کاربرد مواد آهکی در معماری بومی ایران ؛ رمزینه حفاظت از محیط زیست

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار - گروه های عمران و معماری ، دانشکده مهندسی عمران و معماری ، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی ( مسئول مکاتبات)

2 کارشناس ارشد، مهندسی معماری ، فارغ التحصیل دانشکده معماری و شهرسازی ، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران

چکیده

بررسی خصوصیات فنی مصالح مورد استفاده درمعماری سنتی و بومی ایران که برگرفته شده از مواد موجود در محیط استقرار آن بناها و تأمین کننده همسازگاری لازم با محیط زیست می باشند.
تبیین علل استفاده از این گونه مصالح در بناها، از یک طرف به منظور کاهش مصرف منابع طبیعی و از طرف دیگر صرفه جویی در منابع انرژی طی مراحل تولید مصالح، ساخت بناهای سنتی و نیز نگه داری، حفاظت و مرمت این گونه بناها می باشد. لذا این مقاله برآن است که استفاده از آهک و ملات های با پایه مواد آهکی ارزان، در  دسترس و با دوام در ساختمان را به عنوان رمزینه سازگاری مصالح سنتی درمعماری بومی ایران؛ آشکار سازد.
در  این مقاله ضمن مطالعه تجربیات تخصصی دیگران در زمینه موضوع و کسب نتایج آزمایش های مکانیکی بر روی نمونه خاک های رسی ریزدانه مخلوط شده با درصدهای مختلف آهک و تحلیل نتایج مزبور؛ جنبه های فنی ، اقتصادی و اجرایی استفاده از آهک در بناهای کهن و معاصر مورد تحقیق قرار گرفته است.
معیارها و الگوهای  فنی ساخت مصالح سنتی توسط پیشینیان را می توان به همراه بهره گیری از فناوری های نوین مرتبط با صنایع تولید محصولات جدید آهکی به گونه ای به کار گرفت که موجب بهینه ساختن میزان مصرف منابع طبیعی و صرفه جویی در مصرف انرژی شود.
تولید مواد و مصالح بازگشت پذیر به دامان طبیعت، برخلاف سیمان های صنعتی، مانع از جذب و توسعه دی اکسید کربن ناشی از تولید محصولات صنعتی ساختمانی و در نتیجه جلوگیری از افزایش گازهای گلخانه ای آلوده کننده هوا در محیط زیست می شود.
امکان ممانعت از بروز اثرات مخرب باران های اسیدی درمحیط زیست می باشد.

کلیدواژه‌ها