بررسی کیفیت شیرابه حاصل از محل دفن زباله شهری و کارخانه کمپوست (مطالعه موردی: شهر مشهد)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 - دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر*(مسئول مکاتبات) .

2 استادیار گروه برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران.

3 استادیار پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

در این تحقیق شیرابه با سن بالا حاصل از محل دفن زباله و شیرابه سالن های دریافت و تخمیر کارخانه کمپوست با سن پایین شهر مشهد مورد بررسی قرار گرفت. دو نوبت نمونه برداری در بهار و تابستان سال 1385 انجام و پارامترهای اکسیژن خواهی بیوشیمیایی، اکسیژن خواهی شیمیایی، کل جامدات محلول، کل جامدات معلق، نیتروژن نیتراتی، نیتروژن آمونیاکی، فسفات، کلراید و pH به همراه غلظت 10 فلز کادمیوم، کبالت، کروم، مس، آهن، جیوه، منگنز، نیکل، سرب و روی در شیرابه اندازه گیری شد.
متوسط غلظت اکسیژن خواهی شیمیایی، نیتروژن نیتراتی و نیتروژن آمونیاکی در نمونه های شیرابه محل دفن، سالن دریافت و سالن تخمیر کارخانه کمپوست به ترتیب 17418، 50512 و 91168 میلی گرم بر لیتر، 34/2، 40/25 و 97/25 میلی گرم بر لیتر و 78/658، 89/570 و 89/633 میلی گرم بر لیتر به دست آمد.            
نتایج به دست آمده نشان داد شیرابه تولیدی در محل های دفن تهران و مشهد و کارخانه کمپوست مشهد مواد آلی بسیار بیشتری نسبت به شیرابه محل های دفن در دیگر کشورها دارند. نسبت BOD5/COD که نشان دهنده تجزیه پذیری بیولوژیکی مواد آلی می‌باشد، در شیرابه محل دفن و سالن‌های دریافت و تخمیر به ترتیب 44/0، 51/0 و 55/0 به دست آمد که نشان دهنده موثر بودن استفاده از روش‌های تصفیه بیولوژیکی برای هر سه نوع شیرابه می‌باشد. غلظت فلزات سنگین در شیرابه محل دفن زیر حد استاندارد سازمان حفاظت محیط زیست بود. ولی غلظت برخی فلزات سنگین از جمله آهن، روی و منگنز در شیرابه سالن دریافت و سالن تخمیر فراتر از حد استاندارد محیط زیست می‌باشد. نتایج آنالیز شیرابه محل دفن و سالن های کمپوست مشهد بیانگر آن است که برای دستیابی به استانداردهای تخلیه فاضلاب به آب‌های سطحی، چاه جذبی و یا استفاده برای مصارف کشاورزی و آبیاری نیاز به کارگیری ترکیبی از روش‌های فیزیکی- شیمیایی و بیولوژیکی می باشد.
 

کلیدواژه‌ها


 

 

 

 

 

علوم و تکنولوژی محیط زیست ، دوره پانزدهم، شماره چهار، زمستان 92

 

 

بررسی کیفیت شیرابه حاصل از محل دفن زباله شهری و کارخانه کمپوست

(مطالعه موردی:  شهر مشهد)

 

علیرضا شکوه [1]*

shokooh5071@yahoo.com

ادوین صفری [2]

سید حسین هاشمی [3]

 

تاریخ دریافت:30/5/87

تاریخ پذیرش:2/5/88

 

چکیده

در این تحقیق شیرابه با سن بالا حاصل از محل دفن زباله و شیرابه سالن های دریافت و تخمیر کارخانه کمپوست با سن پایین شهر مشهد مورد بررسی قرار گرفت. دو نوبت نمونه برداری در بهار و تابستان سال 1385 انجام و پارامترهای اکسیژن خواهی بیوشیمیایی، اکسیژن خواهی شیمیایی، کل جامدات محلول، کل جامدات معلق، نیتروژن نیتراتی، نیتروژن آمونیاکی، فسفات، کلراید و pH به همراه غلظت 10 فلز کادمیوم، کبالت، کروم، مس، آهن، جیوه، منگنز، نیکل، سرب و روی در شیرابه اندازه گیری شد.

متوسط غلظت اکسیژن خواهی شیمیایی، نیتروژن نیتراتی و نیتروژن آمونیاکی در نمونه های شیرابه محل دفن، سالن دریافت و سالن تخمیر کارخانه کمپوست به ترتیب 17418، 50512 و 91168 میلی گرم بر لیتر، 34/2، 40/25 و 97/25 میلی گرم بر لیتر و 78/658، 89/570 و 89/633 میلی گرم بر لیتر به دست آمد.            

نتایج به دست آمده نشان داد شیرابه تولیدی در محل های دفن تهران و مشهد و کارخانه کمپوست مشهد مواد آلی بسیار بیشتری نسبت به شیرابه محل های دفن در دیگر کشورها دارند. نسبت BOD5/COD که نشان دهنده تجزیه پذیری بیولوژیکی مواد آلی می‌باشد، در شیرابه محل دفن و سالن‌های دریافت و تخمیر به ترتیب 44/0، 51/0 و 55/0 به دست آمد که نشان دهنده موثر بودن استفاده از روش‌های تصفیه بیولوژیکی برای هر سه نوع شیرابه می‌باشد. غلظت فلزات سنگین در شیرابه محل دفن زیر حد استاندارد سازمان حفاظت محیط زیست بود. ولی غلظت برخی فلزات سنگین از جمله آهن، روی و منگنز در شیرابه سالن دریافت و سالن تخمیر فراتر از حد استاندارد محیط زیست می‌باشد. نتایج آنالیز شیرابه محل دفن و سالن های کمپوست مشهد بیانگر آن است که برای دستیابی به استانداردهای تخلیه فاضلاب به آب‌های سطحی، چاه جذبی و یا استفاده برای مصارف کشاورزی و آبیاری نیاز به کارگیری ترکیبی از روش‌های فیزیکی- شیمیایی و بیولوژیکی می باشد.

 

واژه های کلیدی: محل دفن، کمپوست، شیرابه، کیفیت شیرابه.


 

مقدمه


به طور معمول در کشورهای توسعه یافته استفاده از محل های دفن زباله آخرین گزینه برای دفع مواد زاید است. با این حال، این روش در کشورهای توسعه یافته دست کم هنوز برای دفع مواد زاید غیر قابل بازیافت یا برای مواد باقی مانده حاصل از زباله سوز‌ها استفاده می‌شود. دلیل استفاده گسترده از محل های دفن بهداشتی در اکثر نقاط دنیا این است که مطالعات مقایسه‌ای انجام یافته میان گزینه های دفع زباله در کشورهای مختلف نشان داده که این روش از نظر اقتصادی نسبت به گزینه‌های دیگر هزینه کمتری داشته و مقرون به صرفه می باشد(1).

در مدت بهره برداری از محل دفن، نفوذ آب باران، رطوبت حاصل از زباله و فعل و انفعالات شیمیایی داخل محل دفن، باعث تولید شیرابه می شود. انواع آلاینده های آلی و معدنی، فلزات سنگین و آلاینده های شیمیایی خطرناک ممکن است در شیرابه محل های دفن وجود داشته باشد. در حال حاضر تولید شیرابه و مدیریت آن مشکل زیست محیطی در مورد بهره برداری صحیح از محل های دفن زباله می‌باشد که اگر به درستی مدیریت نشود می تواند باعث بروز معضلات بزرگ زیست محیطی از جمله آلودگی خاک و منابع آب سطحی و زیرزمینی شود(2 و 3).

از آن جا که در اکثر نقاط ایران به دلیل اقلیم خشک و نیمه خشک و کمبود بارش های جوی با مشکل محدودیت منابع آب مواجه هستیم، مدیریت صحیح شیرابه به عنوان یکی از آلاینده های منابع آب بسیار با اهمیت می باشد.

یکی از گام‌ها برای تصفیه مناسب شیرابه، تعیین کیفیت و ویژگی های آن است. با توجه به این که کیفیت شیرابه هر محل دفن، متمایز از دیگر محل های دفن است، باید شیرابه هر محل دفن به منظور دستیابی به روش مناسب تصفیه به صورت مجزا مطالعه شود(4 و5).

محل دفن موجود زباله شهری مشهد در جنوب شرقی شهر و در زمینی به مساحت 220 هکتار واقع شده و از سال 1354 به عنوان تنها محل دفن زباله های تولیدی فعالیت خود را آغاز کرده است. در حال حاضر روزانه بیش از 1600 تن زباله در شهر مشهد تولید می شود که حدود 1300 تن آن در این محل دفــن به روش سطحی و روش کوهستــانی دفــع می شود. شیرابه تولید شده در محل دفن بر اساس شیب طبیعی زمین حرکت کرده و در گودال های کوچکی تجمع یافته و سپس با خاک پوشانده می‌شود (6).

کارخانه کمپوست شهر مشهد در سال 1375 در مجاورت محل دفن احداث شده است که روزانه حدود 400 تن زباله را تبدیل به کمپوست می‌کند. کارخانه شامل دو سالن دریافت زباله و یک سالن تخمیر می باشد که شیرابه تولیدی کارخانه کمپوست ناشی از توده های زباله این سالن ها می باشد که پس از جمع آوری در چاهک های موجود توسط تانکر به گودال های جمع آوری شیرابه محل دفن انتقال می یابد.

در این تحقیق کیفیت شیرابه حاصل از محل دفن زباله و کارخانه کمپوست شهر مشهد، به عنوان دومین شهر بزرگ کشور که روزانه مقدار قابل توجهی  زباله در آن تولید می‌شود، بررسی شده است. همچنین کیفیت نمونه‌های شیرابه شهر مشهد با کیفیت شیرابه تولیدی محل دفن شهر تهران و همچنین چند کشور دنیا مقایسه شده است. هدف از این تحقیق، شناخت کیفیت شیرابه تولیدی در شهر مشهد به منظور انتخاب روش‌ مناسب تصفیه می‌باشد.

 

مواد و روش ها

نمونه برداری و آنالیز

دو سری نمونه شیرابه از سه گودال مجزا در محل دفن و شیرابه کارخانه کمپوست در محل سالن های دریافت و سالن تخمیر در بهار و تابستان سال 1385 تهیه شد. نمونه های شیرابه در شرایط بدون اکسیژن به آزمایشگاه منتقل و در دمای چهار درجه سلسیوس نگه داری شد. پارامترهای اکسیژن خواهی بیوشیمیایی، اکسیژن خواهی شیمیایی، کل جامدات محلول، کل جامدات معلق، نیتروژن نیتراتی، نیتروژن آمونیاکی، فسفات، کلراید و pH به همراه غلظت 10 فلز کادمیوم، کبالت، کروم، مس، آهن، جیوه، منگنز، نیکل، سرب و روی در شیرابه اندازه گیری شد. تمام آزمایش ها بر اساس کتاب روش های استاندارد برای آزمایش آب و فاضلاب انجام یافت(7).

نتایج و بحث

کیفیت فیزیکی شیمیایی شیرابه در جدول 1 و 2 خلاصه نتایج تجزیه شیمیایی شیرابه به همراه استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست برای غلظت مجاز برای تخلیه به محیط های پذیرنده آب های سطحی، چاه جذبی و مصارف آبیاری کشاورزی نشان داده شده است. مقدار بالای pH شیرابه حاصل از محل دفن نشان دهنده سن بالای شیرابه محل دفن و pH پایین نمونه های شیرابه کارخانه کمپوست نشان دهنده تازه بودن نمونه های شیرابه می‌باشد. متوسط غلظت اکسیژن خواهی شیمیایی نمونه های شیرابه محل دفن، سالن دریافت و سالن تخمیر کارخانه کمپوست به ترتیب 17418، 50512 و 91168 میلی گرم بر لیتر به دست آمد. غلظت اکسیژن خواهی شیمیایی نمونه های شیرابه کارخانه کمپوست نسبت به محل دفن بالاتر به دست آمد که دلیل آن ناشی از کهنه بودن شیرابه محل دفن می‌باشد.

غلظت نیتروژن نیتراتی در شیرابه محل دفن و سالن دریافت و تخمیر به ترتیب 34/2، 40/25 و 97/25 میلی گرم بر لیتر و غلظت نیتروژن آمونیاکی به ترتیب 78/658، 89/570 و 89/633 میلی گرم بر لیتر به دست آمد. به طور معمول انتظار می‌رود غلظت نیتروژن آمونیاکی در شیرابه کهنه به دلیل تجزیه آمینو اسیدها بیش از شیرابه جوان باشد، اما در این تحقیق تفاوت چندانی در غلظت نیتروژن آمونیاکی شیرابه کهنه و تازه مشاهده نشد. بر خلاف بار آلی شیرابه بر حسب اکسیژن خواهی شیمیایی، آمونیاک در روند تجزیه بی هوازی کاهش نیافته و یکی از مشکلات شیرابه های کهنه غلظت بالای آمونیاک است (8). همچنین غلظت کلراید در نمونه های شیرابه به میزان قابل توجهی بالا می باشد و می تواند باعث آلودگی منابع پذیرنده شود.

 

جدول1- میانگین کیفیت فیزیکی- شیمیایی نمونه های شیرابه زباله های شهر مشهد

پارامتر

(میلی گرم بر لیتر)

محل برداشت نمونه

استاندارد تخلیه فاضلاب

محل دفن

سالن دریافت

سالن تخمیر

 

آب های سطحی

 

چاه جاذب

آبیاری و کشاورزی

COD

17418

50512

91168

100

100

200

BOD5

7592

26000

50512

50

50

100

BOD5/COD

44/0

51/0

55/0

-

-

-

کل مواد جامد معلق

830

22562

26860

60

-

100

کل مواد جامد محلول

12360

13318

15025

-

-

-

pH

55/8

79/6

68/5

5/8-5/6

9-5

5/8-5/6

کلراید

5/5188

5549

5/6898

600

600

600

نیتروژن نیتراتی

34/2

40/25

97/25

11

2

-

نیتروژن آمونیاکی

78/658

89/570

89/633

2

1

-

فسفات

4/2

127

275

31

31

-

 

جدول 2- میانگین غلظت فلزات سنگین در نمونه های شیرابه زباله های شهر مشهد

پارامتر

(میلی گرم بر لیتر)

محل برداشت نمونه

استاندارد تخلیه فاضلاب

محل دفن

سالن دریافت

سالن تخمیر

آب های سطحی

چاه جاذب

آبیاری و کشاورزی

کادمیم

03/0

073/0

087/0

1/0

1/0

05/0

کبالت

05/0

06/0

09/0

1

1

05/0

کروم

032/0

491/0

485/0

5/0

1

1

مس

07/0

119/4

715/5

1

1

2/0

آهن

1/4

64/30

35/54

3

3

3

جیوه

01/0

01/0

009/0

ناچیز

ناچیز

ناچیز

منگنز

045/0

83/2

88/5

1

1

1

نیکل

134/0

79/0

66/0

2

2

2

سرب

302/0

099/1

02/1

1

1

1

روی

50/1

40/8

30/5

2

2

2

 

 

 

 

 

غلظت کل جامدات معلق در نمونه های شیرابه محل دفن و سالن های دریافت و تخمیر به ترتیب 830، 22562 و 26860 به دست آمد. به این دلیل که شیرابه محل دفن در داخل خاک جریان می‌یابد تا به گودال جمع‌آوری برسد، بنابراین به طور طبیعی توسط خاک فیلتر شده و بسیاری از ذرات جامد آن حذف می‌شود. بنابراین غلظت مواد جامد معلق در شیرابه های کارخانه کمپوست نسبت به شیرابه محل دفن به طور قابل توجهی بالاتر است.

جدول 3 مقایسه کیفیت نمونه های شیرابه مطالعه شده در این تحقیق با شیرابه محل دفن زباله شهر تهران (کهریزک) و محل دفن هایی در کشور های آمریکا، آلمان، اسپانیا، تایوان، هنگ کنگ و کویت را نشان می‌دهد. چنانکه مشاهده می‌شود شیرابه تولیدی در محل های دفن تهران و مشهد و کارخانه کمپوست مشهد مواد آلی بسیار بیشتری نسبت به شیرابه دیگر محل های دفن دارد. با توجه به اینکه هر دو شهر‌های تهران و مشهد در نواحی خشک قرار دارند و میزان بارش های جوی در آن ها کم است، منشأ اصلی شیرابه تولیدی در محل های دفن این شهر ها رطوبت حاصل از زباله و فعل و انفعالات شیمیایی محل دفن می‌باشد. همچنین کیفیت شیرابه وابسته به ترکیب زباله های دفعی می‌باشد که مجموع اثر این موارد را می توان در بالا بودن غلظت اکسیژن خواهی بیوشیمیایی و اکسیژن خواهی شیمیایی شیرابه مشاهده کرد. از طرفی کشور کویت هم در منطقه ای خشک قرار دارد، بنابراین انتظار می‌رود کیفیت شیرابه آن مشابه تهران و مشهد باشد. اما با توجه به داده های جدول 3 عکس این موضوع مشاهده می‌شود. دلیل این موضوع می تواند وجود برنامه های تفکیک و بازیافت زباله در کویت باشد.

یکی از راهکارهای کاهش دبی و غلظت مواد آلی شیرابه تفکیک زباله خشک و تر است، چرا که شیرابه تولیدی  حاصل از زباله های تر می‌تواند زباله های خشک مانند کاغذ را در خود حل کند و در نتیجه اکسیژن خواهی شیمیایی به شدت افــزایش می یابد.

 


 

 

 

نسبت BOD5/COD

 

نسبت BOD5/COD که نشان دهنده تجزیه پذیری بیولوژیکی مواد آلی می‌باشد، در شیرابه محل دفن و سالن های دریافت و تخمیر به ترتیب44/0، 51/0 و 55/0 به دست آمد. انتظار می‌رود قابلیت تصفیه پذیری بیولوژیکی شیرابه جوان بیش از شیرابه کهنه باشد و این موضوع در نسبت BOD5/COD بالاتر شیرابه جوان به شیرابه کهنه و تثبیت نمایان می‌شود. داده‌های به دست آمده برای نسبت BOD5/COD شیرابه جوان سالن های تخمیر و دریافت کارخانه کمپوست و شیرابه کهنه محل دفن به خوبی این موضوع را نشان می‌دهد. با وجود این با توجه به مقادیر به دست آمده برای این نسبت استفاده از روش های بیولوژیکی تصفیه برای هر سه نوع شیرابه می تواند موثر باشد. در مقابل مطالعات انجام یافته در کشور تایوان نشان می‌دهد به دلیل پایین بودن نسبت BOD5/COD و در نتیجه عدم قابلیت تصفیه پذیری بیولوژیکی، اکثر روش های بیولوژیکی تصفیه شیرابه با شکست مواجه شده است(9).

 

فلزات سنگین

منشا فلزات سنگین در شیرابه مقادیر اولیه آن‌ها در مواد زاید می‌باشد. در نمونه های شیرابه جوان به دلیل پایین بودن مقدار pH، حلالیت فلزات در شیرابه بالا است. در مقابل با افزایش سن محل دفن و افزایش pH شیرابه حلالیت فلزات کاهش می‌یابد. علاوه بر این واکنش های ترسیب و جذب سطحی که به دلیل وجود همزمان آنیون های سولفید، کربنات و هیدروکسیل در محل دفن رخ می‌دهد یکی از دلایل اصلی کاهش غلظت فلزات در شیرابه کهنه و تثبیت شده است. با افزایش سن محل دفن و افزایش پتانسیل اکسیداسیون- احیا نرخ این واکنش ها افزایش یافته و غلظت فلزات سنگین در شیرابه کاهش می‌یابد(4 و 10).

جدول 3 غلظت 10 فلز سنگین روی، نیکل، کبالت، کادمیوم، آهن، مس، منگنز، کروم، سرب و جیوه در شیرابه اندازه گیری شده را نشان می‌دهد. همان طور که انتظار می رود غلظت فلزات سنگین در شیرابه محل دفن با توجه به کهنه بودن آن از نمونه های شیرابه کارخانه کمپوست زیر حد استانداردهای تخلیه فاضلاب سازمان حفاظت محیط زیست می باشد. در مقابل غلظت برخی فلزات سنگین از جمله آهن، روی و منگنز در شیرابه سالن دریافت و سالن تخمیر فراتر از حد استاندارد محیط زیست بوده و بایستی راهکارهایی برای حذف آن ها در نظر گرفته شود.

مقایسه غلظت فلزات سنگین شیرابه مطالعه شده در این تحقیق، با شیرابه محل های دفن در دیگر کشورها نشان دهنده آن است که غلظت فلزات روی، منگنز، کادمیوم و نیکل در شیرابه محل دفن تهران بیش از دیگر محل های دفن بوده و به طور کلی شیرابه محل دفن تهران یک منبع بزرگ آلودگی از نظر فلزات سنگین می باشد. پس از تهران بیشترین غلظت روی در شیرابه سالن های دریافت و تخمیر کارخانه کمپوست و شیرابه محل دفن شهر مشهد مشاهده شده است. همچنین غلظت سرب در شیرابه سالن تخمیر کارخانه کمپوست شهر مشهد بیش از دیگر محل های دفن می‌باشد.

نتیجه گیری

با توجه به افزایش دفع زباله در محل های دفن زباله در ایران و به منظور جلوگیری از آلودگی محیط زیست نیاز به شناخت کیفیت شیرابه تولیدی به منظور انتخاب و طراحی روش مناسب تصفیه می‌باشد. در این تحقیق برای تعیین کیفیت شیرابه تازه و کهنه، نمونه های شیرابه حاصل از محل دفن و کارخانه کمپوست شهر مشهد آنالیز شد. مواد آلی در شیرابه محل دفن با توجه به بالا بودن سن آن به طور قابل توجهی نسبت به شیرابه های حاصل از کارخانه کمپوست پایین تر بود. همچنین غلظت مواد آلی در نمونه های شیرابه نسبت به شیرابه محل های دفن در دیگر کشورها بسیار بالاتر به دست آمد که دلیل آن می تواند شرایط آب و هوایی و عدم مدیریت صحیح مواد زاید باشد.

نتایج آنالیز شیرابه محل دفن و سالن های کمپوست مشهد بیانگر آن است که به دلیل بالا بودن غلظت مواد آلی با استفاده از روش های متعارف تصفیه فیزیکی- شیمیایی مانند انعقاد و لخته سازی یا فیلتراسیون به دلیل عدم حذف موثر مواد آلی نمی توان به استاندارد های تخلیه فاضلاب دست یافت. به طور مشابه استفاده از روش های متعارف بیولوژیکی به دلیل اثر ممانعت کنندگی غلظت بالای برخی فلزات سنگین برای تصفیه بیولوژیکی و همچنین عدم امکان حذف یون هایی مانند کلراید، به تنهایی نمی تواند برای تصفیه شیرابه شهر مشهد مناسب باشد. از طرفی با توجه به غلظت بالای آمونیاک به ویژه در شیرابه کهنه استفاده از روش های تصفیه تکمیلی یا پیش تصفیه مناسب ضروری است. در نتیجه برای دستیابی به استانداردهای تخلیه فاضلاب به محیط نیاز به بکارگیری ترکیبی از روش های فیزیکی- شیمیایی و بیولوژیکی برای تصفیه شیرابه حاصل از زباله شهر مشهد می‌باشد.

منابع

  1. Lema. J.M., Mendez, R., Blazquez, R. (1998). Characteristics of landfill leachate and alternatives for their treatment: a review. Water Air Soil Pollut. 40, 223-250
  2. Baccini, P., Henseler, G., Belevie, H. (1987). Water and element balance of municipal solid waste landfill. Waste Management. Res. 5, 483-499
  3. Andreottola, G. Cannas,P. (1992). Chemical and Biological Characteristics of Landfill Leachate. In: Christensen, H., Cossu, R., Stegmann, R. (Eds.), Landfilling of Waste: Leachate: 65-88.
  4. Chu, LM. Cheung, K.C. Wong, M.sH. (1994). Variation in the chemical properties of landfill leachate. Environ Manage. 18(1): 105-17
  5. Robinson, HD. Tech, B. Bbarber, PJ.(1982). Generation and treatment of leachate from domestic wastes in landfills. Water Pollut Control: s565-75.
  6. سازمان بازیافت و تبدیل مواد زاید شهری (1386). بررسی روش های دفع و امحاء شیرابه شهر مشهد. صفری،ا. مشهد، ایران
  7. APHA, AWWA, WEF. (1992). Standards for examination of water and wastewater, 19th Ed. American public health association, Washington DC, USA.
  8. Li, Z., Zhao L. (1998). Inhibition of microbial activity of activated sludge by high strength of ammonia-nitrogen in leachate. Presented in 19th IAWQ Biennial International Conference and Inhibition, Vancouver (Canada).
  9. Huan-jung, F. Hung-Yee, s. Wen-Ching, C. (2006). Characteristics of landfill leachate in central Taiwan. Sience of the Total Enviromen. 361: 25-37
  10. Tatsi, A, A and zouboulis, A,T. (2002). A field investigation of the quantity and quality of leachate from municipal solid waste landfill in a Mediterranean climate (Thessloniki, Greece). Advances in Environmental Research. 6 : 207-219
  11. سازمان بازیافت و تبدیل مواد زاید جامد شهری. طرح تصفیه شیرابه کهریزک. شرکت تهران زیست و همکاران. تهران، ایران
  12. Al-Yaghout, AF. Hamoda, MF. (2003). Evaluation of landfill leachate in arid climate- a case study. Enviroment Int. 29: 593:600.
  13. Martine, G, M, A. Auzmenti, A, I. Olozage, C, P. (1195a). landfill leachate: variation of quality with quantity. Proceedings of Sardinia 95, 5th International Landfill Symposium, CISA, Cagliari (Italy). 345-354
  14. Martine, G, M, A. Auzmenti, A, I. Olozage, C,P. (1195b). Multi-variation analysis of leachate data from different landfill in the samearea. Proceedings of Sardinia 95, 5th International Landfill Symposium, CISA, Cagliari (Italy). 365-376.

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



1- دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر*(مسئول مکاتبات) .

2- استادیار گروه برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران.

3- استادیار پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی.

  1. Lema. J.M., Mendez, R., Blazquez, R. (1998). Characteristics of landfill leachate and alternatives for their treatment: a review. Water Air Soil Pollut. 40, 223-250
  2. Baccini, P., Henseler, G., Belevie, H. (1987). Water and element balance of municipal solid waste landfill. Waste Management. Res. 5, 483-499
  3. Andreottola, G. Cannas,P. (1992). Chemical and Biological Characteristics of Landfill Leachate. In: Christensen, H., Cossu, R., Stegmann, R. (Eds.), Landfilling of Waste: Leachate: 65-88.
  4. Chu, LM. Cheung, K.C. Wong, M.sH. (1994). Variation in the chemical properties of landfill leachate. Environ Manage. 18(1): 105-17
  5. Robinson, HD. Tech, B. Bbarber, PJ.(1982). Generation and treatment of leachate from domestic wastes in landfills. Water Pollut Control: s565-75.
  6. سازمان بازیافت و تبدیل مواد زاید شهری (1386). بررسی روش های دفع و امحاء شیرابه شهر مشهد. صفری،ا. مشهد، ایران
  7. APHA, AWWA, WEF. (1992). Standards for examination of water and wastewater, 19th Ed. American public health association, Washington DC, USA.
  8. Li, Z., Zhao L. (1998). Inhibition of microbial activity of activated sludge by high strength of ammonia-nitrogen in leachate. Presented in 19th IAWQ Biennial International Conference and Inhibition, Vancouver (Canada).
  9. Huan-jung, F. Hung-Yee, s. Wen-Ching, C. (2006). Characteristics of landfill leachate in central Taiwan. Sience of the Total Enviromen. 361: 25-37
  10. Tatsi, A, A and zouboulis, A,T. (2002). A field investigation of the quantity and quality of leachate from municipal solid waste landfill in a Mediterranean climate (Thessloniki, Greece). Advances in Environmental Research. 6 : 207-219
  11. سازمان بازیافت و تبدیل مواد زاید جامد شهری. طرح تصفیه شیرابه کهریزک. شرکت تهران زیست و همکاران. تهران، ایران
  12. Al-Yaghout, AF. Hamoda, MF. (2003). Evaluation of landfill leachate in arid climate- a case study. Enviroment Int. 29: 593:600.
  13. Martine, G, M, A. Auzmenti, A, I. Olozage, C, P. (1195a). landfill leachate: variation of quality with quantity. Proceedings of Sardinia 95, 5th International Landfill Symposium, CISA, Cagliari (Italy). 345-354
  14. Martine, G, M, A. Auzmenti, A, I. Olozage, C,P. (1195b). Multi-variation analysis of leachate data from different landfill in the samearea. Proceedings of Sardinia 95, 5th International Landfill Symposium, CISA, Cagliari (Italy). 365-376.