معیارهای حقوقی بیمه حیات وحش و جبران خسارات ناشی از آن

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 شرکت بیمه ایران

2 استاد یار دانشکده حقوق واحد تهران مرکز

3 استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران.

10.22034/jest.2019.45796.4759

چکیده

حفاظت وصیانت از حیات وحش از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد بگونه ای که در قوانین داخلی راهکارهای مختلفی و از جمله گزینه جریمه برای فرد متخلف و عامل زیان در نظر گرفته شده است ولی بعنوان یک عامل بازدارنده نتوانسته به طور موثر عمل نماید،از طرف دیگر همیشه عامل انسانی منجر به تلف و یا از بین بردن گونه های جانوری وصدمه زدن به حیات وحش نمی گردد،بلکه عوامل طبیعی نیز با توجه به شرایط اقلیمی محل،می تواند منجر به بیماری و یا حادثه برای حیات وحش گردد.بنابراین لازم است راه کارهای کاهش تعارضات افراد و حیات وحش بررسی،تعدیل و با تخصیص هزینه مناسب،زمینه احیای زیستگاه های حیات وحش فراهم گردد تا مانع تخریب بیش از پیش حیات وحش نشده و گونه های در حال انقراض را حمایت نماید.یکی از راه های کنترل ریسک،انتقال آن به موسسات بیمه می باشد که این ریسک ها می بایست با حقوق وقانون بیمه،همگرایی و به عبارتی بیمه پذیر باشند.گستردگی حوزه حیات وحش وهزینه های صیانت وحفاظت از آن نیازمند حمایت دولت بعنوان متولی حفاظت از حیات وحش و ناظر بر صنعت بیمه می باشد. تلف یک گونه تحت پوشش بیمه،همانند سایر پوشش های بیمه ای دیگر می تواند از حمایت شرکت بیمه برخوردار گردد، هر چند که در صنعت بیمه بعلت چالش های ارزیابی ریسک حیات وحش و سازمان متولی حیات وحش بعلت کمبود منابع مالی،تاکنون به این موضوع به صورت جدی پرداخته نشده است و شاید هم ناشی ازعدم شناخت کافی در این زمینه بوده باشد و یا ارزیابی درستی از ریسک خسارات این نوع پوشش بیمه ای ناشی شده باشد،در حال حاضر پرداختن به این موضوع ضرورتی اجتناب ناپذیر می باشد و متولیان صنعت بیمه وحیات وحش کشور می بایست اهتمام لازم را دراین زمینه بعمل آورند .

کلیدواژه‌ها