الگوی باززنده سازی منظر باغهای تاریخی ایرانی در مناطق گرم و خشک بر مبنای اصول خشک منظرسازی

نوع مقاله: مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 دانشجوی دانشکده محیط زیست و انرژی

2 دانشیار دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشیار و رئیس دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه بین المللی امام خمینی

چکیده

زمینه و هدف: تغییرات اقلیمی که یکی از ابعاد آن کمبود آب ناشی از کاهش بارندگی، افت سطح آبهای زیرزمینی و خشک شدن قناتها می باشد موجب نابودی پوشش گیاهی برخی از باغهای تاریخی ایران در نواحی گرم و خشک شده است. در این پژوهش تلاش شده است تا با ادغام اصول خشک منظرسازی و باغ ایرانی، الگویی برای باززنده سازی پوشش گیاهی در این باغها با حفظ اصالت استخراج گردد تا به دنبال اجرای این الگو، این باغهای تاریخی از نابودی نجات یافته و موجب حفظ این آثار ارزشمند تاریخی شود.
روش بررسی: در این پژوهش مؤلفه های باغ ایرانی و خشک منظرسازی مورد مطالعه قرار گرفت و اجتماع همسویی از این مؤلفه ها حاصل شد. بنابراین این پژوهش بر اساس روش راهبردهای ترکیبی صورت پذیرفت.
یافته ها: در این پژوهش اصول باغ ایرانی با اصول خشک منظرسازی تلفیق گردید و در ادامه الگویی با تأکید ویژه بر مصرف کم و بهینه آب از طریق انتخاب گیاهان کم نیاز به آب، اصلاح خاک، استفاده از سیستمهای نوین آبیاری، استفاده از مالچها برای پوشاندن سطح خاک و همچنین نگهداری مناسب در باغ ایرانی ارائه شد.
نتیجه گیری: اگرچه استفاده از اصول خشک منظرسازی در دهه های اخیر رونق بسیاری در کشورهای مختلف داشته است، اما در کشور ایران تمامی اصول آن به طور همزمان مورد استفاده قرار نمی گیرد. نتایج این پژوهش در ایجاد یک الگوی جامع برای استفاده از خشک منظرسازی در باغ ایرانی، می تواند پوشش گیاهی یک باغ تاریخی ایرانی را که به دلیل کمبود آب از دست رفته مجددا به شکلی جدید احیاء نماید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات