تبیین نقش پارک علم و فناوری خراسان رضوی در ارتقا نوآوری شهری در کلان‌شهر مشهد با استفاده از مدل مسیری PLS

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه محقق اردبیلی

10.22034/jest.2020.29911.3846

چکیده

پارک‌های علم و فناوری به عنوان کلیدی‌ترین بازیگر لایه‌ی ارتباط‌‌دهنده بین افراد خلاق و شرکت‌های ملی و بین‌المللی، در فرآیند پویایی نوآوری شهری نقش حیاتی ایفا می‌کنند. به همین منظور هدف کلی در این تحقیق بررسی تأثیر پارک علم و فناوری خراسان رضوی بر شکوفایی نوآوری شهری و مدل‌سازی ارتباط بین پارک علم فناوری و ابعاد نوآوری شهری بوده و مدل مفهومی پژوهش و ابعاد نوآوری شهری از نظریه‌های نوآوری استخراج شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه‌ی گردآوری اطلاعات توصیفی و از نوع همبستگی می‌باشد، بر همین اساس پرسشنامه‌ای با چهار شاخص زیرساخت‌های نوآوری، سیاست‌گذاری‌های نوآوری، شبکه تعاملات(متغیرهای وابسته) و پارک علم و فناوری(متغیر مستقل) و 48 زیر شاخص تدوین و با استفاده از نمونه‌گیری ساده تصادفی توسط 82 نفر مدیران، کارشناسان و مشتریان پارک علم و فناوری خراسان رضوی پر شد. با توجه به کوچک بودن حجم نمونه‌ها، نرمال نبودن داده‌ها از طریق آزمون کولموگروف-اسمیرنوف در SPSS و تبیین روابط علی بین پارک علم و فناوری و ابعاد نوآوری شهری از مدل مسیری PLS استفاده شده که در این مدل میزان برازش و معناداری بین متغیرها اندازه‌گیری و تناسب پیش‌بین مشخص شد. بر طبق نتایج پژوهش پارک علم و فناوری بیشترین تأثیر را بر سیاست‌گذاری‌های نوآوری داشته که این امر ناشی از تأثیر مثبت وجود پارک بر سیاست‌های دولتی می‌باشد. بین متغیر پارک علم و فناوری و ابعاد نوآوری شهری ارتباط معناداری بوده، همچنین به منظور تقویت پارک علم و فناوری خراسان رضوی راهکارهایی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات