مقایسه روش های زمین آمار و شبکه عصبی مصنوعی در تخمین سطح آب زیرزمینی (مطالعه موردی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشجو

چکیده

در بررسی مسائل ژئوهیدرولوژى تغییرات سطح ایستابى از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. بنابراین تحقیق و پژوهش در تخمین نقاط فاقد اطلاعات ضروری می باشد. یکی از روشهای مهم در برآورد سطح ایستابی آبهای زیرزمینی درون یابی است. طى چند دهه اخیر به دلیل وجود همبستگی مکانی بین مقادیریک متغیر در یک ناحیه مبانى علم زمین آمار بخوبى گسترش یافته و تواناییهاى این شاخه از آمار در بررسى و پیش بینى متغیرهاى مکانى گسترش یافته است. در این پژوهش درون یابی سطح آب زیرزمینی دشت نورآباد واقع در استان لرستان، با استفاده از روش های زمین آمار مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن با روشهای مرسوم هوشمند همچون شبکه عصبی مصنوعی مقایسه گردید. معیارهای متوسط قدرمطلق خطا، متوسط خطای اریب، ریشه میانگین مربعات خطا و انحراف استاندارد عمومی برای ارزیابی و عملکرد روش ها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد با تحلیل مکانی تغییرات سطح ایستابی آبهای زیرزمینی روش کوکریجینگ ساده با مدل دایره ای توانسته با متوسط قدرمطلق خطا (0.0001)، متوسط خطای اریب ( 0.0347)، ریشه میانگین مربعات خطا (m0.0451) و انحراف استاندارد (20.3) نسبت به سایر روش ها در اولویت قرار گرفت. در مجموع نتایج نشان داد که روش کوکریجینگ توانایی بالایی در درون یابی وتخمین مقادیر کمینه و بیشینه سطح آب های زیرزمینی دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات