حکمروایی محیط زیست شهری، راهکاری در جهت کاهش اثرات زیست محیطی شهرها نمونه موردی: شهر زاهدان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه یزد

2 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه یزد

3 دانشجوی دکتری دانشگاه سیستان و بلوچستان

10.22034/jest.2019.26083.3505

چکیده

چکیده
با افزایش روز افزون شهرها و آلودگی های ناشی از این تمرکز جمعیت، محیط زیست شهری با مشکلات و چالش هایی رو به رو شده است که رفع آنها تنها با فرهنگ سازی، مشارکت جمعی همه جانبه بخشی و فرابخشی امکان پذیر است. در قرن بیست و یکم در اکثریت کشورهای پیشتاز توسعه حکمروایی محیط زیست شهری به عنوان راه چاره حفظ محیط زیست و کاهش تخریب آن در شهرها برگزیده شده است. حکمروایی در این زمینه به جامعه و مدیران شهری این امکان را می دهد که همه با مسولیت پذیری، خود را در کاهش اثرات زیست محیطی شهرها سهیم بدانند. لذا تحقیق حاضر با هدف ارزیابی تحقق پذیری و نگرش مدیران و شهروندان نسبت به حکمروایی محیط زیست شهری در شهر زاهدن صورت گرفته است. روش تحقیق به صورت پیمایشی بوده است که دو بخش سوال در رابطه با جذب مشارکت شهروندان توسط مدیران و مشارکت پذیری و سعی در مشارکت شهروندان طراحی شده است. برای آزمون پاسخ ها از گزینه T تک نمونه ای مستقل استفاده شده است. در ادامه با استفاده ازتکنیک ANPبه وزن دهی عوامل زیست محیطی شهری پرداخته و در نهایت با استفاده از تکنیک کوپراس مناططق شهر زاهدان از لحاظ تحقق حکمروایی زیست محیط شهری رتبه بندی شده اند. نتایج تحقیق نشان دهنده عدم تحقق این مهم در شهر زاهدان می باشد چرا که مدیران کمترین مشارکت را با شهروندان دارند و شهروندان نیز چنان علاقه ای به مشارکت نشان نداده اند. البته در رتبه بندی منطقه یک وضعیت مناسبی دارد که نشان می دهد عدم مشارکت شهروندان با وضعیت محیط شهر و رفاه اقتصادی و اجتماعی آنها رابطه مستقیمی دارد. چرا که میزان مشارکت در مناطقی که از سرمایه های اجتماعی پایین تری برخوردارند مانند حاشیه شهر و محلات فقیر نشین کمترین امتیاز را در رتبه بندی دارند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات