پیش بینی گسترش فیزیکی شهر با استفاده از مدل تصمیم گیری چند معیاره (مطالعه موردی: شهرستان رشت)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی – فضای شهری، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، البرز، ایران.

3 دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

4 کارشناس ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

10.22034/jest.2019.44044.4651

چکیده

زمینه و هدف: گسترش فزاینده بدون برنامه ریزی شهرها یکی از مهمترین مسائل مدیریت شهری در کشورهای در حال توسعه است. زیرا توسعه روز افزون جامعه شهری و ساخت و سازهای بدون برنامه ریزی تغییرات زیادی در ساخت فضایی آن ها به وجود آورده که لزوم هدایت آگاهانه و طراحی فضای زیست مناسب برای شهرها را به دنبال داشته است. هدف از این پژوهش، یافتن مجموعهای از پهنه های مکانی مناسب برای توسعه فیزیکی شهری است.
روش بررسی: شهرستان رشت به عنوان مرکز استان گیلان تحت تحولات جمعیتی و شهرنشینی زیادی قرار گرفته است. به منظور برنامه ریزی بهینه و مناسب برای توسعه آتی شهری شهرستان مورد مطالعه 14 معیار اکولوژیکی و اقتصادی- اجتماعی بر اساس نظرات کارشناسان و روش دلفی انتخاب گردید. سپس از روش ترکیب خطی وزن دار و فرآیند تحلیل شبکه ای برای پهنه بندی توان اکولوژیک منطقه برای توسعه شهری استفاده شد.
یافته ها: نتایج حاصل از اجرای روش ارزیابی چند معیاره نشان داد که از کل سطح منطقه حدود 16.12 درصد دارای توان خیلی زیاد و حدود 29.54 درصد از منطقه به دلیل شرایط اکولوژیکی و بافت اجتماعی بدون توان می باشد.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه فرصت های مطالعاتی بیشتری را می تواند برای برنامه ریزان و تصمیم گیران فراهم نماید تا عوامل پیشگیرانه و کنترل کننده را در تصمیمات استراتژیک اتخاذ کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات