تعیین اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب بر اساس استاندارد ASTM D 611

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل.

2 استادیار، گروه مهندسی مکانیک ماشین های کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل.

چکیده

زمینه و هدف: از پارامترهای کیفی احتراق سوخت, اندیس دیزل می­باشد که نشان­دهنده­ی درجه­ی آرام­سوزی و کیفیت سوخت دیزل است. یکی از روش­هایی که بدون صرف هزینه و زمان زیاد می­توان این پارامتر را اندازه­گیری نمود استاندارد ASTM D 611 است.
روش بررسی: در این تحقیق از هفت نوع روغن­گیاهی (ذرت، سویا، سبوس برنج، هسته انگور، زیتون، آفتابگردان و کلزا) برای تولید سوخت بیودیزل با استفاده از الکل اتانول و به روش ترنس­استریفیکاسیون استفاده ­گردید. در راستای به دست آوردن اندیس دیزل، اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین و درجه‌ی API لازم می‌باشد. اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین نیز بر اساس استاندارد ASTM D 611-04 انجام شد. در این آزمایش­ها از گازوییل به­عنوان سوخت مبنا استفاده شد.
یافته­ها: نتایج حاصل نشان داد که مقادیر اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب, در بازه 45-38 می­باشد در حالی­که سوخت گازوییل دارای اندیس دیزل 56/51 می­باشد. همچنین نتایج نشان داد که چگالی سوخت های بیودیزل به مراتب بالاتر از سوخت گازوییل است که باعث کاهش درجه­ی API شده است.
نتیجه­گیری و بحث: سوخت های بیودیزل حاصل از اتیل استر اسیدهای چرب از لحاظ کیفیت احتراق، اختلاف کمی در درجه آرام­سوزی نسبت به سوخت گازوئیل دارند. مقادیر اندیس دیزل نمونه سوخت های بیودیزل بجز کلزا و سویا به گازوییل نزدیک­ است. این نتایج نشان می­دهد که سوخت های اتیل استر اسیدهای چرب می­تواند جایگزین مناسبی برای سوخت های فسیلی باشند. 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


 

 

 

 

 

علوم و تکنولوژی محیط زیست ، دورههفدهم، شماره تابستان، 94

 

تعیین اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب بر اساس استاندارد ASTM D 611

 

صالح محمدی[1]

havre.irani@gmail.com

بهمن نجفی[2]

 

 

تاریخ دریافت:15/8/91

تاریخ پذیرش:3/2/92

 

چکیده

زمینه و هدف: از پارامترهای کیفی احتراق سوخت, اندیس دیزل می­باشد که نشان­دهنده­ی درجه­ی آرام­سوزی و کیفیت سوخت دیزل است. یکی از روش­هایی که بدون صرف هزینه و زمان زیاد می­توان این پارامتر را اندازه­گیری نمود استاندارد ASTM D 611 است.

روش بررسی: در این تحقیق از هفت نوع روغن­گیاهی (ذرت، سویا، سبوس برنج، هسته انگور، زیتون، آفتابگردان و کلزا) برای تولید سوخت بیودیزل با استفاده از الکل اتانول و به روش ترنس­استریفیکاسیون استفاده ­گردید. در راستای به دست آوردن اندیس دیزل، اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین و درجه‌ی API لازم می‌باشد. اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین نیز بر اساس استاندارد ASTM D 611-04 انجام شد. در این آزمایش­ها از گازوییل به­عنوان سوخت مبنا استفاده شد.

یافته­ها: نتایج حاصل نشان داد که مقادیر اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب, در بازه 45-38 می­باشد در حالی­که سوخت گازوییل دارای اندیس دیزل 56/51 می­باشد. همچنین نتایج نشان داد که چگالی سوخت های بیودیزل به مراتب بالاتر از سوخت گازوییل است که باعث کاهش درجه­ی API شده است.

نتیجه­گیری و بحث: سوخت های بیودیزل حاصل از اتیل استر اسیدهای چرب از لحاظ کیفیت احتراق، اختلاف کمی در درجه آرام­سوزی نسبت به سوخت گازوئیل دارند. مقادیر اندیس دیزل نمونه سوخت های بیودیزل بجز کلزا و سویا به گازوییل نزدیک­ است. این نتایج نشان می­دهد که سوخت های اتیل استر اسیدهای چرب می­تواند جایگزین مناسبی برای سوخت های فسیلی باشند.

 

واژه های کلیدی: بیودیزل، اتیل استر اسیدهای چرب، اندیس دیزل، درجه­ی API

 

مقدمه


در سال های اخیر بدلیل کاهش منابع سوخت های فسیلی و مسائل زیست‌‌محیطی و قابلیت تجدیدپذیری سوخت های بیودیزل تحقیقات وسیعی در راستای امکان استفاده از آن به جای سوخت گازوییل انجام یافته است. منابعی به عنوان سوخت جایگزین می­توانند مطرح شوند که اولا منابعی ارزان قیمت و در دسترس (عدم وابستگی به منطقه­ی جغرافیایی) بوده و ثانیا دوستدار محیط‌زیست باشند که از آن جمله می­توان به سوخت های بیولوژیکی به عنوان یک پیشنهاد اشاره کرد. مواد بیولوژیک پایه آلی داشته و به عنوان منابع انرژی قابل بازیابی، قابلیت مستقیم به انرژی و یا مواد حامل انرژی را دارند. یکی از مهم ترین سوخت های بیولوژیک, بیودیزل­ها می­باشند. بیودیزل را می توان از روغن­های گیاهی تازه یا کارکرده و چربی­های حیوانات تولید نمود. استفاده از روغن­های گیاهی به طور مستقیم در موتور دیزل، با توجه به ویسکوزیته­ی بالای روغن و به علت اتمیزه نشدن مناسب، باعث بوجود آمدن مشکلاتی از قبیل پایین بودن کیفیت اشتعال و احتراق ناقص سوخت می­شود. از طرف دیگر با تشکیل لایه­ای از سوخت محترق نشده روی دیواره­ی سیلندر، کار سیستم روانکاری را مختل می­نماید. برای جایگزین نمودن روغن گیاهی به عنوان سوخت در موتورهای دیزل باید بعضی از خواص آن را اصلاح کرد. لذا باید عملیاتی بر روی این روغن­ها انجام گیرد تا خواص آن با سوخت دیزل مطابقت داشته باشد و نیاز به ایجاد تغییرات را در موتور دیزل به حداقل رسانده، پایداری و ارزش حرارتی بیشتری داشته و مصرف ویژه­ی آن پایین بیاید. لذا باید روغن گیاهی طی فرآیندی تغیر یافته و به صورت بیودیزل اصلاح گردد. برای تهیه­ی بیودیزل، روغن­ها با یک الکل مخلوط می‌شوند و یک کاتالیزور مانند هیدروکسید پتاسیم همراه با آن مورد استفاده قرار می­گیرد. نتیجه­ی واکنش روغن با الکل در کنار کاتالیزور مناسب در دما و فشار تعیین شده، تولید استر و گلیسیرین است(1).

بیودیزل سوخت تجدید­پذیر، غیر سمی، بدون گوگرد و ترکیبات آروماتیک است(2) و متشکل از آلکیل استر اسیدهای چرب با زنجیره طویل بوده که از منابع تجدیدپذیر مانند روغن­های گیاهی یا چربی­های حیوانی تهیه می­شوند و دارای فرمول شیمیایی کلی 3C19H35COOR می­باشند و به عنوان سوخت در موتورهای احتراقِ داخلی و سیستم­های گرمایشی بکار می­روند(3).

از جمله مهم ترین فرآیندها در موتورهای احتراق داخلی, فرآیند احتراق می­باشد. از پارامترهای مهم در فرآیند احتراق, درجه آرام­سوزی سوخت است که نشان­دهنده­ی کیفیت احتراقی سوخت می­باشد. برای تخمین درجه­ی آرام سوزی سوخت­، از عدد ستان و اندیس دیزل استفاده می­کنند­. اندازه­گیری عدد ستان نیاز به موتور مخصوص دارد و از طرفی آزمایش آن پر هزینه و وقت­گیر است. لذا برای تخمین درجه­ی آرام­سوزی سوخت­، معمولا به جای عدد ستان از اندیس دیزل استفاده می­کنند­. به عبارتی بهتر پارامتر اندیس دیزل، مشخص‌کننده‌ی آرام سوزی یک سوخت می‌باشد که از رابطه (1) به دست می‌آید(ASTM D611)؛ 

(1)            Diesel Index =

 An pt: نشان­دهنده­ی پارامتر نقطه­ی آنیلین است. نقطه آنیلین عبارت است از پایین­ترین درجه حرارتی که آنیلین و نمونه مورد نظر با هم مخلوط می‌شوند و تشکیل یک فاز را می‌دهند(4).

 (Sp.gr): دانسیته نسبی نسبت جرم حجمی سوخت در 15 درجه سانتی‌گراد به جرم آب هم حجم سوخت در همان درجه حرارت است. که به صورت Sp.gr( ) بیان می­شود.

API : تابعی از (Sp.gr) است که به صورت رابطه‌ی (2) می‌شود (4) .

(2)                   API =

مالک اژدر و همکاران در سال 1390 ، از پنج نوع روغن، کلزا، سویا، ذرت، آفتابگردان و پسماند رستوران بیودیزل تولید کردند و با نسبت 20 به 80 با گازوئیل مخلوط نمودند و سوخت حاصل (B20) جهت تعیین میزان آلایندگی خروجی بر روی موتور تست گردید. نتایج آنها نشان داد که سوخت های بیودیزل در حالت کلی آلایندگی کمتری نسبت به گازوئیل دارند و مناسب­ترین سوخت پیشنهادی با توجه به کمترین آلایندگی بیودیزل کلزا می­باشد(5). در سال 1391، محمدی، خواص فیزیکی و شیمیای اتیل استر اسیدهای چرب (­چگالی، ویسکوزیته، نقطه اشتعال و عدد ستان) برای سوخت بیودیزل پسماند روغن سویا، با استفاده از استانداردهای  ASTM و  DIN موجود اندازه­گیری کرد و این خواص را با سوخت دیزل متداول در ایران مقایسه نمود. نتایج نشان داد عدد ستان اتیل استر اسیدهای چرب پسماند سویا پایین­تر از سوخت بیودیزل سویا و سوخت دیزل می­باشد در حالی­که خواص چگالی، ویسکوزیته و نقطه اشتعال در پسماند سویا بالاتر از سوخت دیزل می­باشد و تفاوت زیادی با بیودیزل سویا ندارد(6). در سال 1389، عباسی­فخر ، سوخت های بیودیزل تشکیل شده از اتیل استر اسیدهای چرب را از هفت نوع روغن­ گیاهی (ذرت، سویا، سبوس برنج، هسته انگور، زیتون، آفتابگردان و کلزا) تولید نمود. چگالی، ارزش حرارتی، نقطه ابری شدن، گرانروی و نقطه اشتعال سوخت بیودیزل، بر اساس اتیل استر اسیدهای چرب موجود در آن، با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی مدل­سازی کرد(7). در سال 2005، رامادز  و همکاران  در تحقیقی، داده­های شاخص ستان سوخت های بیودیزل تولید شده از متیل استر اسیدهای چرب روغن آفتاب­گردان مربوط به آزمایشات محققین در طول سالهای 2005-1995 را جمع­آوری نموده و با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی مدلی را برای تخمین شاخص ستان بر حسب درصد متیل استر اسیدهای چرب تعیین نمودند(8). بامگبوی و هانسن  در سال 2008، عدد ستان سوخت بیودیزل را بر­حسب ترکیبات متیل استر اسیدهای چرب (FAME)  به دست آوردند. در این تحقیق، آنها از عدد ستان  متیل استر اسیدهای چرب تولید شده از روغن­های گیاهی سویا, کلزا، آفتابگردان، خرما، پیه نهنگ، گوشت خوک، پنبه­دانه و بادام­زمینی اندازه­گیری شده­ی توسط محققان پیشین، استفاده کردند(9). اثرات زیست محیطی اتیل استر اسید چرب کلزا، توسط نت و همکاران مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایش آنها شامل انتشار آلاینده­ها از سوخت های بیودیزل متیل استر اسیدهای چرب و اتیل استر اسیدهای چرب و مخلوط آنها با گازوییل بوده است. نتایج نشان داد که خروج اکسیدهای نیتروژن(NOx) و منوکسید کربن(CO) و دوده در صورت استفاده از اتیل استر، اثرات مخرب کمتری نسبت به متیل استر روغن کلزا دارد. انتشار(NOX) در اتیل استر اسیدچرب بیودیزل در مقایسه با سوخت دیزل 3/8 درصد بیشتر است. هنگامیکه حدود 25 تا 50 درصد بیودیزل با سوخت گازوییل مخلوط شد، انتشار (NOX) کاهش پیدا می­کند. زمانی که اتیل استر کلزا به صورت خالص سوخته شود، انتشار HC تا 53درصد و (CO)  تا 2/7 درصد و دوده 6/72 درصد در مقایسه مقایسه با سوخت گازوییل به کار برده شده کاهش می­یابد. قابلیت تجزیه پذیری اتیل استر در مقایسه با متیل استر و سوخت گازوییل سریعتر است. در طول یک دوره­ی استاندارد 21 روزه 7/97 درصد متیل استر کلزا، 98 درصد اتیل استر و 3/61 درصد سوخت گازوییل به طور بیولوژیکی تجزیه شده است. خطر انتشار خروجی­های ماشین­آلات با جایگزینی سوخت بیودیزل بجای سوخت گازوییل کاهش پیدا می­کند(10). در 10 سال اخیر نیز بطور افزاینده­ای مطالعه­­ی تاثیر سوخت های بیودیزل بر روی عملکرد موتور مورد مطالعه قرار گرفته است. استفاده از بیودیزل منجر به کاهش قابل توجهی در آلاینده­های CO، به همراه کاهش نامحسوس در توان، افزایش مصرف سوخت و افزایش آلاینده­های NOx در موتورهای دیزل معمولی، با ایجاد تغییر کمی یا بدون تغییر در موتور حاصل می­شود(11).

 

مواد و روش ها

در این تحقیق از هفت نوع روغن­گیاهی (ذرت، سویا، سبوس برنج، هسته انگور،زیتون، آفتابگردان و کلزا) برای تولید سوخت بیودیزل با استفاده از الکل اتانول و به روش ترنس­استریفیکاسیون استفاده ­گردید. نسبت مولی مشخصی از الکل به روغن(6 به 1) را تحت دمای معین(70 درجه سانتیگراد) و درصد وزنی مشخصی از میزان کاتالیزور بازی هیدروکسید سدیم(یک درصد وزن روغن) با شدت همزنی مطابق با شرایط بهینه تولید سوخت بیودیزل(600 دور در دقیقه) در نظر گرفته ­شد. در این حالت زنجیره­ی اسیدهای چرب به اتیل استراسیدهای چرب نا­­­­­­خالص تبدیل می­شود. اما بدلیل استفاده از کاتالیزور بازی هیدروکسید سدیم، PH سوخت بازی شد که به منظور خنثی­سازی از اسید کلریک استفاده شد. به منظور حذف الکل و گلسیرین موجود در سوخت و با توجه به تبخیرشدن الکل و حل­شدن گلسیرین در آب، فرآیند آبشویی در سه مرحله و با استفاده از آب مقطر انجام ­گرفت(5).

در راستای به دست آوردن اندیس دیزل، اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین و درجه‌ی API لازم می‌باشد. آنیلین مورد نیاز جهت انجام آزمایشات، آنیلین خالص می‌باشد شکل 1 دستگاه آماده سازی شده برای تقطیر جهت خالص‌سازی آنیلین را نشان می‌دهد. پس از تنظیم دستگاه تقطیر ASTM مقدار cc 100 از نمونه را در بالن دستگاه تقطیر ریخته و بالن با ملایمت حرارت داده شد. پس از مدت زمان 30 دقیقه مقدار cc 80 آنیلین خالص به دست آمد.

 

 

 

شکل 1- روش خالص سازی آنیلین


 

 

برای به دست آوردن نقطه‌ی آنیلین طبق استاندارد (ASTM D 611-64) دستگاهی به مانند شکل (2) آماده شد و وسایل مورد لزوم جهت انجام آزمایش‌ها، دماسنج دیجیتالی، همزن مغناطیسی، چوب پنبه مناسب، لوله آزمایش مناسب 100سی‌سی، بشر بزرگ 400سی‌سی، گیره با سه پایه و هیتر(گرم‌کن) می‌باشند.

 

 


 

 

شکل 2- دستگاه آماده‌سازی شده برای اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین


 

 

در مرحله‌ی آماده‌سازی دستگاه اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین، بدلیل نقطه­ی جوش بالاتر روغن نسبت به آب، برای گرم کردن از حمام روغن سویا استفاده شد. دماسنج را بالاتر از سطح روغن و آنیلین به صورت عمودی قرار داده شد. روش کار به شرح زیر می‌باشد.

1)       در لوله آزمایش محلول آنیلین و محلول سوخت مورد آزمایش با پی‌پت به مقدار برابر در لوله ریخته شد. آنیلین ماده سمی است و از اینرو با دهان به داخل پی‌پت مکیده شد.

2)       در لوله آزمایش با چوب پنبه محکم بسته شد و دماسنج را به صورت مناسب قرار داده شد، یعنی دماسنج را طوری در داخل آن قرار دهید که با بدنه لوله تماس پیدا نکند.

3)       لوله آزمایش را با کمک گیره در حمام گرم کننده قرار داده شد و گرم‌کن زیر آن‌را در حالت روشن قرار داده شد.

4)       با کمک همزن مغناطیسی به صورت مرتب مواد درون لوله را هم زده و با دقت به دما و مواد درون لوله توجه کنید. سرعت هم­زن را طوری تنظیم می‌کنیم که مخلوط دارای جریان یکنواخت باشد. سرعت گرم کردن بایستی حدود 1تا 2 در هر دقیقه باشد پس از اینکه در اثر گرم کردن دو فاز یکی شدند گرم کن را خاموش کرده و جریان آب سرد را برقرار شد به طوری که مخلوط با سرعت 5/0 تا 1 در هر دقیقه سرد شد.

5)       دمایی که دوفاز آنیلین و سوخت مورد آزمایش تشکیل یک فاز را می­دهند خوانده شد. این دما همان نقطه آنیلین است و بعد از سرد شدن و دو فازی شدن نیز می­توان دما را مشاهده کرد.

6)       این عملِ گرم و سرد کردن, سه بار انجام داده شد تا نقطه آنیلین دقیقی به دست آمد(4).

   برای بررسی صحت آزمایش‌ها، نمونه سوخت اول گازوئیل انتخاب شد به عبارتی دیگر دستگاه با سوخت گازوئیل کالیبره گردید. بدین منظور مقدار چهار و پنج و شش سی‌سی با سرعت بهم زن مغناطیسی 200، 300 و rpm 400 از سوخت گازوئیل، در لوله مورد آزمایش ریخته شد. مشاهده گردید که با مقدار پنج ‌سی‌سی و دور rpm 300، نقطه‌ی آنیلین گازوئیل  43/58 می‌باشد. بنابراین برای سایر آزمایش‌ها مقدار پنج سی‌سی به عنوان نمونه سوخت انتخاب شد(4).

برای به دست آوردن درجه‌ی API, اندازه­گیری چگالی سوخت در دمای  5/15 لازم می­باشد. با استفاده از دستگاه چگالی‌سنج دیجیتال مدل DA-130N طبق استاندارد ASTM D4052 و در دمای  5/15، چگالی سوخت های مورد آزمایش اندازه‌گیری شد(5). سپس با استفاده از رابطه‌های (2) درجه‌ی API به دست می‌آید و با قرار دادن آن در رابطه (1) اندیس دیزل به دست آمد(4).

 

نتایج

برای به دست آوردن اندیس دیزل بر اساس استاندارد (ASTM D 611-64)، لازم است نقطه‌ی آنیلین و درجه‌یAPI  محاسبه شود. در انجام آزمایشات مشاهده گردید که نمونه سوخت های مورد آزمایش در همان دمایی که با محلول آنیلین مخلوط می­شوند (نقطه­ی آنیلین) در همان دما نیز، از آن جدا می­شود. شکل 3 نقطه­ی جدایش سوخت گازوییل با محلول آنیلین را نشان می­دهد. با استفاده از داده­های نقطه­ی آنیلین، چگالی نسبی نمونه سوخت های مورد آزمایش و روابط (1) و (2), داده‌های درجه­ی API و اندیس دیزل به دست آمد که در جدول 1 نشان داده شده است. با استفاده از دستگاه چگالی‌سنج دیجیتال مدل DA-130N, چگالی آب در دمای 5/15 درجه‌ی سانتی‌گراد,  999/0 می‌باشد. سایر پارامترها در (جدول 1) آورده شده است.

 

 

 

 

جدول 1- مقادیر اندیس دیزل نمونه سوخت های بیودیزل

نمونه سوخت

نقطه آنیلین ()

نقطه آنیلین درجه فارنهایت

چگالی در دمای 5/15

درجه‌ی API

اندیس دیزل

تکرار اول

تکرار دوم

تکرار سوم

میانگین

گازوئیل

58

60

3/57

43/58

174/137

836/0

58/37

56/51

سویا

61

62

3/62

2/62

949/143

895/0

44/26

06/38

کلزا

59

4/58

59

7/58

659/137

889/0

51/27

87/37

آفتابگردان

76

70

71

2/72

94/161

893/0

8/26

40/43

سبوس برنج

69

70

2/70

63/69

335/157

885/0

22/28

40/44

هسته­انگور

5/76

74

1/75

07/75

127/167

893/0

8/26

79/44

زیتون

8/66

7/65

2/66

08/66

944/150

880/0

13/29

97/43

ذرت

6/68

3/69

9/68

81/68

859/155

883/0

59/28

56/44

 

 

شکل 3- نقطه­ی جدایش آنیلین با نمونه سوخت مورد آزمایش (گازوییل)

 


نمودار شکل 4 نشان­دهنده­ی اندیس دیزل نمونه سوخت های بیودیزل و گازوییل می­باشد. مقادیر اندیس دیزل سوخت های بیودیزل بجز کلزا و سویا به گازوییل نزدیک­تر است. همچنین نتایج نشان می­دهد که چگالی سوخت های بیودیزل به مراتب بالاتر از سوخت گازوییل است که این عدد پایین برای چگالی باعث کاهش درجه­ی API می­شود.

 


 

شکل 4- مقادیر اندیس دیزل نمونه سوخت های مورد آزمایش


 


نتیجه­گیری

 

اندازه‌گیری نقطه‌ی آنیلین نیز بر اساس استاندارد ASTM D 611-04 انجام شد. نتایج حاصل از استاندارد ASTM D 611, نشان داد که مقادیر اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب، در بازه 45-38 می­باشد در حالیکه گازوییل دارای اندیس دیزل 56/51 می­باشد که این مطلب بیانگر اینست که سوخت های بیودیزل از لحاظ کیفیت احتراق، اختلاف کمی در درجه آرام­سوزی نسبت به سوخت گازوئیل دارند. همچنین نتایج نشان داد مقادیر بالای چگالی سوخت های بیودیزل باعث کاهش درجه­ی API شد.

 

منابع

  1. Nwafor, O. M.I., Rice, G. and Ogbonna, A. I. (2000). Effect of Advanced Injection Timing on the Performance of apeseed Oil in Diesel Engines. Journal of Renewable Energy, pp. 21, 433.
  2. قبادیان، ب .خاتمی فر، م. 1384، تولید بیودیزل از روغن های پسماند خوراکی، مجموعه مقالات دومین همایش ملی بررسی ضایعات محصولات کشاورزی، قطب علمی مهندسی بازیافت و ضایعات محصولات استراتژیک کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. صفحات 1، 2 و 3.
  3. نجفی، ب. پیروزپناه، و. قبادیان، ب. 1385،  فرآیند احتراق و آلایندگی موتور دوگانه سوز با  استفاده از سوخت گاز طبیعی و بیودیزل، رساله دکترا، دانشگاه تربیت مدرس. صفحات 16، 17 و 23.
  4. Standard Test Methods for Aniline Point and Mixed Aniline Point of Petroleum Products and Hydrocarbon Solvents.  ASTM International, 100 Barr Harbor Drive, PO Box C700, West Conshohocken, PA 19428-2959, United States. Pp. 1-6.
  5. عباسی‌فخر، م. نجفی، ب. جمالی، ش. 1389، پیش‌بینی خواص ترموفیزیکی سوخت بیودیزل با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه محقق اردبیلی. صفحات 27 تا 33.

 

  1. مالک­ اژدر، ح. نجفی، ب. عزیززاده، ص. 1391، مطالعة تأثیر اتیل استر پنج نوع روغن گیاهی و مخلوط آنها با گازوییل بر انتشار آلاینده­های یک موتور اشتعال تراکمی، دومین همایش ملی تنوع زیستی و تاثیر آن بر کشاورزی و محیط زیست. تیرماه 91. ارومیه. ایران.
  2.  محمدی، ص. نجفی، ب. 1391. تولید اتیل استر اسیدهای چرب از روغن پسماند سویا و مقایسه برخی خواص فیزیکی و شیمیایی آن با بیودیزل سویا و گازوییل، نخستین همایش علمی – تخصصی توسعه روستایی و کشاورزی  با تاکید بر تولید ملی، زمستان 91. پیرانشهر. ایران.
  3. ­­­­­­Ramadhas, A. S., Jayaraj, S., Muraleedharan, C., Padmakumari, K. 2005. Artificial neural networks used for the prediction of the cetane number of biodiesel. RenewableEnergy , 31, pp. 2524–2533.

 

  1. Bamgboye. A. I. and Hansen A. C.,2008­. prediction of cetane number of biodiesel fuel from the fatty acid methyl ester (­FAME­) composition. Int. Agrophysics, 2008, 22, 21-29.
  2. Knothe G and Dunn RO, 1998, Recent Results from Biodiesel Research at the National Center for Agricultural Utilization Research. Landbauforschung Voelkenrode, Sonderheft 190 (Biodiesel-Optimierungspotentiale and  mwelteffekte), ISSN: 0376-0723.
  1. Jinlin Xue, Tony E. Grift, Alan C. Hansen" Effect of biodiesel on engine performances and emissions". Renewable and Sustainable Energy Reviews 15 (2011) 1098–1116.


 

 

 

 

 

 

 

 

 



[1]- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل.

[2] - استادیار، گروه مهندسی مکانیک ماشین های کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل.

  1. Nwafor, O. M.I., Rice, G. and Ogbonna, A. I. (2000). Effect of Advanced Injection Timing on the Performance of apeseed Oil in Diesel Engines. Journal of Renewable Energy, pp. 21, 433.
  2. قبادیان، ب .خاتمی فر، م. 1384، تولید بیودیزل از روغن های پسماند خوراکی، مجموعه مقالات دومین همایش ملی بررسی ضایعات محصولات کشاورزی، قطب علمی مهندسی بازیافت و ضایعات محصولات استراتژیک کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. صفحات 1، 2 و 3.
  3. نجفی، ب. پیروزپناه، و. قبادیان، ب. 1385،  فرآیند احتراق و آلایندگی موتور دوگانه سوز با  استفاده از سوخت گاز طبیعی و بیودیزل، رساله دکترا، دانشگاه تربیت مدرس. صفحات 16، 17 و 23.
  4. Standard Test Methods for Aniline Point and Mixed Aniline Point of Petroleum Products and Hydrocarbon Solvents.  ASTM International, 100 Barr Harbor Drive, PO Box C700, West Conshohocken, PA 19428-2959, United States. Pp. 1-6.
  5. عباسی‌فخر، م. نجفی، ب. جمالی، ش. 1389، پیش‌بینی خواص ترموفیزیکی سوخت بیودیزل با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه محقق اردبیلی. صفحات 27 تا 33.

 

  1. مالک­ اژدر، ح. نجفی، ب. عزیززاده، ص. 1391، مطالعة تأثیر اتیل استر پنج نوع روغن گیاهی و مخلوط آنها با گازوییل بر انتشار آلاینده­های یک موتور اشتعال تراکمی، دومین همایش ملی تنوع زیستی و تاثیر آن بر کشاورزی و محیط زیست. تیرماه 91. ارومیه. ایران.
  2.  محمدی، ص. نجفی، ب. 1391. تولید اتیل استر اسیدهای چرب از روغن پسماند سویا و مقایسه برخی خواص فیزیکی و شیمیایی آن با بیودیزل سویا و گازوییل، نخستین همایش علمی – تخصصی توسعه روستایی و کشاورزی  با تاکید بر تولید ملی، زمستان 91. پیرانشهر. ایران.
  3. ­­­­­­Ramadhas, A. S., Jayaraj, S., Muraleedharan, C., Padmakumari, K. 2005. Artificial neural networks used for the prediction of the cetane number of biodiesel. RenewableEnergy , 31, pp. 2524–2533.

 

  1. Bamgboye. A. I. and Hansen A. C.,2008­. prediction of cetane number of biodiesel fuel from the fatty acid methyl ester (­FAME­) composition. Int. Agrophysics, 2008, 22, 21-29.
  2. Knothe G and Dunn RO, 1998, Recent Results from Biodiesel Research at the National Center for Agricultural Utilization Research. Landbauforschung Voelkenrode, Sonderheft 190 (Biodiesel-Optimierungspotentiale and  mwelteffekte), ISSN: 0376-0723.
  1. Jinlin Xue, Tony E. Grift, Alan C. Hansen" Effect of biodiesel on engine performances and emissions". Renewable and Sustainable Energy Reviews 15 (2011) 1098–1116.