بررسی درصد فراوانی نسبی و شاخص های تنوع زیستی پرندگان مهاجر زمستان گذران مطالعه موردی: خور حسن لنگی استان هرمزگان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد آمایش سرزمین، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان

2 مدیر گروه محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس

3 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه هرمزگان

چکیده

بررسی ماهانه و سالانه شاخص‌های تنوع زیستی پرندگان آبزی و کنار آبزی در تالاب‌ها، مؤلفه ضروری برای مدیریت سازشی این زیستگاه‌ها است. برای تعیین میزان تغییرات در شاخص‌های تنوع زیستی پرندگان آبزی و کنار آبزی و فراوانی نسبی آنها در خور حسن لنگی(خور نمکی)، سرشماری‌های نیمه زمستانه بازه زمانی 6 ساله (1390- 1385) مورد مطالعه قرار گرفت. میانگین مشاهدات در این بازه زمانی 09/1261±4967 قطعه ‌‌‌محاسبه ‌‌گردید.‌ گونه‌های‌(Ardea cinerea)، (Pluvialis squatarola)، (Numenius arquata)، (Larus genei) و (‏Sterna nilotica) به ترتیب از تیره حواصیلیان، سلیمیان، آبچلیکیان،کاکاییان و پرستو دریاییان فراوان‌ترین گونه‌ها بوده‌اند. آنالیز نسبت‌های تشابه (SIMPER) نشان داد که درصد متوسط تشابه 69/48% بوده و فراوان‌ترین درصد تشابه با ۶۸/۱۲درصد به گیلانشاه بزرگ (Numenius arquata) تعلق داشته که همراه با سلیم خرچنگ خوار (Dromas ardeola)‌ و باکلان بزرگ (Phalacrocorax carbo)، تلیله شکم سیاه(Calidris alpina)، کاکایی صورتی(Larus genei) و صدف خوار(Haematopus ostralegus) بیش از 50% مشاهدات را شامل می‌شوند. بررسی شاخص‌های تنوع نشان داد که شاخص های تنوع در سال 1388(2010) در مقایسه با سال‌های دیگر بیشتر بود و شاخص‌های شانون- وینر (23/3=H')، سیمپسون (3/19=D) و مکینتاش (78/0=D)، شاخص‌ غنای گونه‌ای برابر 42 و نیز شاخص‌های یکنواختی پایلو (79/0=j') و مکینتاش (91/0=E) بودند. علاوه بر این، نمودار حاصل از مرتب‌سازی تنوع زیستی به روش Renyi نشان داد که سال 1388 دارای بیش‌ترین تنوع بوده است. آنالیز SHE نیز بیانگر این موضوع بود که مؤلفه‌ی موثر بر شاخص عددی تنوع، مؤلفه یکنواختی بوده ‌است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات