بررسی: در این بررسی تعداد 250 ماهی ابتدا به مدت یک هفته آداپته شده، سپس به مدت 42 روز در سه دسته ماهیان بدون پروبیوتیک و ماهیان دارای پروبیوتیک سطح A (106 کلی فرم/گرم جیره) و ماهیان دارای پروبیوتیک سطح B (107 کلی فرم/گرم جیره) تغذیه شدند. در پایان به هر کدام از گروه ها 50 درصدغلظت کشنده نانو آهن به مدت 10 روز به غذا (بصورت اسپری) اضافه ‌شد. برای بررسی آسیب‌های بافتی، از مقایسه بافت‌های مورد نظر با نمونه‌های شاهد و نیز منابع موجود، آسیب‌های ایجاد شده تشخیص و به‌وسیله میکروسکوپ مجهز به دوربین عکس برداری صورت گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که عارضه‌هایی مانند نفوذ گلبول‌های خونی، ادم سلولی و هایپرتروفی که شایع ترین عوارض بودند در همه‌ی تیمارها، هیپرپلازی راسی تنها در تیمارهای تحت تاثیر پروبیوتیک وجود داشتند، همچنین هیپرپلازی پایه ای و اتصال تیغه‌های مجاور و تورم سلول‌های سنگفرشی، هم در تیمارهای تحت تاثیر آهن و هم در تیمارهای تحت تاثیر پروبیوتیک مشاهده شدند.
بحث و نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی این تحقیق نشان داد که سطوح مختلف پروبیوتیک نتوانست اثر مخرب نانو آهن را بر بافت آبشش بهبود ببخشد بلکه خود نیز باعث عوارضی در بافت آبشش گردید ولی عوارض آن در مقایسه با نانو ذره آهن کمتر بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات