رویکرد فراتحلیل کیفی بر پژوهش‌های حوزه زیست‌پذیری در ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 پژوهشکده چشم انداز و آینده پژوهی

2 کارشناس ارشد

3 دانشجویی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه پیام‌ نور، تهران. ایران.

10.22034/jest.2019.29978.3857

چکیده

زمینه و هدف: امروزه زیست‌پذیری گفتمانی نیرومند را در توسعه‌ی شهری و طراحی شهری بازتاب می‌دهد که در پیشینه‌ی برنامه‌ریزی شهری رواج پیدا کرده است. چنین گفتمانی به وجود ارتباط مطلوب بین محیط شهری و زندگی اجتماعی اشاره می‌کند. رشد، تعدد و تنوع پژوهش‌های علمی منتشر شده در این حوزه نیز یکی از نشانه‌های قابل اتکا برای ضرورت توجه به این مفهوم است.
روش بررسی: بر این اساس پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش فراتحلیل و با رویکردی بازنگرانه و کالبدشکافانه، به بازخوانی مطالعات علمی حوزه زیست‌پذیری در راستای برجسته‌سازی قوت‌ها و رفع نواقص و ضعف‌های آن مبادرت کرده است. قلمرو پژوهش حاضر، پژوهش‌های تدوین شده در قالب مقالات علمی – پژوهشی و علمی و ترویجی در حوزه زیست‌پذیری در داخل ایران است.
یافته‌ها: نتایج حاصله نشان می‌دهد پژوهش‌های حوزه زیست‌پذیری که با روش‌شناختی توصیفی آغاز شده، اغلب از منظر ماهیت در رده پژوهش‌های کاربردی و بنیادی بوده و همین امر این پژوهش‌ها را به نظریهآزمایی رهنمون کرده، همچنین غلبه روش‌ها کیفی و توصیف و تحلیل درصد استفاده از روش‌های استنباطی را در فرایند تحلیل بالاتر برده است. به‌طور کلی تحولات پژوهش‌های حوزه زیست‌پذیری با روش‌شناختی توصیفی آغاز شده و دوره تحلیل‌های کمی را هر چند به صورت محدود در شهرهای بزرگ کشور تجربه کرده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات