ارزیابی و و اولویت بندی پایداری محلات شهری با استفاده از روش‌های ارزیابی تصمیم گیری چند معیاره(مورد مطالعه:محله‌های منطقه شش شهرداری تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 بدون سمت

2 معاونت دانشجویی دانشگاه خوارزمی

3 مدیر گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری پردیس دانشگاه خوارزمی

چکیده

یکی از اهداف برنامه ریزان شهری، رسیدن به توسعه پایدار شهری است. با ایجاد پایداری در محلات، به عنوان کوچکترین اندام فضای شهری می‌توان به پایداری در شهرها رسید. هدف این پژوهش سنجش پایداری و اولویت بندی محلات 18 گانه منطقه شش تهران جهت پایدار ساختن آنها از لحاظ 28 شاخص مختلف توسعه پایدار شهری در ابعاد ابعاد اقتصادی،زیست محیطی،اجتماعی و کالبدی نهادی است. روش تحقیق از نوع توصیفی ـ تحلیلی است. همچنین به منظور اولویت‌بندی محلات از مدل های چند معیارهAHP ، VIKOR و از ضریب پراکندگی استفاده شده است. ابتدا شاخص های مورد نظر از طریق مدل AHP وزن دهی شدند. سپس از طریق مدل تصمیم گیری چند معیاره VIKOR محلات منطقه شش از لحاظ پایداری رتبه بندی شدند. به منظور بررسی نابرابری شاخص های موردنظر از مدل ضریب پراکندگی(CV) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که محله آرژانتین ساعی با مقدار 0.00 به عنوان پایدار ترین محله معرفی شد و محله فاطمی با مقدار 1.00 به عنوان مسئله خیزترین محله از لحاظ پایداری قرار دارد. همچنین نتایج حاصل از ضریب پراکندگی نشان می‌دهد که بیشترین نابرابری در شاخص‌های مورد بحث در محلات 18 گانه منطقه 6 مربوط به شاخص‌های بعد زیست محیطی است. با توجه به آزمون های آماری انجام گرفته بین شاخص های زیست محیطی و کالبدی با شاخص های تلفیقی پایداری محلات همبستگی معناداری وجود دارد و نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نشان می دهد شاخص های زیست محیطی بیشترین سطح معناداری در پیش بینی پایداری محلات منطقه شش دارند .

کلیدواژه‌ها

موضوعات