بررسی پویایی انتشار دی اکسیدکربن سرانه در کشورهای عضواوپک (رهیافت همگرایی بتا و سیگما)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه ارومیه

2 دانشگاه علوم اقتصادی

چکیده

بررسی همگرایی سیگما و بتا در خصوص انتشار گازهای گلخانه‌ای و به ویژه گاز دی‌‌اکسیدکربن یکی از موضوعات مهم و اساسی در ادبیات اقتصاد محیط زیست می‌باشد. همچنین طراحی سیاست‌های منسجم و پایداری که در عین کارا بودن بتواند اهداف پیمان-های بین‌المللی مانند کیوتو و کپنهاگ را محقق کند بستگی به سطح انتشار سرانه گاز دی‌‌اکسیدکربن و همچنین توزیع آن در بین کشورهای تحت بررسی دارد. برای این منظور، هدف اصلی این مطالعه بررسی فرضیه همگرایی انتشار گاز دی‌اکسیدکربن‌ (CO2) سرانه در 12 کشور عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت(اوپک) طی سال‌های 2013-1970 می‌باشد. نتایج حاصل از این مطالعه بیانگر وقوع هر دو پدیده همگرایی سیگما و بتای مطلق بوده و کشورهای عضو اوپک با سرعت همگرایی 97/0 درصد به سطح مشترک انتشار CO2 سرانه 18/4 تن حرکت می‌کنند. همچنین مدت زمان لازم برای رسیدن به سطح مشترک انتشار آلودگی جوی 31/5 سال ارزیابی شد. اتخاذ محدودیت‌های زیست محیطی مشابه و منصفانه برای کشورهای اوپک در پیمان‌های بین‌المللی، مهمترین توصیه سیاستی کاربردی این مطالعه می‌باشد.
طبقه بندیJEL: C23:Q53: O47.
واژه‌های کلیدی: همگرایی سیگما، همگرایی بتا، گاز دی‌اکسیدکربن سرانه، اوپک.

کلیدواژه‌ها

موضوعات