تعامل حقوق بین الملل محیط زیست و حاکمیت ملی دولت‌ها در پرتو نگاه اخلاقی به منابع حقوقی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار فقه و حقوق ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تهران مرکزی

2 استادیار فقه و حقوق ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تهران مرکزی

3 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تهران مرکزی

10.22034/jest.2020.43495.4620

چکیده

هدف محیط زیست تحت نظم درآوردن رفتار دولت ها درقبال محیط زیست می باشد. با چالشی بنام حاکمیت ملی دولت ها مواجه است. دولت ها عمده رویکرد منافع اقتصادی دارند، نه منافع انسانی، لذا توجه حاکمیت ملی به منافع انسانی جهت حفظ و تقویت محیط زیست ضرورت دارد. لذا باید از حقوق توصیه ای و نرم به سمت حقوق موضوعه و سخت، استفاده نمود. اما برخلاف سایر شاخه های حقوق بین الملل، نهاد حاکمیت با گذشت زمان به عنوان یک مانع اساسی و نفوذ ناپذیر بر سر راه توسعه و تدوین حقوق بین الملل محیط زیست عمل کرد. سازوکارهای مختلف حقوق بین الملل برای تعدیل مفهوم حاکمیت، به واسطه استفاده اقتصادی کلان دولت‌ها از محیط زیست، کاملاً ناکارآمد عمل کردند و به ناچار تلاش‌هایی برای تعدیل حاکمیت از درون آغاز شد. مقاله حاضر در صدد است که تعامل میان حقوق بین الملل محیط زیست و حاکمیت ملی دولتها را با استفاده از روشی توصیفی – تحلیلی بررسی نماید. تحقیقات صورت گرفته نشان از آنست که برخی از تلاش‌ها برای تعدیل حاکمیت توانسته با برنامه‌ریزی دقیق بعد داخلی حاکمیت ملی دولت‌ها را تحت تأثیر قرار داده و با استفاده از همین نظام حقوق بین الملل محیط زیست ناکارآمد، مانعِ حاکمیت ملی را در عین رعایت اصول و مقررات حقوق بین الملل، برطرف کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات