جداسازی و شناسایی باکتری های تجزیه کننده آنتراسن از آب و رسوبات آلوده در دریاچه مهارلو

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد جهرم، گروه زیست شناسی، جهرم، ایران *(مسوول مکاتبات).

2 کارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد جهرم، گروه زیست شناسی، جهرم، ایران

چکیده

زمینه و هدف: هیدروکربن های چندحلقه ای (PAHs)، دسته ای از ترکیبات آروماتیک با حلقه های به هم پیوسته می باشـند کـه در نتیجـه احتـراق ناقص سوخت های فسیلی و دیگر ترکیبات آلی، از طریق پـساب کارخانـه هـای تولیـد کک (coke) ،پالایشگاه های نفت و صنایعی که از درجه حرارت­ های بسیار بالا استفاده می کنند، وارد محیط زیست مـی گردنـد. امروزه تجزیه بیولوژیک این ترکیبات توسط میکروارگانیسم ها، مطمئن ترین و بهترین راه مبارزه با این آلودگی ها است و باکتری ها  به علت داشتن آنزیم های متنوع بر دیگر ارگانیسم ها ارجحیت دارند. یکی از ترکیبات آروماتیک، آنتراسـن مـی باشـد. آنتراسـن یـک ترکیب سه حلقه ای جامد و ایزومر فنانترن است. آنتراسن منبع اصلی و پایه رنگ های آنتراکینون و آلیزارین می باشد. این ماده از تقطیـر زغال سنگ و احتراق ناقص سوخت های فسیلی حاصل شده و در مراکز صنعتی به وفور یافت می شود.
در این تحقیق به منظور تعیین میزان تجزیه باکتریولوژیک آنتراسن، به شناسایی باکتری های تجزیه کننده آنتراسن در دریاچه مهارلو و هم چنین تعیین میزان تجزیه این ماده درحضور عامل pH پرداخته شده است.
مواد و روش ها: در این بررسی جداسازی باکتری های گرم منفی تجزیه کننده آنتراسن از آب ورسوب دریاچه مهـارلو انجام گردید. نمونـه بـرداری از 4 ایستگاه و در فصل بهار انجام شد. نمونه ها پس ازصاف شدن،در محیط پایه حاوی ترکیبات معدنی، عناصر کمیاب و آنتراسـن کـشت داده شده و پس از کشت های متوالی در محیط های اختصاصی و انجام تست های اولیه  و بیوشیمیایی، باکتری های گرم منفی جـدا و در حد جنس و گونه شناسایی شـدند. پس از آن تأثیرpH، بر روند تجزیه بررسی شد.
یافته ها و نتایج: بـاکتری هـایی کـه از ایـن بررسـی به دسـت آمدنـد شـامل جـنس هـای سـودوموناس، نوکاردیا، ایروموناس و اسینتوباکتر بودند. از این تعداد باکتری ها که به دست آمدند،  بیشترین تعداد مربوط به مصب رودخانه خـشک با فراوانی 5/26% و کمترین آن مربوط به وسط دریاچه بود . با توجه به پراکنش بیشتر سودوموناس نسبت به بقیه باکتری ها می توان آن ر ا به عنوان گونه شاخص تجزیه کننده آنتراسن در نظر گرفت. با بررسی تأثیر pH  بر روند تجزیه آنتراسن، مشخص شد که حلالیت آنتراسن در 5/5=   pH ،  pH بیش از 7 و 8/8= pH  بوده و در نتیجه میزان تجزیه این سوبسترا توسط باکتری نیز در 5/5= pH  بیشتر بوده است.
با توجه به توانایی باکتری ها درتجزیه آنتراسن و تأثیر pH  در روند تجزیه، می توان با به کار گیری باکتری ها و ایجاد شرایط بهینه، توانایی آن ها را در تجزیه این قبیل سوبستراها افزایش داده و در نتیجه به محیطی سالم و به دور از این آلاینده ها دست یافت.     
 

کلیدواژه‌ها


 

 

 

 

 

علوم و تکنولوژی محیط زیست، دوره شانزدهم، شماره ویژه 93

 

جداسازی و شناسایی باکتری های  تجزیه کننده  آنتراسن از آب ورسوبات آلوده دردریاچه مهارلو

 

فرشید کفیل زاده*[1]

Kafilzadeh@jia.ac.ir

سمیه بهزادی شهربابک[2]

تاریخ دریافت:28/8/88

تاریخ پذیرش:29/1/89

 

چکیده

زمینه و هدف: هیدروکربن های چندحلقه ای (PAHs)، دسته ای از ترکیبات آروماتیک با حلقه های به هم پیوسته می باشـند کـه در نتیجـه احتـراق ناقص سوخت های فسیلی و دیگر ترکیبات آلی، از طریق پـساب کارخانـه هـای تولیـد کک (coke) ،پالایشگاه های نفت و صنایعی که از درجه حرارت­ های بسیار بالا استفاده می کنند، وارد محیط زیست مـی گردنـد. امروزه تجزیه بیولوژیک این ترکیبات توسط میکروارگانیسم ها، مطمئن ترین و بهترین راه مبارزه با این آلودگی ها است و باکتری ها  به علت داشتن آنزیم های متنوع بر دیگر ارگانیسم ها ارجحیت دارند. یکی از ترکیبات آروماتیک، آنتراسـن مـی باشـد. آنتراسـن یـک ترکیب سه حلقه ای جامد و ایزومر فنانترن است. آنتراسن منبع اصلی و پایه رنگ های آنتراکینون و آلیزارین می باشد. این ماده از تقطیـر زغال سنگ و احتراق ناقص سوخت های فسیلی حاصل شده و در مراکز صنعتی به وفور یافت می شود.

در این تحقیق به منظور تعیین میزان تجزیه باکتریولوژیک آنتراسن، به شناسایی باکتری های تجزیه کننده آنتراسن در دریاچه مهارلو و هم چنین تعیین میزان تجزیه این ماده درحضور عامل pH پرداخته شده است.

مواد و روش ها: در این بررسی جداسازی باکتری های گرم منفی تجزیه کننده آنتراسن از آب ورسوب دریاچه مهـارلو انجام گردید. نمونـه بـرداری از 4 ایستگاه و در فصل بهار انجام شد. نمونه ها پس ازصاف شدن،در محیط پایه حاوی ترکیبات معدنی، عناصر کمیاب و آنتراسـن کـشت داده شده و پس از کشت های متوالی در محیط های اختصاصی و انجام تست های اولیه  و بیوشیمیایی، باکتری های گرم منفی جـدا و در حد جنس و گونه شناسایی شـدند. پس از آن تأثیرpH، بر روند تجزیه بررسی شد.

یافته ها و نتایج: بـاکتری هـایی کـه از ایـن بررسـی به دسـت آمدنـد شـامل جـنس هـای سـودوموناس، نوکاردیا، ایروموناس و اسینتوباکتر بودند. از این تعداد باکتری ها که به دست آمدند،  بیشترین تعداد مربوط به مصب رودخانه خـشک با فراوانی 5/26% و کمترین آن مربوط به وسط دریاچه بود . با توجه به پراکنش بیشتر سودوموناس نسبت به بقیه باکتری ها می توان آن ر ا به عنوان گونه شاخص تجزیه کننده آنتراسن در نظر گرفت. با بررسی تأثیر pH  بر روند تجزیه آنتراسن، مشخص شد که حلالیت آنتراسن در 5/5=   pH ،  pH بیش از 7 و 8/8= pH  بوده و در نتیجه میزان تجزیه این سوبسترا توسط باکتری نیز در 5/5= pH  بیشتر بوده است.

با توجه به توانایی باکتری ها درتجزیه آنتراسن و تأثیر pH  در روند تجزیه، می توان با به کار گیری باکتری ها و ایجاد شرایط بهینه، توانایی آن ها را در تجزیه این قبیل سوبستراها افزایش داده و در نتیجه به محیطی سالم و به دور از این آلاینده ها دست یافت.     

 

واژه های کلیدی: آنتراسن، سودوموناس، باکتری­های گرم منفی، تجزیه بیولوژیک، هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای


 

مقدمه


دریاچه مهارلو در 23 کیلومتری جنوب شرقی شیراز بین عرض های 18/29 و 32/29 شـمالی و طول های 42/52 و 58/52 شرقی قرار گرفته است. طول دریاچه 31 کیلومتر و حداکثر پهنای آن 11 کیلومتر است . این حوزه تحـت تاثیر آب­های ورودی و نیز تبخیر، نوساناتی را متحمل می شود که از خصوصیات دریاچه بسته است (1).

دریاچه مهارلو از شمال غرب و جنوب شرق به ترتیب به دشت های شیراز و سروسـتان محـدود شده و نـواحی اطراف دریاچه را ارتفاعات تشکیل می دهنـد. دریاچـه مهـارلو تحـت تـاثیر آب رودخانـه هـای خـشک شیراز، رودخانه پل فسا و رودخانه نظرآباد سروستان می باشد که بیشتر آلاینده های ایـن دریاچـه نیـز از طریق آب همین رودخانه ها وارد دریاچه          می­شود .

رودخانهخشک :مساحت حوزه آبریز این رودخانه حدود 800 کیلومتر مربع است که بالغ بر 30 میلیون متر مکعب آب درفصول بارانی و زمستانی وارد این رودخانه می­شود.  میزان حجم فاضلاب تولیدی سالانه شهر شیراز بالغ بر 53 میلیون متر مکعب می باشد. از این مقـدار 20 میلیـون متـر مکعـب آن از طریـق فاضـلاب های مراکز مجاور رودخانه و خارج از محدوده به رودخانه خشک تخلیه می­گردد که قسمت اعظم این فاضلاب وارد دریاچه مهارلو می­شود (1).   

منابع آلوده کننده که فاضلا ب خود را از طریق این رودخانه وارد دریاچه می­کنند، شامل واحدهای درمانی، آموزشی، گرمابه ها، واحدهای تولیدی، مجتمع مسکونی،    هتل­ها، کارخانه­ پتروشیمی، صنایع و ... می­باشد .

رودخانهپلفسا :که حوزه آّبریز آن 218 کیلومتر مربع است و حدود 20 میلیون متر مکعب آب به همـراه آلاینـده هـای شیمیایی از طریق این رودخانه به دریاچه مهارلو سرازیر می گردد .

رودخانهنظرآبادسروستان :که حوزه آبریز آن در حدود 800 کیلومترمربع است و حـدود 10 میلیـون مترمکعـب آب وارد دریاچـه مهارلو می کند (1).

قسمت اعظم PAHs از جمله آنتراسن از طریق کارخانه پتروشیمی، کارخانه تولید رنگ، کارخانه­های تولید مواد دارویی و آرایشی و ... که فاضلاب های خود را به این              رودخانه­ها می ریزند وارد دریاچه مـی شود.

غلظت ) PAHs آنتراسن (در آب و رسوب بستگی به فاصـله آب یـا رسـوب از منبـع آلـوده کننـده دارد و بیشترین غلظت آن در آب و رسوب نزدیک مصب رود می باشد (2).

حفظ محیط زیست یکی از مسایل مهمی است که همیشه مورد توجه بشر بوده است. یکی از عمده                     آلـوده­کننده­های محیط زیست، پساب های صنعتی کارخانه ها می باشد که برای تصفیه و رسـاندن بـه شـرایط قابل قبول، نیاز به میکروارگانیسم های مناسـب دارند. لـذا تهیـه اسـتارتر کالچرهـای میکروبـی و اسـتفاده صنعتی از آن ها یکی از راه حل های مناسب و سریع در تصفیه این پساب ها می باشد.  وجود آنتراسن در پساب های صنعتی کارخانه های تولید و یا مصرف کننده آنتراسن باعث افزایش  BOD[3]و                    COD[4] مـی­گردد کـه تـصفیه بیولوژیکی یکی از راه حل های مناسب برای این مشکل است.

آنتراسن یک هیدروکربن سه حلقه ای و جامد می­باشد. اسامی دیگر این مـاده عبـارت از آنتراسـین، روغن سبز و پارا آنترالن می باشد (3). آنتراسن در صورت خلوص، بی رنگ با فلوئورسـانس بـنفش ودر صـورت ناخالصی به علت وجود تتراسن و نفتاسن، زردرنگ با فلوئورسانس سبز دیده می شود. آنتراسن منبع اصـلی و پایه رنگ های آنتراکینون و آلیزارین است (4).

این ماده از تقطیر زغال سنگ و احتـراق نـاقص سـوخت های فسیلی حاصل شده و در هوای مناطق شهری و صنعتی به فراوانی یافت می شود (2). وجـود مقـادیر بالای این ترکیب در پساب بسیاری از کارخانه های صنعتی که به ایـن رودخانـه هـا و سـپس دریاچـه ریخته می شود، به دلیل خاصیت ضد میکروبی و مقاومت به تجزیه، مدت طولانی باقی می مانـد و باعـث مرگ میکروارگانیسم های محیطی و به­هم خوردن شدید اکوسیستم محیط مـی گـردد (5).  از طرفی تجمع آنتراسن در بافت هـای حیـوانی باعـث سـمیت و سـرطان زایـی در جـانوران دریـایی مـی شود (4).

در این پژوهش سعی گردید میکروارگانیسم های مقاوم تجزیه کننده آنتراسن جداسازی گـردد.  بـا جداسازی این باکتری ها و تهیه کلکسیون میکروبی و استفاده از آن ها           می­توان گامی بـزرگ در جهـت کاهش آلاینده های محیطی این دریاچه و تبدیل آن به یک اکوسیستم سالم و دور از هـر گونـه آلودگی برداشت .

روش بررسی

ایستگاههاینمونهبرداری: در این تحقیق از آب و رسوب 4 ایستگاه مختلف نمونه برداری شد که عبارتند از :

1- مصب رودخانه خشک. 2- مصب رودخانه پـل فـسا. 3- مـصب رودخانـه نظرآبـاد سروسـتان و 4- وسط دریاچه.

نمونه برداری با شیشه های استریل و از عمق حدود 50 سانتی­متری آب و 5-0 سانتی­متری رسوب انجام شد )نمونه برداری از رسوب با استفاده از Grab Samplerصورت گرفت.(

علت نمونه برداری از عمق 50 سانتی متری آب، به علت آلودگی بیشتر آب در این عمق بوده و احتمال می­رود که میکروب های تجزیه کننده در روی سطح آب قرار نداشته باشند .

نمونه های جمع آوری شده در دمای 4 درجه    سانتی­گراد قرار داده شده و به آزمایشگاه منتقل گردیدند.

جداسازیباکتریهایتجزیهکنندهآنتراسن برای جداسازی باکتری ها از محـیط پایـه معـدنی حـاوی ترکیبـات معدنی، از عناصـرکمیاب و آنتراسـن (آنتراسن با محدوده شیب غلظت، از تراکم 100 تـا 800 ppm بـا فواصـل 100 تـایی)  اسـتفاده شـد. باکتری های تجریه کننده را از طریق هاله ای که در اثر مصرف سوبسترا در اطراف هـر کلنی ایجـاد شده می­توان مشخص نمود.  باکتری هایی که در حداقل زمان ممکن شروع به رشد نموده و نیز ازحداکثر کدورت در مجاورت ماده آروماتیک برخوردار بودند، بـه عنـوان سـویه هـای میکروبـی مناسـب انتخاب گردیدند .

به منظور پراکندگی باکتری های تجزیه کننده آنتراسن  در نمونه های مختلف جمع آوری شـده،  اقـدام به شمارش این جمعیت باکتریایی در هر نمونه شد. کلنی های مربوط به هر نمونه شمارش و نتایج بـر اساس) CFU/g نمونه رسوب ) و یا ) CFU/ml نمونه آب) بیان گردید .

به منظور شناسایی باکتری های جداشده، ابتدا باکتری های گرم منفی را با استفاده از رنگ آمیزی گـرم و نیز تست %3 KOH ، از باکتری های گرم مثبت جدا کـرده و بعـد از چهـار تـست کلیـدی کاتـالاز، اکسیداز، گلوکز و رشد بر روی محیط مک کانکی (Macconkey Agar ) استفاده شد. سپس با استفاده از جدول تست های تشخیصی، شناسایی باکتری ها انجام گرفـت (6). بـرای بررسـی تأثیر pH بر روند تجزیه، از سه pH 5/5 ، 7 و 8/8 استفاده گردید، سپس بهترین سویه تجزیه کننـده آنتراسـن در آن ها تلقیح و میزان تجزیه آنتراسن در زمان های مختلف محاسبه شد .

نتایج

برپایه آزمون های میکروبیولوژیک  و بیوشیمیایی، باکتری های گرم منفی تجزیه کننده آنتراسن جداسازی شده از آب و رسوب دریاچه مهـارلو شـامل سـویه هـای مختلـف سودوموناس، اسـینتوباکتر، ایروموناس، ویبریو و نوکاردیا بوده که با رنگ آمیزی گرم وتست پتاس 3 درصد از باکتری های گرم مثبت جدا گردیدند. برخـی ازاین باکتری ها قادر بودند که آنتراسن را به طور کامل تجزیه کنند (سودوموناس) و برخی به میـزان کمتـر تجزیه کردند .

از 40 نمونه باکتری ایزوله شده 25 مورد متعلق به باکتری های گرم منفی (% 5/62) و 15 نمونـه مربـوط به باکتری های گرم مثبت بود (%5/37) (شکل شماره2).

در مقایسه ایستگاه­های مختلف از نظر پراکنش باکتری های گرم منفی تجزیه کننده، مشخص گردید که مصب رودخانه خشک دارای بیشترین تعداد باکتری (13 گونه باکتری گرم منفـی یا %52) بود و کمتـرین تعـداد باکتری مربوط به وسط دریاچه (%8 ) می باشد (شکل شماره1).

 

 

CFU/g(ml)

 

 

 

 

 
   

 

 

 

 

 

شکل 1- پراکندگی باکتری ها در مناطق مختلف


 

 

 

 

شکل 2- فراوانی باکتری های مختلف

 

 

با روش تکرار کشت از محیط جامد به مایع، بهترین و قوی تـرین سویه، سـودوموناس ایروژینـوزا شـناخته شد. (جدول شماره1).  


 

جدول 1- خصوصیات بیوشیمیایی سودوموناس

خصوصات بیوشیمیایی سودوموناس

حرکت-تاژه

+

گاز از گلوکز

-

فرمانتاتیو یا اکسیداز

اکسیداتیو

OF

+

گزیلوز

+

مانیتول

-

لاکتوز

-

سوکروز

-

مالتوز

+

کاتالاز

+

اکسیداز

+

مک کانکی

+

SS

+

سیمون سیترات

+

اوره

+

احیانیترات

+

TSI(sland-acid)

-

TSI(butt-acid)

-

H2S(TSI-butt)

-

اندول

-

هیدرولیز ژلاتین

-

 NaCl%0

+

 NaCl%6

+

 NaCl%8

+

 NaCl%10

+

 

هم­چنین بیشترین سرعت رشد سودوموناس در محدوده غلظـت 800 تـا 2000 ppm آنتراسـن مـشاهده گردید (جدول شماره2).

 

 

 

 

 

جدول 2- رشد سودوموناس در محدوده غلظت 500 تا ppm  3000 آنتراسن

غلظت آنتراسن

Ppm

باکتری

50

100

300

500

800

1000

1500

2000

2500

3000

سودوموناس

+

a40

+

16

+

16

++

16

+++

16

+++

16

+++

16

+++

16

++

16

+

16

a: ساعت اغاز مشاهده کدورت        - عدم رشد           + رشد ضعیف         ++ رشد متوسط        +++ رشد فراوان

 

 

تغییرات غلظت آنتراسن در فاز آبـی محـیط کـشت بـاکتری سـودوموناس، در مقایـسه بـا شـاهد بـدون باکتری، در 7= pH ، 5/5= pH و 8/8= pH مورد آزمایش و بررسی قرار گرفت. به نظر می رسد کـه میـزان انحلال آنتراسـن در 5/5= pH ، بـیش از 7= pH و محـیط نرمـال اسـت، بـه طـوری کـه پـس از 168 ساعت، غلظت آنتراسن در فاز آبی محیط کشت تلقیح نشده به 2/1 میکروگرم در میلـی لیتـر رسـید کـه نـــسبت بـــه شـــرایط نرمـــال (7= pH) ، % 66/31 افـــزایش نـــشان داد ( نمودار4).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


نمودار4- تأثیر pH بر حلالیت آنتراسن

 

در ایـــن شرایط (5/5= pH) رشد باکتری بدون         هیچ­گونه اختلالی پس از 14 ساعت آغاز گشته، لیکن سـرعت رشـد تا 48 ساعت کم و پس از آن افزایش نشان می دهد. با گذشت زمان، میزان مصرف آنتراسن افزایش یافته و پـــس از 168 ســـاعت،  %50 از آنتراســـن موجـــود در فـــاز آبی، بـــه مـــصرف بـــاکتری می­رسد. در 8/8= pH غلظت آنتراسن در فاز آبی محیط کشت تلقیح نشده، در پایان 48 ساعت بـه 36/0 و درپایان 96 ساعت به 57/0 میکروگرم در میلی لیتر می رسـد کـه نـسبت بـه محـیط نرمـال (7= pH )، بـه ترتیب، %66/41 و %84/27 کاهش نشان می دهد. در چنین شرایطی (8/8= pH) ، رشـد بـاکتری پـس از 40 ساعت آغاز شده و پس از 96 و 144 ساعت، به ترتیب ، %28/12 و %86/60 از آنتراسـن موجـود در فـاز آبـی محیط کشت را به مصرف می­رساند ( نمودار5 .(

 

 

 
   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 


نمودار5- تغییرات غلظت آنتراسن در فاز آبی محیط کشت باکتری سودوموناس (ppm500 آنتراسن) در


8/8، 7، 5/5= pH

 

بحثو نتیجهگیری

 

به طور کلی میکروارگانیسم های مختلفی قادر به تجزیه هیدروکربن های آروماتیک مـی باشـند کـه دربین آن ها باکتری ها از اهمیت بیشتری برخوردار هستند (7).

باکتری ها به علـت داشتن آنـزیم هـای مختلف تجزیه کننده نسبت به سایر میکروارگانیسم ها از اهمیت بیشتری برخـوردار مـی باشـند. هـر چـه تعداد حلقه های اروماتیک هیدروکربن ها بیشتر باشد، تجزیه آن ها کمتر و کندتر صـورت مـی گیـرد (8). به علت این­که PAHs از جمله آنتراسن تمایل به جذب ذرات (خصوصا ذرات آلی) و تـه نـشین شـدن دارند، غلظت آن­ها در رسوبات بیشتر از آب می باشد و هر چه وزن ملکولی PAH بیشتر باشد، بـه علـت حلالیت کمتر آن در آب، تجمعش در رسوب بیشتر است وبه تبع آن تعداد بـاکتری هـای تجزیـه کننـده آنتراسن هم که از آنتراسن به عنوان تنها منبع کربن و انرژی استفاده می کنند در این مکان ها  (مصب­ها)   بیشتر است .

باکتری های مختلفی قادرند که از آنتراسن به عنوان تنها منبع کربن و انرژی استفاده کنند که در ایـن میان باکتری­های گرم منفی به علت تنوع بیشتر مهم­ترند (8).

با این حال باکتری های گرم مثبت نیز بـه علت پایداری و مقاومت بیشتر نسبت به باکتری های گرم منفـی به خصوص در محـیط هـای آبـی( دریـا و دریاچه ) از اهمیت خاصی برخوردارند. در این بررسی تعدادی باکتری گرم مثبت نیز علاوه بر باکتری های گرم منفی جداسازی شدند که بیشتر آن ها مربوط به نمونه های وسط دریاچه می باشد. این پایـداری باکتری های گرم مثبت را نسبت به درصد بالاتر نمک نشان می دهد. در این تحقیق چند جنس بـاکتری گرم منفی جداسازی و شناسایی شد که مهم­تـرین آن سـودوموناس بـود. سـودوموناس دارای بیـشترین پراکنش در مکان های نمونه برداری می باشد و نیز بیشترین تجزیه را نسبت بـه سـایر بـاکتری هـا داراست.

با این حال عوامل بیولوژیک و غیر بیولوژیک نیز بر روند تجزیه آنتراسن اثر می گذارد. این عوامل شـامل وجـود میکروارگانیسم های مختلف در محیط،غلظت نمک، pH ، دما، وجود مواد مغذی و نیز حضور آلودگی هـای دیگر از جمله حضور فلزات سنگین در محیط است که می تواند بر رونـد تجزیـه اثـر گـذارد (9) و نیـاز بـه مطالعات بیشتر در مقیاس های آزمایشگاهی با غلظت های مختلف آنتراسن دارد .از آن­جایی که غلظت ترکیبات آروماتیک از جمله آنتراسن در رسوبات بیشتر از آب های سطحی اسـت (2)، می توان اذعان نمود که تعداد باکتری های تجزیه کننده نیز در رسـوبات بـه مراتـب بیـشتراز آب های سطحی می باشد. باکتری هایی که در رسوبات وجود دارند توانایی زنده مانـدن در شـرایط             بـی­هـوازی را داشته و موجودات بنتیکی که در رسوبات وجود دارند با تحرک خود، اکسیژن در اختیار آن هـا قـرارداده و باکتری تجزیه کننده فعالیت خود را انجام می دهد. البته تجزیه ترکیبات آروماتیـک از جملـه آنتراسـن در رسوبات کندتر صورت می گیرد که علت آن مقدار کم اکسیژن است (10).

Bauer و Capone (1985) تجزیه بیولوژیک آنتراسن را توسط فلور میکروبی رسوبات در آزمایشگاه مـورد بررسی قرار دادند (11). در این مورد نیز در غیاب اکسیژن، تجزیه آنتراسن دیده نشد. سرعت و مقـدار کل معـدنی شدن به شدت وابسته به مقدار اکسیژن و درجه حرارت انکوباسیون و نیز غلظت آنتراسن موجود در محیط می باشد .

Davies  و Evans (1964) واکنش های اولیه در تجزیه باکتریایی آنتراسن را مستلزم اکسیژناسیون موقعیت های 1 و 2 و تشکیل سیس -1 و 2- دی هیدروکسی1 و 2 دی هیدرو آنتراسن و متعاقب آن تـشکیل 1 و 2دی هیدروکسی آنتراسن قبل از شکست حلقه می دانند (12).

منابع

  1. رضاییان جهرمی، س . (1383).  بررسی آلودگی شیمیایی دریاچة مهارلو .پایان نامه دورة کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم . صفحات30-24.
    1. Andelman JB and Suess, MJ. 1970. Polynuclear aromatic hydrocarbons in the water environment. Bull World Health Organ. 43(3): 479-508.
    2. Laflamme RE and Hites RA. 1978. The global distribution of polycyclic aromatic hydrocarbons in recent sediments. Geochimica et Cosmochimica Acta. 42(3): 289-303.
    3. Lake JL. Norwood C, Dimock C and Robert B, R. 1979. Origins of polycyclic aromatic hydrocarbons in estuarine sediments. Geochimica et Cosmochimica Acta. 43(11): 1847-1854
    4. Koneman EW. 2006. Koneman,s Color Atlas and textbook of diagnostic microbiology. Lippincott Williams and wikins.
    5. Holt JG, Keriy NR, Sneath PHA, Staley JT and Williams ST. 1994. Bergey,s manual of determinative bacteriology. Williams and Wilkins.
    6. Kiyohara H, Nagao K, Kouno K and Yano K. 1982. Phenanthrene-degrading phenotype of Alcaligenes faeealis AFK2. Appl Environ Microbiol. 43(2): 458-461.
    7. Rosenberg E, Perry A, Gibson DT and Gutnick DL. 1979. Emulsifiers of Arthrobacter RAG-1: specificity of hydrocarbon substerate. Appl Environ Microbiol. 37(3): 409-413.
    8. Wodzinski, R.S., and Johnson, M. J. 1968.Yields of bacterial cells from hydrocarbons. Appl. Microbiol.27:1081-1084.
    9. Richardson ML. 1992. The Dictionary of substances and their effects. Royal Society of Chemistry, Cambridge.
    10. Bauer JE and Capone DG. 1985. Degradation and mineralization of the polycyclic aromatic hydrocarbons anthracene and naphthalene in interidal marine sediments. Appl Environ Microbiol. 50(1): 81-90.
    11. Davies JI, and Evans, W.C. 1964. Oxidative metabolism of naphthalene by soil pseudomonads. Biochem J. 91(2): 251-261.

 

 

 

 

Isolation and characterization A